به گزارش خبردونی، اعتماد در مقالهای به بررسی اهمیت فیلمنامه در سینما پرداخته است. این مقاله با آوردن مثالی از یک ساختمان لوکس که روی پایهای سست بنا شده، تاکید میکند که استحکام بنا به فونداسیون و سازه آن وابسته است. همچنین، در سینما نیز فیلمنامه مشابه این نقش را ایفا میکند؛ بخش کلیدی که قبل از هر جلوه و بازی، ساختار روایت را تشکیل میدهد و میتواند کیفیت اثر را تضمین کند.
در ادامه، آمده است که اگر فیلمنامه با مشکل ساختاری مواجه باشد، دیگر عناصر فیلم—مانند بازیهای بازیگران و کارگردانی—نمیتوانند آن را نجات دهند. در مقابل، اگر سازه بنا مستحکم باشد اما در جزئیات با نقص مواجه شود، اثر همچنان میتواند کیفیت قابل قبولی داشته باشد. این وضعیت در سینما معادل فیلمنامهای قوی با اجرایی ضعیف است؛ جایی که متن همچنان کارکرد خود را حفظ میکند.
مبحث دیگری که مقاله به آن میپردازد، حضور پررنگ فیلمنامهنویسان مستقل در کنار کارگردانان است. این حضور نشاندهنده تفکیک نقشها در تولید فیلمها و حرفهایتر شدن این تقسیم کار است. با این حال، کارگردانان مؤلف نیز همچنان با نگارش فیلمنامههای خود در عرصه سینما حاضرند؛ فرآیندی که به تداوم همکاری و مهندسی روایت میان نویسنده و کارگردان کمک میکند.
در دوره چهلوچهارم جشنواره فیلم فجر، سهم قابل توجهی از آثار بر اساس فیلمنامهنویسان مستقل شکل گرفتهاند. از میان ۳۱ فیلم منتخب، ۱۹ اثر با اتکای به نویسندگان مستقل تولید شدهاند، نشانهای از تغییر نگرش در صنعت سینما به ارزش و جایگاه فیلمنامه به عنوان زیربنای اصلی اثر.
این روند افزایشی میتواند بشارتی برای شکلگیری آثار منسجم و ماندگار در آینده باشد.در تازهترین تولیدات سینمای ایران، یک سری فیلمهای مستقل با نویسندگان و کارگردانان مختلف به نمایش درآمده است. از جمله این آثار میتوان به “سقف” به نویسندگی علیمحمد حسامفر و کارگردانی ابراهیم امینی، “قمارباز” به نویسندگی بهجت شریف اصفهانی و کارگردانی محسن بهاری و “کافه سلطان” نوشته عطیه زارع آرندی و به کارگردانی مرتضی رزاق کردیمی اشاره کرد.
علاوه بر این، “نیم شب” به نویسندگی مهدی یزدانیخرم و اعظم بهروز به کارگردانی محمدحسین مهدویان، و “رقص باد” به نویسندگی حسین مهکام و کارگردانی سیدجواد حسینی نیز از دیگر آثار قابل توجه هستند. همچنین فیلمهایی چون “بیلبورد” به نویسندگی سامان زرهونه و صالح علوی به کارگردانی سعید دشتی و “زندهشور” نوشته محمد داودی و کارگردانی کاظم دانشی نیز در این دسته قرار دارند.
علاوه بر تولید آثار با نویسندگان مستقل، چندین فیلم نیز وجود دارد که در آنها همکاری نزدیک بین نویسنده و کارگردان مشاهده میشود که شامل “خواب” با نویسندگی و کارگردانی مانی مقدم است. همچنین فیلم “حاشیه” نوشته محمدعلیزادهفرد و کارگردانی او و “کوچ” به کارگردانی محمد اسفندیاری نیز در این دسته بندی قرار میگیرند.
در نهایت، چندین اثر نیز وجود دارند که نویسنده و کارگردان یکی هستند. به عنوان مثال، “استخر” به کارگردانی سروش صحت و “دختر پریخانم” با نویسندگی و کارگردانی علیرضا معتمدی خلق شده است. تمامی این آثار نشاندهنده تنوع و پویایی خلاقیت در سینما هستند و نشان میدهند که امروزه سینما از سه الگوی مختلف در تولید متن بهرهمند است. این تنوع میتواند نشانهای از تحول و پذیرش رویکردهای متکثر در دنیای فیلمسازی باشد.
