با نزدیک شدن به ماه رمضان، قیمت شیرینیهای سنتی مانند زولبیا و بامیه در قنادیها به شدت افزایش یافته است. طبق گزارشات، این افزایش قیمتها به مرز نیممیلیون تومان رسیده و نشاندهنده تغییرات بزرگ در اقتصاد ایران میباشد.
در سال ۱۳۹۴، قیمت هر کیلوگرم زولبیا و بامیه بین ۱۰ تا ۱۰ هزار و ۵۰۰ تومان بود. در سال ۱۳۹۵، این قیمت به ۱۱ هزار و ۵۰۰ تا ۱۲ هزار تومان افزایش یافت و نشاندهنده رشد حدود ۲۰ درصدی بود.
با ورود به سالهای ۱۳۹۶ و ۱۳۹۷، روند افزایش قیمت ادامه یافت و قیمت زولبیا و بامیه درجه یک به ۱۴ هزار تومان رسید. اما در سال ۱۳۹۸، افزایش قابل توجهی رخ داد و قیمت این شیرینی به ۲۰ هزار تومان برای درجه یک و ۱۸ هزار تومان برای درجه دو رسید که معادل ۴۳ درصد افزایش نسبت به سال قبل بود.
سال ۱۳۹۹ نیز با شیوع کرونا و چالشهای اقتصادی، قیمت زولبیا و بامیه به ۲۴ هزار تومان افزایش یافت. اما از سال ۱۴۰۰، روند افزایش شدت بیشتری گرفت و قیمتها به ۴۸ هزار تومان برای درجه یک و ۳۸ هزار تومان برای درجه دو رسید که به معنای بیش از ۱۰۰ درصد افزایش نسبت به سال قبل بود.
در سال ۱۴۰۱، قیمتها به ۷۰ هزار تومان و ۶۰ هزار تومان رسید و در رمضان ۱۴۰۲ به حداکثر ۱۷۰ و ۱۴۰ هزار تومان افزایش یافت. در رمضان ۱۴۰۳، قیمت زولبیا و بامیه درجه یک به ۲۵۵ هزار تومان و درجه دو به ۲۰۰ هزار تومان رسید که به معنای افزایش حدود ۵۰ درصدی بود. اما رکورد جدیدی در رمضان ۱۴۰۴ ثبت شد: ۴۹۵ هزار تومان برای درجه یک و ۴۴۵ هزار تومان برای درجه دو.
این آمارها نشان میدهد که قیمت زولبیا و بامیه به یک شاخص اقتصادی مهم تبدیل شده و بیانگر وضعیت تورم و قدرت خرید مردم است. با وجود این افزایش قیمتها، علاقه مردم به زولبیا و بامیه در ماه رمضان همچنان پابرجاست و تقاضا برای آن ادامه دارد.
به این ترتیب، زولبیا و بامیه نمایانگر فشارهای اقتصادی روزمره و تغییرات آن بر زندگی خانوارها هستند و هر سال در ایام رمضان بیشتر احساس میشود. این همراهی با زولبیا و بامیه، تصویر واضحی از تأثیرات تورم بر زندگی روزمره ارائه میدهد و آن را به یک علامت اقتصادی ملموس در این ماه تبدیل میکند.
