محققان در مطالعهای جدید از دانشگاه جان هاپکینز اعلام کردند که دادههای مربوط به ردیابهای تناسب اندام میتواند در شناسایی افرادی که بیشتر در معرض خطر پیشرفت بیماری قرار دارند، مؤثر باشد. این اطلاعات حتی میتواند به ارزیابی خطر زوال مغز مرتبط باشد.
کاترین فیتزجرالد، محقق ارشد این پروژه، تصریح کرد که شناسایی زودهنگام بیماران در معرض خطر برای کاهش ناتوانی طولانیمدت بسیار حیاتی است. وی خاطرنشان کرد که آزمایشهای موجود برای ارزیابی ناتوانی در بیماران مبتلا به اماس بهگونهای طراحی نشدهاند که بتوانند تغییرات خفیف را شناسایی کنند.
فیتزجرالد در این خصوص بیان داشت که استفاده از دستگاههای کمهزینه و قابل حمل مانند ردیابهای تناسب اندام ممکن است به شناسایی تغییرات بیماری کمک کند.
در این تحقیق، 238 بیمار مبتلا به اماس به ردیابهای تناسب اندام مجهز شدند. این دستگاهها بهطور مداوم فعالیت بدنی، زمان نشستن و الگوی خواب شرکتکنندگان را بررسی کردند. از آنها خواسته شد تا بهمدت دو هفته این دستگاه را بهصورت 24 ساعته استفاده کنند و این پروسه هر سه ماه یکبار به مدت سه سال تکرار شد.
تجزیه و تحلیلها نشان داد که 120 نفر از شرکتکنندگان در طی این مطالعه به پیشرفت بیماری دچار شدند و الگوهای فعالیت بدنی آنها نشاندهنده احتمال بیشتری برای پیشرفت بیماری بود. بهویژه، افرادی که در نیمه اول روز فعالیت کمتری داشتند، 20 درصد بیشتر در معرض بدتر شدن بیماری اماس بودند.
همچنین کاهش فعالیت در ساعات صبح با آتروفی مغز در این بیماران مرتبط شناخته شده است که میتواند منجر به کاهش حجم کل مغز و تغییرات در ساختارهای مغزی مهم مانند تالاموس گردد.
دکتر الن موری، محقق ارشد دیگر این مطالعه، گفت که انجام تحقیقات بیشتر برای تأیید این نتایج ضروری است. وی افزود که استفاده از دستگاههای در دسترس میتواند به پیشبینی خطر پیشرفت بیماری کمک کند و این موضوع میتواند نویدبخش آیندهای در زمینه درمانهای جدید باشد.
