**فیلم «تخطی»؛ بررسی ابعاد رسانهای و سیاسی**
به گزارش خبردونی و بر اساس تحلیلهای گروه رسانهای شرق، مسیح فخر در یادداشتی به بررسی فیلم کوتاه «تخطی» پرداخته است. وی این اثر را نه فقط یک تجربه سینمایی جسورانه، بلکه نمونهای از بازیهای رسانهای توصیف کرده که در شرایط دوقطبی جامعه، به دنبال ایجاد تصویری مظلوم از خود است. تحت چنین فضایی، فیلم پیش از آنکه بر اساس کیفیت خود قضاوت شود، تلاش میکند از هویت منتسب به خود همدلی و ترحم جلب کند.
به گفته فخر، رسانههای موسوم به شبه حزبالهی در این راستا نقش پررنگتری ایفا میکنند و با تأکید بر مظلومیت سازندگان، به جای بررسی کیفیت هنری، به ابعاد گفتمانی فیلم توجه میکنند. این امر منجر به حاشیهرانی نقدهای ساختاری و محتوایی شده است.
نقدهای فخر به ابعاد سینمایی «تخطی» برمیگردد، جایی که او اشاره میکند این فیلم از نظر فرم و محتوا با نقصهای جدی روبهروست. فیلمی که مدعی طرح مسائل ساختارشکنانه است، در واقع در عمل به تخطی واقعی دست نمیزند و به عبارتی دیگر، به ضد ادعای خود تبدیل میشود.
فخر بیان میکند مفهوم واقعی «تخطی» در مسیر حضور فیلم در جشنوارهها قابل مشاهده است. «تخطی» به رغم حمایت نزدیکان فیلمساز در جشنواره فیلم کوتاه تهران، موفق به کسب جایزهای نشد و در جشنوارههای دیگر نیز دستاورد قابل توجهی را به همراه نداشت. این شرایط شائبه رانت و فشار رسانهای را تقویت میکند.
در پس این اثر، نشانی از باشگاه فیلمسازی مرتبط با سازمان هنری-رسانهای اوج موجود است. این باشگاه که اعضای هیات انتخاب آن شامل کارگردان فیلم و مدیرعامل اسبق انجمن سینمای جوان است، به رقابت و داوری مستقل شک و تردید وارد میکند. فخر اشاره میکند این کارگردان نه تنها تولیدکننده، بلکه در تصمیمگیریها و تامین بودجه نیز نقش دارد.
تغییرات مدیریتی اخیر نیز بر وضعیت این فیلم تأثیرگذار بوده است. پس از تغییر مدیریت در وزارت ارشاد، این کارگردان به واسطه ارتباطات نزدیکش با مدیران قبلی، نفوذ قابل توجهی در مسیر دیده شدن فیلم پیدا کرده است.
به باور فخر، این نفوذ تنها به باشگاه فیلمسازی محدود نمیشود و رسانههای شبه حزبالهی نیز با برجستهسازی مظلومیت سازندگان تلاش میکنند تا این فیلم را به جایگاهی چون سیمرغ نزدیک کنند. او همچنین بر این باور است که مدیران ارشد سازمان اوج ممکن است از این جزئیات ناآگاه باشند.
در نهایت، فخر بر اهمیت توجه به معیارهای هنری در داوری فیلمها تأکید دارد و معتقد است «تخطی» به عنوان نمونهای از تأثیر بازیهای رسانهای و نفوذهای پشت پرده، میتواند اساس نقد و انتخاب آثار سینمایی را در بلندمدت تضعیف کند.
