به گزارش خبرگزاری ایسنا، انجمن صنفی عکاسان مطبوعاتی ایران به عنوان نخستین انجمن عکاسی در کشور، فعالیت خود را در تاریخ ۱۷ آبان ۱۳۷۸ آغاز کرد. این انجمن با حضور جمعی از استادان و پیشکسوتان عکاسی خبری در وزارت کار ثبت شده و به طور مستقل و بدون بودجه دولتی به حمایت از عکاسان خبری میپردازد.
حمید فروتن، سخنگوی این انجمن در مصاحبهای به شرایط عکاسی جنگ و چالشهای عکاسان خبری در مناطق بحرانزده اشاره کرد و بیان داشت که عکاسی در شرایط جنگی هنوز به رسمیت شناخته نشده است. به گفته او، در بسیاری از کشورها، عکاسان جنگ بخشی اساسی از فرآیند اطلاعرسانی در زمان بحران به حساب میآیند، در حالی که در ایران وضعیت به گونهای دیگر است.
فروتن همچنین با تأکید بر این که عکاسان خبری در حال انجام یک وظیفه مهم مشابه امدادگران و نیروی انتظامی هستند، گفت: “مأموریت اصلی عکاسان حفظ واقعیتها و ثبت تاریخ جامعه است.” او افزود که عدم حضور عکاسان میتواند به فراموشی لحظات مهم منجر شود.
سخنگوی انجمن درباره یکی از مشکلات اصلی در این حوزه، نبود یک دستورالعمل مشخص برای فعالیت عکاسان در شرایط بحرانی گفت. بر اساس اظهارات او، تعامل با عکاسان غالباً غیررسمی و سلیقهای است که این امر میتواند مانع از فعالیت حرفهای عکاسان و در نتیجه از بین رفتن فرصتهای ثبت رویدادهای کلیدی شود.
فروتن در ادامه به تاریخ جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل اشاره کرد و گفت: “حجم تصاویر منتشرشده از آن رویداد در مقایسه با اهمیت آن بسیار اندک بود.” او خاطرنشان کرد که این انجمن بارها به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی پیشنهاد داده است که سازوکاری برای عکاسی از بحرانها تدوین کنند که به امنیت عکاسان و فعالیت حرفهای آنها اهمیت دهد.
وی همچنین به نیاز بسیاری از نهادهای دولتی به تصاویر حرفهای اشاره کرد و گفت که محدودیتها مانع از مشارکت عکاسان در این راستا شده است. فروتن تأکید کرد که بسیاری از عکاسان خبری با اصول عکاسی در شرایط بحران آشنا هستند و از آموزشهای لازم برخوردارند.
در پایان، او تأکید کرد که اکنون بیش از هر زمان دیگری به تدوین دستورالعملی شفاف و اصولی برای فعالیت عکاسان خبری در شرایط بحران نیاز است تا امنیت و حقوق این عکاسان تضمین شود.
