به گزارش خبرگزاری مهر، رضا رویگری، هنرمند نامآشنا و بااستعداد، بهعنوان یکی از هنرمندان برجسته در عرصه بازیگری و موسیقی شناخته میشود. او فعالیتهای خود را در حوزه تئاتر آغاز کرد و در آثار مختلفی مانند «ویس و رامین»، «عبادتی بر مصیبت حسین بن منصور» و «قمر در عقرب» حضور داشت. این هنرمند پس از تجربههای موفق تئاتری، به عرصه سینما و تلویزیون نیز ورود پیدا کرد و همچنین در زمینه موسیقی آثار قابل توجهی از خود بر جای گذاشت.
هرچند رویگری تولیدات موسیقیاش محدود بود، اما یکی از درخشانترین آثار او به عنوان یک پیشگام در عرصه موسیقی پس از انقلاب اسلامی با ترانهای ملی جاودانه شد. مهمترین فعالیت این هنرمند در موسیقی مربوط به سال ۱۳۵۱ است که تیتراژ فیلم «ساعت فاجعه» را خواند.
ترانه «الله الله» (ایران ایران) که با آهنگسازی فریدون خشنود و صدای رویگری در ایام پیروزی انقلاب اسلامی منتشر شد، بهعنوان یکی از سرودهای انقلابی شناخته میشود. این اثر در روزهای آغازین انقلاب، جانی تازه به حماسههای ملی بخشید و به یکی از نشانههای موسیقی آن دوران تبدیل شد.
رضا رویگری پیشتر در گفتگویی به چگونگی پذیرش پیشنهاد اجرای این سرود اشاره کرده و گفته بود که بهعنوان یک بازیگر شناختهشده، از طرف فریدون خشنود دعوت شده و با استقبال قبول کرده است. او به یاد میآورد که اجرای اولیه این قطعه بهدلیل حال و هوای آن دوران، از سایر اجراها متمایز بود.
فریدون خشنود نیز در این زمینه توضیح داده که انتخاب رضا رویگری به عنوان خواننده این سرود نتیجه آشنایی پیشین و ارزیابیهای متعدد صداهای مختلف بود. او اعتقاد داشت که تنها صدای رویگری میتواند در انتقال احساسات و اصالت این اثر موفق باشد.در جدیدترین مصاحبهای، به بررسی تجربیات یکی از آهنگسازان مشهور در زمینه همکاری با رضا رویگری، بازیگر و خواننده، پرداخته شد. این آهنگساز در ابتدا به شناخت خود از صدای رضا اشاره کرد و گفت که در آن زمان صدای او را برای خوانش سرود مناسب میدانست و هنوز هم همین نظر را دارد. وی همچنین به دعوت از رضا برای همکاری اشاره کرده و گفت که رضا در ابتدا از این پیشنهاد تعجب کرده بود، اما پس از آن موافقت کرد.
این هنرمند با بیان چالشهایی که در جریان ضبط اثر با آنها روبرو شدند، توضیح داد که برای ضبط به استودیو نیاز به نوازنده و تجهیزات داشتند، در حالی که شرایط بسیار سخت بود و حتی برخی استودیوها حاضر به همکاری نشدند. تا اینکه آقای رحیم شبخیز با استقبال از پروژه آنها، پیشنهاد همکاری داد و به آنها مکان استودیو را معرفی کرد. با توجه به شرایط ویژه، آنها تصمیم گرفتند شبهنگام در زمانی که پاساژ بسته میشود، کار ضبط را انجام دهند.
او همچنین به مشکلات حمل و نقل تجهیزات اشاره کرد و گفت که برای انتقال زنجیر و طبل و سنج به استودیو با موانع بسیاری مواجه شدند. اما با تلاش و همکاری، موفق شدند به استودیو برسند و با پیانو ملودی را نواخته و رضا آن را اجرا کند. در این میان، آیهای از قرآن نیز به عنوان متن اثر انتخاب شد که به پیام معنوی و قوت ایمان پرداخته بود.
این آهنگساز اضافه کرد که به رضا در مورد اهمیت فضای اثر توضیحاتی داد و بر تنوع سرود تأکید کرد. در نهایت، مسئولیت کر خوانی بر عهده خود و رضا قرار گرفت و آنها تلاش کردند تا اثری با کیفیت و درخور توجه خلق کنند. سرود «الله الله» به عنوان یکی از مهمترین آثار رضا رویگری شناخته میشود و یادآور تلاشهای بیوقفه هنرمندان در شرایط دشوار است.**رضا رویگری، هنرمند چندوجهی عرصه هنر**
رضا رویگری به عنوان یک چهره شاخص در زمینه خوانندگی و موسیقی، فرصتی برای خود فراهم کرد تا علاوه بر بازیگری، به طور مداوم به حوزه موسیقی بازگردد. این روند به ویژه زمانی شدت گرفت که با دعوت از وی در برنامههای مختلف صدا و سیما و درخواست برای اجرای سرود «الله الله» همراه بود. در این برنامهها او به خوانندگی قطعات خاصی در سریالها و برنامههای گوناگون دعوت میشد.
علاقه مندی رویگری به خوانندگی منجر به تولید آلبومهای مختلفی طی سالهای فعالیت وی در این عرصه شد. از جمله این آثار میتوان به آلبومهای «از عشق گفتن»، «غوغا» و «کازابلانکا» اشاره کرد.
آلبوم «از عشق گفتن»، به عنوان یکی از آثار برجسته موسیقی پاپ محسوب میشود که در دوران اوج فروش نوارکاستها منتشر شد. این آلبوم شامل اشعاری از امید سیاره و همکاریهای چندین هنرمند از جمله حسن ناهید و سهیل ایرانی بود و در آن زمان، با استقبال نسبی مخاطبان رو به رو شد. از جمله آهنگهای مشهور این آلبوم میتوان به «وا دل من»، «رقص دستمال» و «عاشق سرگشته» اشاره کرد.
دومین پروژه موسیقایی وی، آلبوم «غوغا» نام داشت که تحت آهنگسازی و خوانندگی رویگری و با تنظیم بابک شهرکی، آثارش را در دسترس مخاطبان قرار داد. این آلبوم شامل قطعاتی نظیر «وطنم»، و «رسوای رسوا» بود و نشان دهنده استمرار رویکرد موسیقایی وی در این سالها بود.
در سال ۱۳۹۰، رویگری در گفتوگویی از آلبوم جدید خود با نام «کازابلانکا» پرده برداشت. او اشاره کرد که این آلبوم در حوزه موسیقی پاپ و با همکاری شاعران جوان، شامل ترانههایی با مضامین سینمایی خواهد بود.
اما انتشار این آلبوم به مدت بیش از دو سال به طول انجامید و در نهایت در ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۲ در دسترس مخاطبان قرار گرفت. وی در مورد تأخیر انتشار و تغییرات این آلبوم توضیح داد که تنها عنوان «مرد صحنه» به نام آلبوم افزوده شده است.
آثاری مانند «بغض»، «قاصدک» و «کازابلانکا» در این آلبوم گنجانده شدند. با این حال، روند فعالیتهای موسیقایی رویگری به برگزاری چند کنسرت محدود در سالن میلاد نمایشگاه بینالمللی تهران محدود گردید و در این میان، موضوعاتی نیز در رابطه با حقوق و اشعارش مطرح شد.
بدین ترتیب، مسیر موسیقایی وی، با وجود چالشها و حواشی فراوان، خودنمایی خاصی از رضا رویگری را عرضه کرد که هنوز هم یادآور صدای دلنشین و لحن خاص او در ذهن بسیاری از مخاطبان است.در عرصه موسیقی، مرحوم رضا رویگری فعالیتهای قابل توجهی را از خود برجای گذاشت. او در یکی از مصاحبههایش در خصوص ورود هنرمندان به دنیای موسیقی اظهار کرد که نمیتواند در مورد دیگران نظر بدهد، اما در مورد خود اعلام کرد که سالها قبل از ورود به بازیگری، به عنوان خواننده فعالیت میکرد. او افزود که تمرکز زیاد بر بازیگری موجب فاصلهاش از استعدادش در خوانندگی شد. رویگری تاکید کرد که در مقایسه با بازیگری، استعدادش در خوانندگی بیشتر بود و تصمیم گرفت کمتر در فیلم و سریال ظاهر شود و بیشتر به موسیقی بپردازد.
وی در نشست نقد و بررسی آلبوم «کازابلانکا» بیان کرد که خود را پیش از هر چیز یک خواننده میداند و افزود که ورودش به دنیای بازیگری به خاطر صدای خوبش بود. او همچنین اشاره کرد که در گذشته در تئاترها با آثار خاصی از جمله سرودههای منصور تهرانی و تنظیمهای ناصر چشم آذر اجرا داشته است.
رویگری همچنین تصریح کرد که برخی از بازیگران به موسیقی به عنوان ابزاری برای جبران نواقص خود روی میآورند، در حالی که موفقیت واقعی در این عرصه تنها برای کسانی است که در بازیگری نیز به خوبی عمل کردهاند. او بارها تاکید کرده که به عنوان یک خواننده، احساس مسئولیت بالایی نسبت به این موضوع دارد.
در نهایت، فعالیتهای موسیقایی رضا رویگری نشاندهنده تأثیرگذاری و جایگاه ویژه او در موسیقی معاصر ایران است، بهطوریکه همکاریاش با هنرمندان مختلف و لحن خاصش در خوانندگی، زمینهساز نقد و بررسیهای بیشتری درباره کارنامهاش در این حوزه خواهد بود.
