به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از وبدا، احمد دلبری در نشست اخیر خود بر اهمیت همکاری جامع برای مقابله با پدیده سالمندی جمعیت تأکید کرد و اظهار داشت که تمرکز بر یک حوزه خاص کافی نیست و بهرهمندی از ظرفیتهای تمامی انجمنهای علمی ضروری است.
وی با نگرانی از وضعیت نیروی انسانی در این حوزه، گفت که در حال حاضر حدود ۹۵ درصد از جامعه پزشکی تمایل به ورود به حوزه سالمندی ندارند، موضوعی که میتواند در سالهای آتی منجر به بحران در تأمین نیازهای درمانی و توانبخشی سالمندان شود. از این رو، بازنگری در نظام آموزشی انجمنها به عنوان ضرورتی حیاتی مطرح شد.
دلبری همچنین به جنبه ملی موضوع سالمندی اشاره کرد و گفت که این امر نیازمند توجه ویژه سیاستگذاران کشور است. برای ساماندهی این بخش، همکاری وزارت بهداشت، قوه قضائیه، قوه مقننه و سایر نهادها لازم است.
**پیشبینی ابتلای بیش از ۲ میلیون ایرانی به دمانس تا سال ۲۰۵۰**
مدیر گروه سالمندشناسی دانشگاه در مورد وضعیت سلامت سالمندان گفت که در حالی که شیوع دمانس در ایران هنوز به بالاترین میزان جهانی نرسیده، اما تغییرات جمعیتی میتواند با چالشهای جدی روبهرو شود. پیشبینیها حاکی از آن است که تعداد مبتلایان به دمانس در کشور از ۵۲۴ هزار نفر در سال ۲۰۱۹ به بیش از ۲ میلیون نفر تا سال ۲۰۵۰ افزایش خواهد یافت.
وی همچنین به این نکته اشاره کرد که ۴۵ درصد از موارد دمانس به عوامل قابل اصلاح مربوط میشود و کنترل عواملی چون فشار خون و دیابت در سنین میانسالی میتواند از بروز این بیماری جلوگیری کند.
دلبری به عدم تشخیص زودهنگام به عنوان یکی از چالشهای کلیدی اشاره کرد و افزود که باورهای نادرست درباره افت حافظه به عنوان بخشی از پیری طبیعی، منجر به شناسایی دیرهنگام بسیاری از بیماران میشود. این موضوع ناشی از کمبود آگاهی عمومی و عدم وجود نظام ارزیابی مشخص است.
وی همچنین یادآور شد که هرچند درمان قطعی برای آلزایمر وجود ندارد، داروهای جدید میتوانند پیشرفت بیماری را در مراحل اولیه تا ۳۰ درصد کاهش دهند. آموزش خانوادهها برای مدیریت رفتار بیماران نیز حائز اهمیت است.
رئیس مرکز تحقیقات سالمندی دانشگاه علوم پزشکی همچنین بر لزوم ایجاد زنجیرهای از «پیشگیری، تشخیص، درمان و مراقبت» تأکید کرده و گفت که برای جلوگیری از بحران سالمندی، ضروری است که زیرساختهای تخصصی و نیروی انسانی تربیت شود و سیاستگذاران به تصمیمگیری و مداخله فوری اقدام کنند.





