### کشفیات جدید در زمینه آدمخواری در دوران نوسنگی در اسپانیا
گزارشها حاکی از آن است که در دوران نوسنگی، آدمخواری به عنوان یکی از رفتارهای اجتماعی در برخی جوامع وجود داشته است. علیرغم وجود استخوانهای انسانی باستانی که این واقعیت را تایید میکند، شواهد محدودی درباره شیوههای اجرای این رفتار و دلایل آن در دسترس است. سوالات متعددی مانند اینکه آیا این عمل در مواقع قحطی صورت میگرفت یا به عنوان بخشی از آیینهای خاص انجام میشد، همچنان بیپاسخ باقی مانده است.
به تازگی یک تیم بینالمللی از محققان به رهبری دکتر پالمیرآ سالادی از مؤسسه کاتالان دیرینباستانشناسی انسانی، به بررسی نزدیک به ۱۰۰۰ استخوان و دندان انسانی از سه غار در نزدیکی گرانادا پرداختهاند. نتایج این مطالعه که در مجله علوم باستانشناسی منتشر شده، نشان دهنده الگوهای متنوعی از آدمخواری در شبهجزیره ایبریا در طول زمان است.
پژوهشگران برای شناسایی جزئیات موجود در باقیماندهها، آنها را زیر میکروسکوپهای استریو بررسی کردند. این بررسی شامل جستجو برای نشانههای بریدگی، شکستگی و آثار پخت و پز بود. همچنین، سن هر فرد از روی دندانها و استخوانهای در حال رشد تعیین شد و برخی از نمونهها نیز به روش تاریخگذاری رادیوکربن پردازش شدند.
در غار «مالالمورزو»، که به اوایل دوران نوسنگی تعلق دارد، به نظر میرسد که یک حادثه خشونتآمیز منجر به درگیری ۳۶ نفر شده است. همچنین، در بقایای این افراد نشانههایی از پختن در آب مشاهده شد. در غار «کاریگولا»، بقایا زمینههای متفاوتی از آدمخواری را نشان میدهند و جمجمههایی نیز به شکل جام برای نوشیدن تهیه شده بودند.
نکته قابل توجه این است که در غار «ماخولیکاس»، یعنی جدیدترین مکان بررسی شده، استخوانها با رنگدانهای به نام شنگرف تزئین شده بودند. این مسئله نشان میدهد که آدمخواری در این محل ممکن است به عنوان بخشی از یک آیین یا مراسم تدفین صورت میگرفته است.
نتایج این تحقیق به وضوح نشان میدهند که آدمخواری در دوران نوسنگی در جنوب شبهجزیره ایبریا به شکلهای مختلف و در زمانهای متفاوت انجام میشده است و رابطه مستقیمی با شرایط محیطی و فرهنگی آن زمان داشته است.
