**سفارت آمریکا در تهران: صفهای طولانی و چالشهای جوانان برای دریافت ویزا**
بر اساس گزارشهای خبرگزاریها، سه سال پیش از بحران گروگانگیری در سفارت آمریکا در تهران، دانشجویان ایرانی با تلاشهای بیوقفهای برای دریافت ویزای ورود به این کشور، پشت دروازههای سفارت صف میکشیدند. در روز اول شهریور ۱۳۵۵، روزنامه اطلاعات به وضعیت طاقتفرسای این متقاضیان و صفهای طولانی ویزا اشاره کرد که شامل دانشجویانی بود که شبها را با پتو و متکا سپری میکردند و همچنین معترضان به بینظمیهای موجود در روند صدور ویزا.
در این میان، تصاویر عجیبی از دانشجویانی که برای تمدید ویزا به سفارت مراجعه کرده بودند، منتشر شد. آنان در انتظار نوبت خود، ساعتها در گرما ایستاده و با مشکلات عدیدهای مواجه بودند. صفهای طویل و پرتکاپو جلوی سفارت، رکورد بینظیری از معطلیها و سختیها را به ثبت رساند. خبرنگاران نیز با دانشجویان و مراجعهکنندگان به گفتوگو پرداخته و از تجربیات آنان جستجو کردند.
برخی از دانشجویان از ناتوانی در دریافت ویزا و طولانی بودن زمان انتظار گلایه کردند و به باز بودن درهای سفارت به روی فقط ۲۰۰ نفر در صبح اشاره کردند؛ در حالی که جمعیتی بسیار بیشتر پشت دروازهها در انتظار بودند. فریدون سلیمی، یکی از دانشجویان معماری، از مشکلات خود در این رابطه سخن گفت و از عدم اعلام قبلی در مورد زمان صحیح مراجعه برای تمدید ویزا انتقاد کرد.
فریدون تأکید کرد که چنین سیستمی تنها موجب سردرگمی و اتلاف وقت آنان شده است و از مسؤولان خواست در ایجاد ساختار بهتری برای مدیریت این پروسه اقدام کنند. به نظر میرسد افزایش فشارها و ناامیدیها در این زمینه همچنان ادامه دارد و دانشجویان ایرانی بر رویای تحصیل در آمریکا با چالشهای متعددی مواجهاند.در تاریخ ۱ شهریور ۱۳۵۵، تعدادی از متقاضیان ویزای آمریکا در تهران در پی نگرانیهایی درباره نحوه دریافت ویزا، صدای نارضایتی خود را افزایش دادند.
خانم اکمل، کارمند فرهنگی، با بیان مشکل خود، گفت: “به خاطر تمدید ویزای پسرم اینجا هستم و دیروز از صبح تاکنون در صف ایستادهام، اما متاسفانه نوبت من به دلیل ورود افراد خاصی که بدون ایستادن در صف به داخل راه یافتهاند، نرسید.”
عباس جعفری، مهندس ماشینآلات صنعتی، نیز گزارشی از وضعیت دشوار خود ارائه کرد و بیان کرد که دو هفته است برای دریافت ویزا مراجعه میکند و شب را در کنار در سفارت خوابیده، اما هر بار به دلیل تعداد بالای متقاضیان، به او اعلام میشود که باید روز دیگری مراجعه کند.
جواد ورزیدهکار، دانشجوی مکانیک، انتقاداتی درباره کادر اداری سفارت آمریکا مطرح کرد و گفت: “در تعطیلات تابستان، تعداد متقاضیان زیاد است و نیاز به افزایش کادر وجود دارد.” وی مقایسهای با سریعالعملی کنسولگری مونیخ داشت و گفت که در آنجا ویزا به سرعت صادر میشود ولی در تهران این پروسه با مشکلات زیادی روبهروست.
خانم عطایی، دانشجوی کامپیوتر، همچنین از نیاز به نظم بهتر در فرآیند ثبت نام در سفارت گفت و پیشنهاد کرد که افراد به گروههای مختلف تقسیم شوند تا هر کس فقط یک بار مراجعه کند.
علی، دانشجوی دیگری، نیز بر لزوم اتخاذ تدابیر مشخص برای جلوگیری از معطلی تعداد زیاد مراجعان تأکید کرد و گفت که باید سیستم به گونهای طراحی شود که افراد بتوانند در یک روز کارهای خود را انجام دهند.
عباس جعفری در ادامه بر رواج “پارتیبازی” در پروسه دریافت ویزا تأکید کرد و به آمار افرادی که با دادن هدایای گرانقیمت و توصیهنامه به زودی موفق به دریافت ویزا شدهاند اشاره کرد.
این گزارش نشانگر نگرانیهای عمیق و نارضایتی دانشجویان از وضعیت موجود در سفارت آمریکا بود و آنها خواستار تغییرات مدیریتی و تسهیلات بیشتر برای رفاه مراجعان شدند. با توجه به افزایش تعداد متقاضیان، ضرورت توجه بیشتر به شرایط و نیازهای دانشجویان و متقاضیان ویزا بیش از پیش احساس میشود.
