به گزارش خبردونی به نقل از ایسنا، آثار هنری «آنا آنچر» به رغم ظاهری ساده، از حس زندگی و سرزندگی پر شدهاند. او کارهایش را به گونهای خلق میکرد که نور نه تنها به عنوان منبع روشنایی، بلکه به عنوان شخصیت اصلی آثارش به حساب میآمد. نگاهی که او به زندگی روزمره داشت، ترکیبی منحصربهفرد از رئالیسم و احساسات شاعرانه را به نمایش میگذارد و بیننده را به اندیشیدن و لذات بردن دعوت میکند.
آنا آنچر، که در سال ۱۸۵۹ متولد شد و در ۱۹۳۵ درگذشت، با نام اصلی «آنا بروندوم» در خانوادهای که مدیریت فروشگاه خواربار و هتلی در «اسکاگن»، واقع در شمال دانمارک را بر عهده داشتند، به دنیا آمد. استعداد او زود شناسایی شد و با تشویق مادرش، از ۱۶ سالگی به مدت سه سال در کپنهاگ به تحصیل هنر پرداخت. وی در سالهای ۱۸۸۹ و ۱۸۸۸ به پاریس سفر کرد و با هنر امپرسیونیستها آشنا شد. همسرش، «مایکل آنچر»، نیز که خود هنرمند بود، بزرگترین حامی او به شمار میرفت. خودنگارهای که از او به جا مانده، تنها اثر نقاشیاش به شمار میرود و در آن آنا در حدود ۱۸ سالگی به تصویر کشیده شده است.
در اثر دیگرش به نام «ماهیگیر حین تراشیدن چوب»، «آنچر» از طیف رنگهای خاکی استفاده کرده و مردی سالخورده را در حال کار نشان میدهد. نور از پنجرهای خارج از بوم به چهره مرد میتابد و نشانههایی از سالها کار در چهره و دستان او نمایان است.
نقاشی دیگری تحت عنوان «خدمتکار در آشپزخانه» صحنهای از زندگی روزمره را به تصویر میکشد که گرمای رنگ قرمز دامن زن در مقابل ترکیب رنگهای ملایم به چشم میآید. نور در این اثر برای روشنایی استفاده نشده، بلکه بر تاریکی فضا تأکید دارد. این اثر شباهتهایی به آثار هنرمندان هلندی قرن هفدهم دارد.
آنا آنچر از طریق تمرکز بر فضای داخلی خانه، به تصویر کشیدن زنان مشغول به کار پرداخته است، که وظایفشان از نسلی به نسل دیگر منتقل میشود.دو دختر جوان در حال یادگیری هنر خیاطی هستند. «آنچر» در این نقاشی، صحنهای گرم و دوستانه را ترسیم کرده است. دختران به سمت ما پشت کردهاند و معلم با دقت به کار آنها نگاه میکند. نور در اینجا نقش مهمی را ایفا میکند؛ در واقع، نور نه تنها فضای اثر را روشن میکند، بلکه به موهای بلوند دختر و پیراهن معلم جلوهای طلایی میدهد. سایه یک گیاه بر دیوار نیز به جذابیت این تصویر افزوده است. در حالی که فرمها به صورت ساده و بدون جزئیات زیاد ترسیم شدهاند، نور در اثر به طرز زندهای به حرکت درمیآید.
نقاشی «اتاق آبی» یکی از آثار برجسته «آنچر» است که در آن دخترش، «هلگا»، در حال بافتن یا قلاب بافی به تصویر کشیده شده است. این نقاشی به وضوح اتاق با دیوارهای آبی و روپوش مشابه دختر را به نمایش میگذارد و موضوع اصلی اثر را به وضوح مشخص میکند.
«آنچر» فقط به نقاشی نور در محیطهای داخلی اکتفا نکرده، بلکه مناظری از حومه شهر و سواحل «اسکاگن» را نیز به تصویر کشیده است. نقاشی «دروگران» با بهرهگیری از نور خورشید، با پالت رنگی محدودی شامل آبی، زرد و سفید، حس تابستان را در مزارع القا میکند.
به علاوه، «آنچر» در طول حرفهاش مرزها را جابهجا کرد و برخی آثارش، مانند «آفتاب عصرگاهی در استودیو هنرمند»، هرگز در زمان حیاتش به نمایش گذاشته نشدند. تعدادی از آثار مینیمالیستی او در سال ۲۰۱۴ کشف شدند. در این آثار، همانطور که در «اتاق آبی» مشاهده میشود، تمامی عناصر روایی حذف شده و تنها رنگ و نور برجسته باقی ماندهاند. آنچه در اینجا توجه «آنچر» را جلب کرده، فقط نور است.
