**خبرگزاری مهر – گروه جامعه:**
تبلیغات جذاب و حضور چهرههای محبوب در مراکز درمانی میتواند به جلب اعتماد مراجعهکنندگان کمک کند، اما برخی از بیماران شکایاتی درباره هزینههای بالا و تاخیر در دریافت خدمات دارند. این موضوع به یکی از مراکز دندانپزشکی مربوط میشود که پس از تبلیغات گسترش یافته، با انتقادات جدیدی از سوی مراجعان روبرو شده است، بهویژه به دلیل هزینهها و زمانبر بودن خدمات ارائهشده.
**چهرههای مشهور و مسئولیت اجتماعی**
چهرههای مشهور، بازیگران و بلاگرها به انتشار تبلیغات این مراکز پرداختهاند که گاهی بدون بررسی دقیق درباره مجوزها و اعتبار آنها، انجام میشود. این موضوع بهویژه در خدمات درمانی حساستر است، چراکه ممکن است مراجعهکنندگان به دلیل اعتماد به چهرههای تبلیغاتی، تصمیماتی بگیرند که بر سلامت و دارایی آنها تأثیر داشته باشد.
پروندههایی همچون «کوروش کمپانی» نشاندهنده تبعات ناشی از تبلیغات چهرههای مشهور است. این امر موجب سؤالاتی درباره مسئولیت این چهرهها در قبال اعتبار ادعاهای تبلیغاتی شده است.
اکنون این پرسش مطرح است که آیا هر فرد مشهوری میتواند بدون ارزیابی شرایط و اعتبار مراکز درمانی، به تبلیغ آنها بپردازد؟ بهنظر میرسد زمان آن فرارسیده که برای تبلیغات در حیطه سلامت، مقررات خاصی وضع شود. این مقررات میتواند شامل احراز مجوزهای لازم از مراجع ذیصلاح و جمعآوری مستندات معتبر باشد.
در صورت بروز تخلف جدی، باید سیستم مشخصی برای بررسی مسئولیت تبلیغکنندگان ایجاد شود. این امر بهمنزله اثبات خطای تبلیغکننده نیست، بلکه بهدنبال افزایش دقت و مسئولیتپذیری در این حوزه است.
**ادعاهای تبلیغاتی و نامه رسمی**
بخشی از این موضوع به ادعاهای مطرحشده در تبلیغات بازمیگردد. در این راستا، مدیرکل امور تجهیزات و ملزومات پزشکی سازمان غذا و دارو، نامهای به معاون فنی و نظارت سازمان نظام پزشکی ارسال کرده که در آن برخی از ادعاهای این مرکز مورد بررسی قرار گرفته است. در این نامه جملاتی نظیر «بهترین متریال روز»، «عصبکشی با لیزر دیجیتال» و «بیحسی» مطرح شده که نیاز به ارزیابی دقیق دارند.**اخبار جدید از ادعاهای غیرعلمی در تبلیغات درمانی**
اخیراً در نامهای رسمی، موضوعاتی مرتبط با «دیجیتال» و «ایمپلنت دیجیتال» بررسی شده که بهوضوح بیانگر غيرواقعی بودن و اغراقآمیز بودن این ادعاهاست. در این نامه تأکید شده که سازمان غذا و دارو هیچ مجوزی برای این تجهیزات صادر نکرده و تبلیغات در این زمینه ممکن است موجب فریب خریداران شود.
این نامه علاوه بر جزئیات ادعاها، پرسشی کلیدی را مطرح میکند: چه نهادی مسئول نظارت بر صحت این ادعاهای درمانی و تبلیغاتی است و در صورت تبلیغات خلاف واقع، مسئولیت بر عهده کیست؟
**پرداختهای کلان و انتظارهای طولانی**
برخی از مراجعهکنندگان به مراکز درمانی، از پرداختهای سنگین خود سخن گفته و ابراز داشتهاند که با وجود واریز مبالغ بالا، هنوز خدمات مورد انتظار را دریافت نکردهاند. یکی از این افراد که نخواست نامش فاش شود، اعلام کرد که حدود ۵۰۰ میلیون تومان بابت خدمات دندانپزشکی پرداخت کرده، اما پس از شش ماه هنوز نوبت درمان خود را دریافت نکرده است. او اضافه کرد که پاسخهای دریافتی به پیگیریهایش نیز تنها وعدههای نوبتدهی بوده است.
**چالش بر سر بازگشت وجه**
گفتنی است که برخی مراجعهکنندگان خواهان استرداد وجوه پرداختی خود شدهاند، اما با پاسخهایی مواجه شدهاند مبنی بر اینکه این مبالغ صرف تهیه تجهیزات شده و امکان بازگشت آنها نیست. این موضوع پرسشهایی را در خصوص حقوق مراجعان و نهادهای نظارتی برمیانگیزد: اگر خدماتی ارائه نشده، مالی که پیش از آن دریافت شده، چه سرنوشتی خواهد داشت؟
**افزایش تعداد شاکیان**
این موضوع بهتدریج به شکایات متعدد تبدیل شده است. سخن گفتن از شکایتهای مشابه و الگوهای مشترک در میان مراجعهکنندگان نشان میدهد که پرداختهای کلان و وعدههای ناتمام به امری متداول بدل شده است. بررسیهای بیشتر پیرامون این قضیه ضروری به نظر میرسد تا از افزایش نارضایتیها جلوگیری شود.
**هشدار درباره تجارب نگرانکننده**
جامعه به یاد دارد که پروندههای اقتصادی با تعداد شاکیان بالا، نظیر «کوروش کمپانی»، چه پیامدهایی به همراه داشته و بهاحتمال زیاد چالشهای مشابهی در انتظار ممکن است باشد. این در حالی است که بررسی دقیق این موارد میتواند از تکرار چنین تجربیاتی پیشگیری کند و شفافیت بیشتری در تبلیغات درمانی ایجاد نماید.اعتماد عمومی به خدمات درمانی کاهش یافته و بسیاری از شهروندان با مشکلات مالی مواجه شدهاند. موضوع اصلی این پرونده به جای پیشفروش گوشیهای هوشمند، به سلامت مردم مربوط میشود و این مسئله اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
در چنین شرایطی، تبلیغات فوری و گسترده نباید جایگزین نظارتهای دقیق و تخصصی شود و وجود چهرههای معروف در تبلیغات، نمیتواند به عنوان تضمینی برای کیفیت خدمات درمانی به حساب آید. اگر مواردی مانند دریافت هزینههای بالا از بیماران، تأخیر وسیع در ارائه خدمات یا وعدههای نادرست در تبلیغات صحت داشته باشد، انتظار میرود که نهادهای مسئول سریعتر به بررسی این موضوع بپردازند تا از افزایش شکایات جلوگیری کنند.
سؤالاتی که اکنون برای نهادهای مسئول مطرح است، شامل موارد زیر میشود: آیا تبلیغات این مرکز با استانداردهای خدمات پزشکی تطابق دارد؟ آیا تجهیزات معرفیشده در تبلیغات مجوزهای لازم را دارند؟ مبنای دریافت هزینههای سنگین از مراجعهکنندگان چه بوده است؟ در صورت عدم ارائه خدمات، سرنوشت وجوه پرداختی بیماران چه خواهد شد؟ و در صورت افزایش شکایات، چه تدابیری برای جلوگیری از افزایش خسارت احتمالی در نظر گرفته شده است؟
پاسخ به این سؤالات برای مراجعهکنندگان و افکار عمومی اهمیت بالایی دارد، زیرا اعتماد مردم به مراکز درمانی و نظام نظارت بر خدمات به سادگی قابل نادیدهگرفتن نیست. ورود نهادهای نظارتی به این گونه پروندهها لزوماً به معنای محکومیت نیست، بلکه به معنای بررسی دقیق مسئولانه، شنیدن نظرات طرفین و روشن کردن واقعیتها است.
باید دید که بررسیهای رسمی در زمینه ادعاهای مطرحشده به کجا خواهد انجامید و آیا قبل از تبدیل این پرونده به یک موضوع گستردهتر، وضعیت مراجعهکنندگان و وجوه پرداختی آنها مشخص خواهد شد یا خیر.
