به گزارش خبرگزاری مهر، حسین انتظامی در یادداشتی به بررسی ویژگیهای شهید علی لاریجانی پرداخته و او را به شهید بهشتی تشبیه کرده است. انتظامی تأکید کرده است که لاریجانی مانند بهشتی با تهمتها و انتقادات زیادی روبهرو بود و تنها بعد از شهادتش اهمیت و ارزش او برای برخی آشکار شد.
به گفته انتظامی، تفاوتهای میان لاریجانی و بسیاری از مقامات دیگر نظام مشهود بود. او به عنوان یک نخبه واقعی با تحصیلات در دانشگاههای معتبر شناخته میشود. همچنین، بسیاری از افرادی که امروز مورد تأکید قرار میگیرند، بهدنبال مدارک خود با مشقتهایی روبهرو بودهاند، در حالی که لاریجانی خود به نگارش کتابها و مقالات علمیاش پرداخته است.
انتظامی همچنین به سابقه خانوادگی لاریجانی اشاره کرده و او را به عنوان یک فرد باهوش و دارای تجربیات مدیریتی برجسته توصیف کرده است. وی به برخی از مسئولیتهای او نظیر معاونت وزارت سپاه و ریاست بر سازمان صدا و سیما پرداخته و نقاط عطف مدیریتیاش را برجسته کرده است.
مدیریت تحولگرای لاریجانی مورد تأکید قرار گرفته و گفته شده است که او همواره تیمهای جدیدی تشکیل میداد و کادرسازی میکرد. به علاوه، وی به اهمیت اعطای اعتماد و تفویض اختیار به مدیرانش اشاره داشته و لزوم جلوگیری از وابستگی به یک تیم ثابت را نیز مطرح کرده است.
انتظامی همچنین توانایی لاریجانی در برقراری ارتباط موثر با اقشار مختلف اجتماعی را تحسین کرده و از او به عنوان فردی که دارای روحیه شنوندهای بود، یاد کرده است. در انتها، به تأثیرگذاری و جاذبه شخصی او نسبت به دیگران اشاره شده و ابراز شده که حس قضاوت منفی نسبت به لاریجانی در بسیاری از افراد تغییر کرده است.### رهبران با نگاه راهبردی و ویژگیهای متمایز
رهبران به دلیل ویژگیهای خاص خود، همواره از دیگران متمایز میشوند. یکی از این ویژگیها، داشتن یک نگاه راهبردی است. برخلاف رؤسا که ممکن است در جزئیات غرق شوند، رهبران افق دید وسیعتری دارند و به سوی آینده نگاه میکنند.
در جلسات، یکی از اعضای تاثیرگذار به دلیل ذهن تحلیلی و تسلط بر نظام مدیریتی ایران همواره مورد توجه قرار میگرفت. او با درک عمیق از مسایل، توانایی داشت تا نظرات مختلف را به خوبی جمعبندی کند و به نتیجهگیریهای مثمرثمر برسد.
این فرد به دلیل دایره واژگان وسیع و مهارت در عبارتسازی، توانسته بود مفاهیم جدیدی را به ادبیات سیاسی وارد کند. از دیگر ویژگیهای او، قدرت اجماعسازی بود که در هر جلسه نه تنها نظرات مختلف را شنوایی میکرد بلکه با جمعبندیهای موثر به همگان کمک میکرد.
با وجود پایبندی به اعتقادات دینی، او هیچگاه به تظاهر و خودنمایی روی نیاورد. او نه تنها به نماز اول وقت و روزهداری توجه داشت، بلکه در عمل نیز سعی میکرد تا به اعتقادات خود بدون جلب توجه عمل کند.
این شخصیت، به دور از تبلیغات و جنجالهای رایج در سیاست، با ظاهری آراسته و رفتار جذاب خود، جلب توجه میکرد. زیباییهای ذاتی او نشانهای از تلاش برای ارائه یک تصویر خاص نبود.
همچنین این فرد در عرصه سیاست، با شخصیتهای برجسته دیگری همچون فروغی و احمد قوام و هاشمی رفسنجانی مقایسه میشد. او به کشورش اهمیت زیادی میداد و هرگز از جفاهای مکرر کنارهگیری نکرد. به جای قهر، به فعالیتهای خود ادامه میداد و به دفاع از اصول انقلاب و مردممحوری میپرداخت.
در سالهای اخیر، دغدغه اصلی او «توسعه ملی» بود که در کتابها و جلساتش به وضوح دیده میشد. او به کتابخوانی اهمیت میداد و معتقد بود که مدیران کتابنخوان برای جامعه خطرناک هستند. او خود را همواره در حال یادگیری میدید و به بهرهگیری از نظرات دیگران اعتقاد داشت.
این شخصیت همچنین به مقاومت اعتقاد عمیق داشت و ارتباط نزدیکی با شخصیتهای برجستهای همچون شهید سلیمانی داشت. او به رهبری انقلاب وفادار بود و کنشهای انقلابیاش از دیگران متمایز میشد.
در میان نیروهای مسلح، او محبوبیت خاصی داشت و درخواستهای مکرری برای انتصاب او به دبیری شورایعالی امنیت ملی وجود داشت. شناخت عمیق او از مبانی دینی و اسلامی او را به یک اسلامشناس تبدیل کرده بود و از تفاسیر انحرافی دوری میکرد.در تحلیل ویژگیهای بارز شخصیت لاریجانی، برخی خصوصیات کلیدی او به وضوح قابل مشاهده است. او به سرعت بنیادگرایی را شناسایی کرده و برای مقابله با آن تدارک میدید و این مسئله، ریشه خصومتهای مخالفانش با او را روشن میکند.
لاریجانی بدون داشتن ذهنیتی بسته در عرصه سیاستگذاری و مدیریت فرهنگی-اجتماعی عمل میکرد و از پارادایمهای کهنه و سیاستهای ناکارآمد دوری میجست. او معتقد بود که نهادها، رهبران و مدیران نباید در مسیر قبلی خود گرفتار شوند.
او کینهتوز نبود و این یکی از ویژگیهای مهم افراد بزرگ و موفق در عرصه سیاست است. از این رو، او به رغم جفاهایی که در گذشته متحمل شده بود، در وصیت خود از برگزاری مراسم تشییع جنازهاش بدون حضور جفاکنندگان امتناع کرد.
در زمان انتخابات ۱۴۰۰، با وجود رد صلاحیت خود، او به مصاحبه با یک نشریه ادامه داد و به حقالناس بودن وعدههای خود اعتقاد داشت. او در این مصاحبه، بحث «حقوق طبیعی» را مطرح کرد که نشان از عمق تفکر سیاسیاش داشت.
لاریجانی در تدریس و کلاسهای خود نیز احساس مسئولیت میکرد و ساعات زیادی را صرف مطالعه میکرد. او از این حیث به حقالناس نیز توجه داشت.
در مذاکرات نیز، رویکردی نوآورانه داشت و بر تکرار عبارات کلیشهای غلبه میکرد. شجاعت او در تصمیمگیریها، وی را از افتادن در دام محافظهکاری نجات میداد.
او در برابر تهدیدها، همچنان استقامت نشان میداد و به انجام وظایف خود ادامه میداد. ویژگیهای شخصیتی لاریجانی، از جمله خوشمحضر بودن و بیتکلف بودن، او را از دیگران متمایز میکرد.
اعتماد رهبر شهید انقلاب به او، نشاندهنده جایگاه ویژهاش در نظام سیاسی کشور بود. چنین رابطهای به رغم کارشکنیها و حسادتها حفظ شده بود. در نهایت، او به دلیل ویژگیهای بارز خود همواره در میان مردم و سیاستمداران مقام بالایی داشت.### ویژگیهای مدیریتی علی لاریجانی؛ از سادهزیستی تا عقلانیت
علی لاریجانی، یکی از شخصیتهای بارز مدیریتی، در طول دوران فعالیت خود به طرز قابل توجهی اصول مدیریت را رعایت کرده است. به گفته محافل نزدیک به وی، او به هیچ عنوان از امکانات سازمانی استفاده نکرد و حقوق خود را نیز به جز از دانشگاه نداشته است. این در حالی است که برخی مسئولان دیگر، به اشکال مختلفی از مزایا بهرهمند شدهاند. لاریجانی به هیچ وجه اجازه دخالتهای خانوادهاش را در امور کاری نداد و به طرد پدیدههایی مانند آقازادگی و رانتخواری پرداخت.
در خصوص فرزندانش، تنها فرزند ارشدش، مرتضی، در ماههای اخیر به طور مداوم در کنار وی بود و در امور خاص نقش ایفا میکرد. او دارای مدرک دکترای مکانیک از دانشگاه صنعتی شریف بوده و در آکادمی علمی خود به موفقیتهایی دست یافته است. فرزند دیگرش نیز پس از تحصیل در شریف به قم رفت و به تحصیلات حوزوی روی آورد.
لاریجانی به اصول سادهزیستی پایبند بود و فرزندانش نیز تحت همین تربیت قرار گرفتند. او اعتقاد راسخی به این داشت که زندگی اشرافی مسئولان موجب ناامیدی و بیاعتمادی عمومی میشود. این نکات شایسته توجه مسئولان کشور است تا تاثیری مثبت بر روی سرمایه اجتماعی داشته باشند.
در زمینه کارآیی، لاریجانی فردی پُرکار بود که در روزهای اخیر میزبان جلسات متعددی بود. او در کنار این فعالیتها اجازه نداد تا کارآیی او به افسانه و اسطوره تبدیل شود. این مسئولیتپذیری او را به مدیری مسألهگشا بدل کرد که در زمینه حل مشکلات توانست جوابگوی مسائل جامعه باشد.
علاوه بر تواناییهای مدیریتی، عقل و تفکر استراتژیک یکی از ویژگیهای بارز لاریجانی بود که او را به چهرهای شاخص در بین حاکمان تبدیل کرد. او با عقلانیتی انتقادی، کلنگر و آرامش در تصمیمگیریهایش، قابلیتهای خود را بهخوبی به نمایش گذاشت.
لاریجانی با وجود تمامی استعدادها و موفقیتهایش هرگز خود را فراموش نکرد و در تواضع برتری نسبت به دیگران داشت. این نکات او را به شخصیتی قابل توجه تبدیل کرده که در تاریخ ماندگار خواهد بود.
در پایان، شباهتهای علی لاریجانی به شهید بهشتی هم از نظر توسعه و هم از لحاظ اجتماعی قابل تأمل است. هر دو نماد تلاش و عزت در برابر فشارها و هجومهای سیاسی بودند و تأثیرشان در دلها و تاریخ همچنان باقی خواهد ماند.
