**سریال «دو نیمه ماه»؛ نگاهی به تاریخ و چالشهای اجتماعی ایران**
به گزارش خبرنگار ایسنا، کارگردان و نویسنده سریال «دو نیمه ماه» در نشستی خبری، به تشریح هدف و محتوای این مجموعه پرداختهاند. احمد معظمی کارگردان این اثر، گفت: “سریال در سه دهه ۴۰، ۵۰ و ۶۰ به روایت داستان زندگی شخصیتهایی به نامهای آذر و وحید میپردازد.” در این طرح داستان آنها از دوران کودکی تا سنین بزرگسالی به تماشاگران ارائه میشود. بخش عمدهای از سریال به زندگی و فعالیتهای گروهکهای معاند در دهه ۶۰ اختصاص دارد.
معظمی افزود: “موضوع اصلی «دو نیمه ماه» به تصویر کشیدن تلاشهای نیروهای امنیتی و اقدامات این گروهکهاست. هدف ما نمایاندن عشق به میهن و هویت ملی در این داستان است.” وی همچنین تأکید کرد که این سریال به مخاطبان اطلاعاتی درباره ماهیت سازمان منافقین فراهم میکند.
این کارگردان درباره چالشهای تولید این سریال اظهار داشت: “برخی از مشکلات اصلی شامل انتخاب لوکیشنهای مناسب و کار با بازیگران متعدد بود. برای نشان دادن واقعیت داستان نیاز به فضاسازی دقیق داشتیم.” به گفته معظمی، تولید این سریال ۳۰ قسمتی ۹ ماه زمان برده و برای هر دهه داستان جزئیات خاص خود را داشته که نیازمند دقت و زحمت بسیار بود.
او همچنین بیان کرد: “بازخوردهای دریافتی از همکاران و مخاطبان نشاندهنده موفقیت سریال در ارائه داستان و کیفیت کار است.” معظمی اشاره کرد که این سریال برای طیفهای سنی مختلف طراحی شده و میتواند برای نسلهای جدید آموزنده باشد.
در ادامه، داوود بیدل، نویسنده اصلی فیلمنامه، به روش کار گروهی در تولید این اثر اشاره کرد و توضیح داد که ایده اولیه در یک اتاق فکر شکل گرفته است. او نیز تأکید کرد که «دو نیمه ماه» داستانی منسجم و مرتبط با واقعیات تاریخی ایران را به تصویر میکشد.**پیوسته کردن شخصیتها و واقعیتهای تاریخی در داستان «دو نیمه ماه»**
نویسنده این اثر، با اشاره به جذابیت شخصیتها و موقعیتهای داستان، به تبدیل این ایده به طرحی ماندگار پرداخته است. به گفته وی، داستان دارای عناصر درام و تخیل بوده، اما در دل آن واقعیتهای تاریخی نیز موجود است که به داستان جان میبخشد. در این داستان، رفتارهای گروههای مخالف نظام، از جمله منافقین و ساواک، به تصویر کشیده شده است. او با اشاره به تاریخچه مجاهدین خلق، توضیح داد که آنها در دورهای برای تأمین مالی خود به سرقت بانک روی آورده بودند که شاید کمتر کسی از آن آگاه باشد.
بیدل همچنین به تأثیر سند تحول سازمان صداوسیما بر تولید این اثر اشاره کرد و گفت که تصویر «جوانان انقلابی» و پرداختن به موضوعات انقلاب اسلامی در ساخت داستان مدنظر قرار گرفته است. او افزود که داستان مربوط به دو شخصیت با نامهای بابک و کامران است که از دوران کودکی در معرض حوادث تاریخی و اجتماعی قرار دارند و این حوادث شکلدهنده نگاه سیاسی آنها میشود.
وی در مورد دراماتورژی داستان خاطرنشان کرد که هدف اصلی گروه نویسندگان غافلگیر کردن مخاطب است و داستان به تحولات تاریخ ایران میپردازد که امکان تکرار آن وجود دارد. بیدل ضمن اشاره به عدم وجود مشکلات خاص در نگارش «دو نیمه ماه»، بر اهمیت تحقیق و مشورت با کارشناسان تأکید کرد.
به گفته این نویسنده، هدف اصلی از تولید این سریال جذابیت برای مخاطب و آگاهی از واقعیتهای تاریخ دهه ۶۰ است.
**نقش آفرینی متفاوت ایوب آقاخانی**
ایوب آقاخانی نیز در مورد نقش خود در این سریال گفت که شخصیت «بابک» به همراه دوستش کامران، داستان را به جلو میبرد و موضوعات اجتماعی ایران را در بازه زمانی دهه ۴۰ تا ۶۰ به تصویر میکشد. او این نقش را جذاب و تجربهای دلپذیر دانست و بیان کرد که این شخصیت سعی دارد در حاشیه داستان اصلی تأثیرگذار باشد.
این بازیگر همچنین اشاره کرد که این نقش به دلیل تفاوتهایش با کارهای قبلیاش در تلویزیون و سینما برایش جذابیت ویژهای دارد. او با تأکید بر اینکه هر دو نقش امسال با خط داستانیاش متفاوت هستند، از همکاریاش با احمد معظمی، کارگردان این اثر، ابراز خرسندی کرد.
آقاخانی در پایان به این نکته اشاره کرد که این داستان، ضمن سرگرمکننده بودن، میتواند آگاهی تاریخی را نیز برای مخاطب به ارمغان آورد و از آن به عنوان فرصتی برای آشنایی با تاریخ معاصر بهره مند شد.یک کارشناس فرهنگی با تأکید بر اهمیت رویکرد انسانی و تاریخی در آثار تلویزیونی، گفت که روایت زندگی مردم در دورانهای مختلف بهطور برجستهای در این نوع کارها مشهود است. او توضیح داد که در این آثار، نقش مردم عادی و تأثیر آنها در کنار شخصیتهای سیاسی بهطور مساوی مورد توجه قرار دارد، و هیچ یک بر دیگری برتری ندارد.
این کارشناس ضمن اشاره به توانایی آثار معظمی در بازسازی شرایط تاریخی و فضاسازی دقیق، بر لزوم حفظ اسناد دراماتیک از این دوران برای نسل جوان تأکید کرد. او افزود که از آنجایی که جوانان امروز با این دوران آشنا نیستند، چنین آثاری میتوانند به عنوان منابع معتبر و قابل دسترسی برای آشنایی با آن گذشته عمل کنند. او همچنین اشاره کرد که مردم بیشتر به سریالها به عنوان اسنادی دراماتیک رجوع میکنند تا به کتابهای تاریخی، و نمونهای از این آثار محبوب را «هزاردستان» ذکر کرد.
