به گزارش خبرگزاری مهر، دکتر لو چی، سرپرست مرکز تحقیقات چاقی در دانشگاه تولان نیواورلئان، اعلام کرد که تحقیقات گذشته ارتباطی بین قرار گرفتن در معرض نور شبانه و افزایش خطر بیماریهای قلبی عروقی را نشان دادهاند، اما اطلاعات در مورد تأثیرات این نور بر ساختار و عملکرد قلب محدود بود.
او با بیان اینکه این مطالعه به منظور بررسی تأثیرات نور شب در قلب انسانها انجام شده، گفت: «ما به دنبال درک نحوه تأثیرگذاری نور شب بر قلب افراد بودیم.»
در این پژوهش، بیش از ۱۱ هزار بزرگسال برای یک دوره هفتروزه از حسگرهای مچ دست استفاده کردند تا میزان قرار گرفتن در معرض نور شبانه خود را بسنجند. نتایج نشان داد که آن دسته از شرکتکنندگانی که بیشتر در معرض نور بودند، بهطور متوسط ۳۴ دقیقه در شب را در شرایط نوری گذراندهاند که ممکن است هورمون ملاتونین را تحت تأثیر قرار دهد.
سه سال پس از این آزمایش، محققان از تصویر برداری رزونانس مغناطیسی (MRI) برای ارزیابی وضعیت قلب این افراد استفاده کردند و مشاهده کردند که علاوه بر ضخیم شدن دیواره بطن چپ، فضای داخلی آن نیز کاهش یافته است. همچنین نشانههایی از کاهش توانایی عضله قلب برای انقباض در حین ضربان، که میتواند نشانهای از اختلال عملکرد قلب باشد، به دست آمد.
دکتر چی در ادامه تأکید کرد که این تغییرات بهعنوان یک ساز و کار تطبیقی بدن با استرس در نظر گرفته میشود که میتواند منجر به ضعف قلب و نارسایی آن شود.
تحقیقات همچنین نشان داد که خواب کوتاهتر ممکن است نقشی کلیدی در ارتباط بین نور شبانه و تغییرات قلب داشته باشد. پژوهشگران از پزشکان، بهخصوص آنهایی که نارسایی قلبی یا فیبریلاسیون دهلیزی را درمان میکنند، خواستهاند در مورد شرایط نور اتاق خواب، استفاده از دستگاههای دیجیتال و کار در شیفتهای شب از بیماران سؤال کنند.
