**کودکان و چالشهای لکنت در دوران جنگ**
به نقل از خبرگزاری مهر، سیده زهره موسوی، عضو هیئت علمی دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، در یادداشتی به چالشهای روانی کودکان، به ویژه آنهایی که با لکنت زبان مواجهاند، در زمانهای بحرانی پرداخته است. او اشاره میکند که این کودکان ممکن است فشار و اضطراب بیشتری را در شرایط جنگ تجربه کنند و در این راستا، نیاز به حمایت و صبوری والدین به شدت حس میشود.
موسوی تأکید میکند که افزایش لکنت در شرایط استرسزا یک واکنش طبیعی مغز است و والدین نیازی به سرزنش خود یا فرزندانشان ندارند. او بر اهمیت تمرکز بر مدیریت استرس و تقویت اعتماد به نفس کودک تأکید کرده و خاطرنشان میکند که به جای جستجوی درمان فوری، حمایت عاطفی و روانی اهمیت بسزایی دارد.
برای برقراری ارتباط مؤثر با کودکان لکنتی، والدین باید سرعت صحبت کردن خود را کاهش دهند و بین جملات مکث کنند. نشان دادن آرامش از طریق لبخند و برخورد متعهدانه، این پیام را به کودک منتقل میکند که آنها وقت دارند تا سخنانشان را بیان کنند.
موسوی پیشنهاد میدهد که والدین بر اهمیت محتوای گفتمان کودک تأکید کنند و جملات و کلمات آنها را کامل نکنند و به آنها اجازه دهند تا خودشان صحبت کنند. همچنین، باید زمانهایی بدون موبایل و اخبار به بازی و گفتوگو با کودکان اختصاص دهند.
او توصیه کرده است که کودکان باید از اخبار و محاورههای پرتنش دور نگه داشته شوند و حفظ فعالیتهای روزمرهای مانند قصهگویی قبل از خواب، میتواند کمککننده باشد. علاوه بر این، والدین باید با همدلی به ترسهای کودک پاسخ دهند و به ایجاد آرامش روانی بپردازند، چرا که این امر میتواند بر روانی گفتار آنها تأثیر مثبت بگذارد.
