به گزارش خبرآنلاین، روزنامه قدس در تحلیلی نوشت: سریالهایی که در تلویزیون بازپخش میشوند غالباً مربوط به دهههای ۸۰ و اوایل ۹۰ هستند و به جز سریال «پایتخت ۷»، آثار جدیدتر نتوانستهاند جایگاهی در فهرست بازپخشیها پیدا کنند.
در سالهای اخیر، کیفیت سریالهای رمضانی تلویزیون به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است. بسیاری از کارشناسان و مخاطبان بر این باورند که این آثار مانند نمونههای دهه ۸۰ نتوانستهاند به پدیدههای اجتماعی تبدیل شوند و خانوادهها را به تماشای مداوم وادارند.
در دهه ۸۰، تولیداتی نظیر «خانه به دوش»، «متهم گریخت» و «میوه ممنوعه» با داستانهای جذاب و قصهمحوری توانستند نظر مخاطبان را جلب کنند، چرا که داستانها ابتدا در چارچوب مناسبات صحیحی شکل میگرفتند و سپس به عنوان آثار مناسبتی معرفی میشدند.
اما در سالهای اخیر، این روند تبدیل شده است. سازندگان ابتدا به ساخت سریالهای مناسبتی سفارش میشوند و بعدها سعی دارند داستانهایی متناسب با آن ایجاد کنند که غالباً منجر به طرحهایی شعاری و پیشبینیپذیر میشود. خلاقیت در تولید آثار مناسبتی کمرنگ شده و به جز تعداد اندکی از کارگردانان و بازیگران محبوب، کمتر اثری از فیلمسازان جدید دیده میشود.
شخصیتهای اشارهشده در «متهم گریخت» برای مخاطبان آن دوره جذاب بودند، اما همان شخصیتها در شرایط کنونی نمیتوانند نظر مخاطبان را جلب کنند. محافظهکاری در خلق شخصیتها و احتیاط در پرداخت به مسائل روز، موجب شده بسیاری از سریالها فاقد پیچیدگی و تعلیق لازم باشند.
امروزه، با وجود انواع و اقسام سرگرمیها و دسترسی به محتوای جهانی، مخاطبان به دنبال روایتهای چندلایه و شخصیتهای عمیق هستند و حاضر نیستند وقت خود را صرف تماشای آثار متوسط کنند، حتی اگر این آثار در زمان افطار پخش شوند.
بازگرداندن سریالهای رمضانی به اوج خود نیازمند تغییر در رویکرد تولید و اعتماد مجدد به داستاننویسی و خلاقیت است؛ مسیری که میتواند تلویزیون را دوباره به انتخاب اول خانوادهها در شبهای رمضان تبدیل کند.
