**به گزارش خبردونی،** فیلم «سرزمین فرشتهها» به کارگردانی بابک خواجهپاشا و تهیهکنندگی منوچهر ید طولایی در جشنواره چهلوچهارم، موفق به کسب ۵ سیمرغ بلورین و یک دیپلم افتخار شد. این اثر به تهیهکنندگی منوچهر محمدی توانست جوایزی از جمله سیمرغ بلورین بهترین فیلم را به خود اختصاص دهد. همچنین، بابک خواجهپاشا برای کارگردانی، سلاف فواخرجی به عنوان بهترین بازیگر زن، و محمدحسن ایزدی برای جلوههای ویژه بصری برگزیده شدند. بازیگران خردسال این فیلم نیز دیپلم افتخار را دریافت کردند.
منوچهر محمدی، تهیهکننده سینمای ایران، در گفتوگو با خبرآنلاین به ویژگیهای این فیلم اشاره کرده و توضیح داد که هدفش نشان دادن درد و رنج کودکان تحت تاثیر جنگ بوده، بهطوریکه این موضوع از زبان ادبی و شاعرانه بیان شده است. بخش دوم این گفتوگو بیشتر بر تجربههای فرهنگی و مدیریتی محمدی تمرکز دارد.
این مدیر پیشین اداره نظارت و ارزشیابی سینما، از سالها تلاش برای تسهیل فرآیند فیلمسازی سخن گفت و به معرفی تسهیلاتی مانند «پروانه ساخت حداقلی» اشاره کرد که به تولید آثار سینمایی کمک کرده است. او تأکید کرد که نظام پروانه ساخت نیاز به بازنگری دارد و فیلمنامه اولیه نمیتواند بهعنوان نقشهای قطعی برای فیلم نهایی تلقی شود. تجربیات او نشان میدهد که اکثریت فیلمها در مراحل اجرا تغییرات زیادی نسبت به متن اولیه دارند و بر همین اساس، اصرار بر پروانه ساخت میتواند مانع خلاقیت و رشد سینما باشد.
محمدی که در دهه هفتاد مدیر نظارت و ارزشیابی سینما بوده، به یادآوری دستاوردهای آن سالها پرداخت و تأکید کرد که اقداماتش همچنان در یاد سینماگران باقی مانده است. او به پیشبرد سیاستهای جدید در آن زمان، همچون حذف ممیزی فیلمنامه و تسهیل گرفتن پروانه ساخت، اشاره داشت.
طرح جدیدی به نام «آییننامه تنظیمگری تولید و نمایش هنرصنعت فیلم و سینما» که بهعنوان پیشنهادی برای اصلاح نظام فعلی تهیه شده، یادآور درخواستهای گذشته سینماگران برای لغو الزام دریافت پروانه ساخت است. این اقدام نشاندهنده تداوم مطالبات سینماگران ایرانی است و سؤالهایی را در مورد آینده این درخواستها به وجود میآورد.**تهیهکننده مولف سینمای ایران: پروانه ساخت نباید وحی منزل تلقی شود**
در نشستی اخیر، منوچهر محمدی، تهیهکننده مشهور سینما، به بررسی چالشها و مشکلات جاری در فرآیند صدور پروانه ساخت فیلم در ایران پرداخت. او به صراحت اعلام کرد که نیازی به وحی منزل دانستن پروانه ساخت نیست و از مسئولان پرسید که به چه دلیل همچنان بر این موضوع پافشاری میشود.
محمدی در یادآوری تجربههای گذشته به دوران تصدیاش در اداره نظارت و ارزشیابی در معاونت سینمایی اشاره کرد و گفت: “در دوران مدیریتی زندهیاد سیفالله داد، با تلاش ما پروانه مالکیت و بانک فیلمنامه ایجاد شد.” او ادامه داد: “ما پروانه ساخت حداقلی را معرفی کردیم که فقط نیاز به ارایه طرح فیلمنامه و نام عوامل داشت.”
او همچنین با انتقاد از شورای تطبیق در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، به عدم تطابق فیلمنامههای اولیه و نهایی اشاره کرد و گفت: “بسیاری از فیلمها با تغییرات حدود ۲۰ درصدی موفق به کسب جوایز بینالمللی شدهاند.” محمدی افزود که وحی منزل شناختن پروانه ساخت، سوالات جدی را مطرح میکند.
تلاشها برای حذف پروانه ساخت، به دوران دولت هفتم برمیگردد؛ موضوعی که هنوز حلنشده باقی مانده است. او با تأکید بر اینکه این موضوع محدود به دولتهای اصلاحطلب یا اصولگرا نیست، خاطرنشان کرد که واگذاری اختیارات به جامعه مدنی برای هیچ دولتی آسان نیست.
محمدی در پایان به فیلمسازان جوان توصیه کرد که از نقد و سرزنشها ناامید نشوند و بر کارهای خود ایمان داشته باشند.
