به گزارش خبردونی و به نقل از ایسنا، انتشار نخستین تصاویر فیلم «اودیسه» به کارگردانی کریستوفر نولان، واکنشهای زیادی را در فضای مجازی بهویژه از سوی برخی افراد معروف مانند «ایلان ماسک» بههمراه داشت. این واکنشها عمدتاً به انتقادات از فیلم به دلیل «عدم وفاداری» به اثر معروف «هومر» مربوط میشد.
براساس گزارش «ورایتی»، که به این انتقادات پاسخ میدهد، باید در نظر داشت که آثار حماسی «هومر» نه فقط بهعنوان متنی کهن، بلکه بهعنوان بخشی از یک سنت شفاهی طبیعی در طول تاریخ تحولات بسیاری داشته است. بنابراین، انتقاد به نولان بخاطر آزادی هنریاش در ارائه داستان «اودیسه»، نادیده گرفتن واقعیتهای این اثر است.
کریستوفر نولان، کارگردان برنده اسکار فیلمهای «اوپنهایمر» و «تلقین»، مطمئناً در زمان تبدیل داستان ۶۰۰ صفحهای «اودیسه» به یک فیلم سهساعته، تغییرات خلاقانهای را در روایت انجام داده است. شخصیت «اودیسه» که «مت دیمون» نقش او را ایفا میکند، مردی آشفته است که خاطرات جنگ «تروا» از او دور نمیشود. او در حین سفرش به «ایتاکا»، با شخصیتهایی مانند «آتنا» (با بازی زندایا) و دیگر موجودات اسطورهای مواجه میشود. همزمان، همسرش «پنلوپه» (با بازی آن هاتاوی) و پسرش «تلماخوس» (با بازی تام هالند) در «ایتاکا» با خواستگارانش میجنگند.
اقتباس نولان از «اودیسه» از جهات مختلف با روایت اصلی تفاوت دارد. نکتهای که قابل توجه است، تغییرات در شخصیتهای «پنلوپه» و «تلماخوس» است. در نسخه کتاب، «تلماخوس» همیشه مادرش را سرزنش میکند، در حالی که در فیلم، این «پنلوپه» است که بیشتر به نقش رهبری نزدیک میشود و پسرش را سرزنش میکند.
شخصیت «سینون»، که در تاریخ ادبیات کلاسیک بهعنوان سرباز خیانتکار شناخته میشود، در این فیلم به چهرهای جدید تبدیل شده و تحت تاثیر «اودیسه» قرار میگیرد. همچنین در فیلم، شخصیتهای دیگری مانند «هلن تروا» و «کلیتمنسترا» به خواهران دوقلو تبدیل شدهاند و نولان زخم بزرگ بر صورت «هلن» را به عنوان نشانهای از شرم او به تصویر کشیده است.
در نهایت، سؤالاتی درباره نحوه نبرد آن غولهای زرهپوش و شمشیر به دست «اودیسه» و یارانش وجود دارد که بسیاری کنجکاوانه به دنبال پاسخ آن هستند.در جدیدترین اثر کریستوفر نولان، تغییراتی قابل توجه در روایت کلاسیک «اودیسه» دیده میشود که شباهت کمتری به متن اصلی «هومر» دارد. در این فیلم، شخصیت «لایسترگون» نه به عنوان موجوداتی وحشتناک بلکه به شوالیههای عظیم و زرهپوش بازنمایی شدهاند.
همچنین، لهجهها در فیلم نولان بیشتر به سمت لهجه آمریکایی گرایش دارد و شخصیتها کمتر سعی در تغییر لحن خود دارند. این مسأله بهویژه در مورد شخصیت «آگاممنون» با بازی بنی سفدی و «منلائوس» با بازی جان برنثال مشهود است. به عقیده برخی منتقدان، استفاده از لهجه یونانی ممکن بود اغراقآمیز باشد و لهجههای بریتانیایی میتوانستند کمتر حواسپرتکن باشند.
در بخش خدایان، در حالی که شخصیت «آتنا» که با بازی زندایا ظاهر میشود به تأیید یا رد تصمیمهای «اودیسه» پرداخته، دیگر خدایان به شکل محسوسی از این روایت حذف شدهاند. در مقابل، تغییر چهره معروف «اودیسه» که در متن اصلی با کمک «آتنا» به یک پیرمرد تبدیل میشود، در فیلم نولان حذف شده و او فقط ظاهری زخمی و کبود دارد.
فیلم «اودیسه» هماکنون در سینماهای بریتانیا، ایالات متحده و استرالیا در حال اکران است.
