به گزارش خبرگزاری مهر، بیماری ایسکمیک قلب، معروف به بیماری عروق کرونر، به وضعیتی اشاره دارد که در آن پلاکهایی در دیواره شریانها تشکیل میشود و موجب کاهش جریان خون به قلب میگردد. این بیماری میتواند منجر به مشکلات جدی مانند حمله قلبی، آریتمی، آنژین صدری، نارسایی قلبی و سکته مغزی شود.
تحقیقات اخیر نشان میدهد که عوامل خطر قابل اصلاح، نقش بسزایی در کاهش مرگ و میر ناشی از این بیماری ایفا کردهاند. بررسیهای جدید نشان میدهد که در طول ۳۳ سال گذشته، این عوامل باعث کاهش مرگومیرها مرتبط با بیماری ایسکمیک قلب شده است. با این حال، برخی از این عوامل خطر، از جمله نمایه توده بدنی بالا و گلوکز پلاسمای ناشتای بالا، در حال افزایش و عامل اصلی مرگومیرهای قلبی شناخته شدهاند.
محققان با تحلیل دادههای مطالعه جهانی بار بیماری در سال ۲۰۲۳، اطلاعاتی درباره مرگومیر و قرار گرفتن در معرض عوامل خطر بین سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۳ را بررسی کردند. این مطالعه شامل ۱۲ عامل خطر، از جمله عوامل متابولیک (کلسترول LDL بالا و فشار خون سیستولیک بالا)، عوامل رفتاری (سیگار کشیدن و سبک زندگی کمتحرک) و عوامل محیطی (آلودگی و سرب) بود.
نکته جالب این است که تقریباً ۸۸.۷ درصد از مرگومیرهای ناشی از بیماری ایسکمیک قلب در سال ۲۰۲۳، به عوامل قابل اصلاح مربوط میشوند. فشار خون سیستولیک بالا، خطرات غذایی و کلسترول LDL بالا، به عنوان عوامل اصلی شناخته شده و بهترتیب ۴۷.۲، ۳۸.۶ و ۲۸.۵ درصد از مرگومیرها را تشکیل میدهند.
گرگوری راث، مدیر برنامه معیارهای سلامت قلب و عروق در دانشگاه واشنگتن، بیان کرد که این خطرات ممکن است هیچ علامتی نداشته باشند و اغلب مردم از وجود آنها بیخبر هستند. او تأکید کرد که بیماری ایسکمیک قلب قابل پیشگیری و خطرات آن قابل اصلاح است.
همچنین، محققان دریافتند که افزایش مرگومیر ناشی از شاخص توده بدنی بالا و قند خون ناشتای بالا از سال ۱۹۹۰ به ترتیب ۱۲.۵ و ۱۰.۵ درصد بوده است. این یافتهها تأکید میکند که رعایت رژیم غذایی سالم، ورزش منظم و مدیریت عوامل خطر میتواند به بهبود سلامت قلبی و عروقی کمک نماید.
