به گزارش خبرآنلاین، روزنامه خراسان به بررسی ناکامی تلویزیون در ایجاد سرگرمیهای جذاب پرداخته است. نویسنده یادآور میشود که روزگاری با چند شبکه محدود، برنامهها و سریالها سبب میشدند تماشاگران برای تماشای آنها خیابانها را خالی کنند. در آن دوران، تلویزیون بهعنوان فضایی برای گفتوگو و ابراز خاطرات فعالیت داشت. اما اکنون در شبهای سرد زمستان، با فقدان دسترسی به سرگرمیهای متنوع، بینندگان در جستجوی برنامهای بودجهای برای فرار از مشکلات اقتصادی و اجتماعی هستند.
هرچند تلویزیون به عنوان تنها رسانه عمومی و قابل دسترس میتواند نقش پناهگاه روانی را ایفا کند، اما بررسی محتوا نشان میدهد که برنامهها غالباً جذابیت لازم را ندارند. به طوری که با وجود چند دقیقه جستوجو، مخاطبان به تماشای تکرار یک برنامه قدیمی یا سکوت روی میآورند.
این در حالی است که نیاز جامعه به تفریح و نشاط در شرایط فعلی به یک ضرورت تبدیل شده است. تلویزیون از این فرصت بهرهبرداری نکرده و به تولیداتی با کیفیت پایین و تکراری روی آورده است. انتظار میرود که صداوسیما نهتنها تحلیلهای عمیق ارائه دهد، بلکه آموزشهای بهروز سبک زندگی را هم به شکلی جذاب ارائه کند.
علیرغم تنوع شبکهها، عملکرد آنها در ایجاد نشاط عمومی در حال حاضر ناموفق به نظر میرسد. کمبود جذابیت در برنامهها به کمرنگ شدن مأموریت تلویزیون در ارتقاء آگاهی و شادابی اجتماعی منجر شده است. به گفته کارشناسان، اکنون زمان آن است که تلویزیون به این چالش پاسخگو باشد و وظایف خود را در مسیر ارائه سرگرمی بهتر و مؤثرتر از پیش بهبود بخشد.**تجزیه و تحلیل وضعیت شبکههای تلویزیونی**
شبکههای اصلی مانند یک و دو که باید به عنوان مرجع اصلی سرگرمی و فضای عمومی عمل کنند، این روزها بیشتر درگیر برنامههای جدی و ملودرامهای احساسی هستند. در حوزه سرگرمی، این شبکهها تولیداتی با نشاط پایین و سریالهایی با ریتم کند ارائه میدهند که برای مخاطبان امروزی که به محتوای سریع شبکههای اجتماعی عادت کردهاند، جذابیتی ندارند. در این میان، مخاطبان به تماشای برنامههای تکراری قدیمی از جمله برنامههای «آی فیلم» گرایش پیدا کردهاند که اگرچه به یادآوری خاطرات کمک میکند، اما نیازهای امروزی را برآورده نمیکند. همچنین شبکه نسیم که هدفش ارائه سرگرمی و شادی بود، دیگر جذابیت گذشتهاش را ندارد و تماشاگران امید داشتند که حداقل برنامههای موفق پیشین مانند «خندوانه» را دوباره پخش کند.
**چالشهای شبکههای آرشیوی**
شبکههایی مثل تماشا، نمایش و آیفیلم بر پایه آرشیو غنی از تولیدات گذشته فعالیت میکنند. اما اتکای صرف به این آرشیوها دیگر نمیتواند پاسخگوی تمایلات فعلی مخاطب باشد. به خصوص شبکه آیفیلم که به دنبال سریالهای قدیمی میگردد تا برنامه جدیدی تولید کند. بسیاری از سریالهایی که در حال حاضر در آیفیلم پخش میشود، از جمله «بهشت گمشده» که 30 سال پیش نیز موفق نبودند، به دلیل ویژگیهای غیرجذابشان نمیتوانند مخاطب را جلب کنند. مخاطب امروز به دنبال محتوایی همخوان با استانداردهای روز است و ضعف این شبکهها در عدم توانایی برقراری ارتباط مؤثر بین نوستالژی و سلیقه امروزی مشهود است.
**عملکرد مثبت شبکههای پویا و ورزش**
در میان شبکههای تخصصی، شبکه پویا به خوبی توانسته به تولید و پخش انیمیشنهای مناسب برای گروه هدف خود بپردازد، در حالی که دیگر شبکهها نتوانستهاند به همین موفقیت دست یابند. شبکه ورزش نیز بیشتر بر روی پخش زنده مسابقات و تحلیلهای فنی تمرکز کرده است و از ساخت برنامههای ترکیبی پرانرژی که بتواند خانوادهها را جذب کند، غافل شده است.
**غفلت از برنامههای فرهنگی**
متأسفانه، شبکههایی مانند آموزش در ایجاد برنامههای فرهنگی و روانشناختی غفلت کردهاند. برنامههایی نظیر «رادیو هفت» که در گذشته تأثیر فرهنگی و روانی زیادی داشتند، باید دوباره احیا شوند. برنامههایی مانند «کتابباز» در شبکه نسیم نیز از این قاعده مستثنی نیستند. مشکل اصلی این شبکهها به عدم درک نیازهای عمیق مخاطبان تلویزیون برمیگردد، نه به کمبود بودجه.
