**شکست ناوگان اسپانیا و تبدیل انگلستان به قدرت دریایی جهانی**
بر اساس گزارشهای تاریخی، در تاریخ ۸ آگوست ۱۵۸۸، ناوگان معروف به «ناوگان شکستناپذیر» اسپانیا در سواحل گراولین فرانسه توسط نیروی دریایی انگلستان به رهبری لرد چارلز هاوارد و سر فرانسیس دریک شکست خورد. این نبرد که مدت هشت ساعت به طول انجامید، به دلیل تغییر شرایط جوی، اسپانیاییها را مجبور به عقبنشینی به سمت دریای شمال کرد. در نتیجه این شکست، امیدهای اسپانیا برای حمله به انگلستان به کلی از بین رفت و ناوگان باقیمانده در مسیر بازگشت به اسپانیا با مشکلات فراوانی روبرو شد.
در اواخر دهه ۱۵۸۰، به دلیل حملات انگلستان به تجارت اسپانیا و حمایت ملکه الیزابت اول از شورشیان هلندی، فیلیپ دوم، پادشاه اسپانیا، تصمیم به برنامهریزی جهت فتح انگلستان گرفت. پاپ سیکستوس پنجم نیز این طرح را که به «کارزار انگلستان» معروف شد، مورد تأیید قرار داد و امید داشت که این کشور پروتستان را به کلیسای کاتولیک بازگرداند. ناوگان بزرگ تهاجمی اسپانیا تا سال ۱۵۸۷ آماده شد، اما حمله فرانسیس دریک به انبارهای ذخیره ناوگان در کادیس، حرکت آن را با تأخیر مواجه ساخت.
ناوگان شکستناپذیر در ۲۹ مه ۱۵۸۸ از لیسبون راهی شد تا کنترل کانال مانش را به دست آورد و نیروهای اسپانیایی را از فلاندر به انگلستان انتقال دهد. این ناوگان تحت فرماندهی دوک مدینا-سیدونیا شامل ۱۳۰ کشتی، ۲۵۰۰ توپ، ۸۰۰۰ ملوان و نزدیک به ۲۰۰۰۰ سرباز بود. با وجود اینکه کشتیهای اسپانیایی در مقایسه با کشتیهای انگلیسی کندتر و تسلیحات خود را سبکتر داشتند، استراتژی آنها بر این پایه بود که در صورت درگیری، با درگیری تنبهتن پیروز شوند. تأخیر از جانب طوفانها باعث شد ناوگان تا ۱۹ ژوئیه به سواحل جنوبی انگلستان نرسد.
در ۳۱ ژوئیه، نیروی دریایی انگلستان با گلولهباران کشتیهای اسپانیایی به صورت هدفمند از فاصلهای امن آغاز کرد و بدین ترتیب تلفات سنگینی را به ناوگان اسپانیا وارد آورد. در ۶ اوت، اسپانیاییها در موقعیتی آسیبپذیر در نزدیکی کاله لنگر انداختند تا منتظر انتقال نیروهای تازهنفس باشند. اما بدون کنترل کانال مانش، عبور آنها به انگلستان غیرممکن بود.
در شب ۸ اوت، انگلیسیها اقدام به فرستادن هشت کشتی آتشزا به بندر کاله کردند که موجب بروز هرج و مرج در بین کشتیهای اسپانیایی شد. در پی این حمله، ناوگان اسپانیا تحت فشار قرار گرفت و در صبح روز بعد به سمت گراولین مورد حمله قرار گرفت. پیروزی نیروی دریایی انگلستان در این نبرد، منجر به عقبنشینی ناوگان اسپانیا به سمت اسکاتلند شد. نیروی دریایی انگلستان این ناوگان را تا نزدیکی اسکاتلند تعقیب کرد، اما به دلیل کمبود منابع مجبور به بازگشت شد.
ناوگان اسپانیایی که با طوفان و کمبود شدید مواد غذایی دست و پنجه نرم میکرد، بازگشتی دشوار از طریق دور زدن اسکاتلند و ایرلند را آغاز کرد. برخی از کشتیها در آبها غرق شدند و دیگر کشتیها به سواحل ایرلند رانده شدند. تا اکتبر همان سال، نیمی از ناوگان اصلی و حدود ۱۵۰۰۰ نفر جان خود را از دست دادند.
پیروزی انگلستان بر ناوگان شکستناپذیر، این کشور را به قدرتی جهانی تبدیل کرد و عصر جدیدی در جنگهای دریایی رقم زد و به پایان دوران یورش و نبردهای تنبهتن انجامید.
