به گزارش خبرنگار ما، محمدرضا فرزعلیان پیرامون نامه اخیر وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی به مدیران کل استانها، توضیحاتی ارائه داد. در این نامه تأکید شده است که عوامل ارگونومیک نباید در تعیین مشاغل سخت و زیانآور مورد توجه قرار گیرد. ماده یک آییننامه تعریف این مشاغل را توضیح داده و گفته است که کار سخت و زیانآور به وظایفی اطلاق میشود که شرایط محیط کار آنها غیراستاندارد بوده و سبب تنش بیشتر از حد طبیعی برای کارگران میشود.
وی افزود: بسیاری از مسائل ارگونومیک ارتباط مستقیم با این تعریف دارد؛ از جمله وضعیت نامناسب بدن، فشار بیش از حد، حرکات تکراری و طراحی نامناسب محل کار. این عوامل میتوانند منجر به تنش بدنی و بیماریهای اسکلتی و عضلانی شوند. بنابراین، حذف ارزیابی ارگونومیک از پروسه بررسی مشاغل سخت و زیانآور یک موضوع جدی و بحثبرانگیز است.
فرزعلیان همچنین به تفکیک مشاغل سخت و زیانآور به دو گروه الف و ب اشاره کرد و گفت: این دستهبندی اهمیت زیادی برای کارگران و کارفرمایان دارد. مشاغل در گروه الف به عوامل زیانآور قابل حذف و اصلاح اشاره دارند، در حالی که گروه ب به مشاغلی اطلاق میشود که حتی با بهکارگیری اقدامات ایمنی و مهندسی، همچنان آسیبزا خواهند بود.
وی تصریح کرد: طبق آییننامه، مشاغل سخت و زیانآور به فعالیتهایی اطلاق میشود که عوامل مختلف محیط کاری در آنها از حد مجاز فراتر رفته و سلامت کارکنان را تهدید میکند. آلودگیهای صوتی، گرما و سرما، مواد شیمیایی و وضعیتهای نامناسب ارگونومیکی از جمله عوامل خطرزا هستند.
فرزعلیان در بخش دیگری درباره فعالیت کارگران در روز جمعه که به جای روزهای دیگر هفته انجام میشود، بیان کرد: روز جمعه طبق قانون روز تعطیل کارگران است و لذا کارگران نباید در این روز مشغول به کار شوند.در روز جمعه، کارکنان ملزم به کار هستند، مگر اینکه تعطیل هفتگی دیگری برای آنها مشخص شده باشد. در صورتی که یک کارگر بدون توجه به تعطیلات هفتگی، در طول هفته ۴۴ ساعت مشغول به کار باشد، به ازای هر ساعت کار اضافی، حق دریافت فوقالعاده اضافهکاری به میزان ۴۰ درصد بر مزد عادی خود را دارد. به عنوان نمونه، اگر حداقل مزد یک ساعت کار عادی ۷۵۵.۷۱۰ ریال باشد، نرخ هر ساعت اضافهکار ۱.۰۵۷.۹۹۵ ریال خواهد بود.
مسئول محور غرب و شمالغرب کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان تهران در این زمینه تأکید کرد که اگر کارگر به انجام اضافهکاری در روز جمعه بپردازد، علاوه بر اضافهکار خود، ۴۰ درصد افزون بر مزد خود بهخاطر عدم استفاده از تعطیلی روز جمعه دریافت خواهد کرد. به عبارتی، اگر مزد هر ساعت اضافهکار ۱.۰۵۷.۹۹۵ ریال باشد، کارگر متناسب با توضیحات ذکر شده، باید مبلغی معادل ۴۲۳.۱۹۸ ریال اضافه بر مزد خود دریافت کند. بنابراین، مبلغ کل قابل پرداخت به کارگر برای هر ساعت در این روز معادل ۱.۴۸۱.۱۹۳ ریال خواهد بود.
فرزعلیان بیان کرد که برای درک این موضوع، اگر مبلغ ۱.۴۸۱.۱۹۳ ریال را بر ۷۵۵.۷۱۰ ریال تقسیم کنیم، حاصل ۱.۹۶ به دست میآید. به همین دلیل، کارگرانی که در روز جمعه فعالیت میکنند، به نسبت مزد هر ساعت کار عادی، مستحق دریافت ۱.۹۶ بوده و سایر ضریبهای ذکر شده مانند ۱.۸ یا ۱.۴ نادرست است.
