به گزارش خبرآنلاین، طبق اعلام روابط عمومی معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، **مرتضی سرهنگی**، نویسنده و پژوهشگر ادبیات جنگ، در مصاحبهای به بررسی جایگاه ادبیات مقاومت پرداخته و اظهار داشت که این ادبیات، به ویژه ادبیات جنگ، در کشورهای مختلفی که جنگ را تجربه کردهاند، حائز اهمیت است. وی علت این اهمیت را برشمرد و گفت: **ادبیات جنگ به نسلهای بعدی امکان میدهد تا بهای واقعی جنگ را درک کنند و از این طریق بفهمند دفاع از مرزهای جغرافیایی و هویت ملی چقدر هزینهبر است.** بدون این شناخت، دفاع از سرزمین به مفهومی انتزاعی تبدیل میشود که ارتباطی با تجربیات تاریخی ندارد.
او همچنین به این نکته اشاره کرد که ادبیات مقاومت، بر اساس امید بنا نهاده شده است. ملت ایران در برابر حمله ارتش بیگانگان ایستادگی کرد و این کار آسان نبود. به گفته وی، سربازانی که به یک سرزمین یورش میآورند، معمولاً به راحتی آن را ترک نمیکنند. تاریخ نشان میدهد که اشغالگران گاهی سالها در یک کشور میمانند، اما ملت ما موفق به بیرون راندن آنها از کشور شد. این «موفقیت» باعث ایجاد امیدی واقعی و نه خیالی میشود.
سرهنگی به ابعاد جنگ ایران و عراق اشاره کرده و افزود که جغرافیای ایران حدود چهار برابر عراق است و این مقایسهها نمایانگر پیچیدگیهای نظامی و اجتماعی است. وی گفت: در این جنگ از ۱۵ کشور مختلف اسیر گرفتیم و تجربیات گفتگو با این اسرا نشان میدهد که جنگ تنها به تقابل دو ارتش محدود نمیشود بلکه شامل روایات و منافع مختلف نیز هست. ادبیات این فرصت را فراهم میکند تا این پیچیدگیها به زبانی قابلفهم منتقل شوند.
وی همچنین به تأثیر نوع نگاه ملتها به جنگ بر ادبیات مقاومت پرداخت و گفت: در آلمان بعد از جنگ جهانی دوم، نویسندگان به سرعت به نوشتن پرداختند و ادبیات ضدجنگ را شکل دادند. اما در روسیه، ادبیات جنگ همچنان رواج دارد و نویسندگان آن را ادامه میدهند. این تفاوتها نشان میدهد که نوع نگرش به جنگ، ادبیات مرتبط با آن را تعیین میکند.
سرهنگی در پایان یادآور شد که دفاع از کشور تنها در میدان نبرد صورت نمیگیرد بلکه در حافظه فرهنگی و ادبی نیز ادامه دارد و ملتی که از سرزمینش دفاع نکند، نمیتواند زنده بماند.
