**اعدام صادق قطبزاده؛ یکی از نزدیکان امام خمینی**
به گزارش منابع خبری، صادق قطبزاده، یکی از همکاران نزدیک امام خمینی و نخستین سرپرست رادیو تلویزیون جمهوری اسلامی، در شامگاه چهارشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۶۱ اعدام شد. این تصمیم پس از اعلام رأی دادگاه انقلاب ارتش به ریاست محمد محمدی ریشهری اتخاذ گردید. روزنامه اطلاعات به عنوان یکی از مراجع خبری، فردای آن روز متن رای این دادگاه را منتشر کرد.
**تفصیل رأی دادگاه**
شعبه اول دادگاه انقلاب در ارزیابی اتهامات قطبزاده مبنی بر اقدام علیه نظام جمهوری اسلامی تشکیل جلسه داد و پس از بررسیهای مستمر، اقدام به اعلام رای خود کرد. به گزارش دادگاه، قطبزاده یک سال و نیم پیش از اعدام، پس از گذراندن چند روز در زندان آزاد شده بود. در بررسیها مشخص شد که ارتباطاتی با گروهکهای ضدانقلاب برقرار کرده است.
بازجوییها از اعضای گروهک پارس نشان داد که قطبزاده در تلاش برای جذب نیروهایی ناراضی در راستای اهداف خود بوده است. یکی از افراد دستگیر شده در این گروه، به نام عسگر مهاجر، مدعی شد که با قطبزاده در تماس بوده و فعالیتهایی علیه جمهوری اسلامی را پی میگرفتهاند.
فرآیند تحقیق و تفحص نشان داد که قطبزاده، با همکاری عدهای از نظامیان و غیرنظامیان، به دنبال تشکیل حکومتی جدید بوده است. اتهامات او به تدریج با جمعآوری اطلاعات از نیروهای مختلف در جهت براندازی جمهوری اسلامی تقویت شد.
براساس اطلاعاتی که به دست آمده، ارتباطات قطبزاده با رژیمهای خارجی و برخی روحانیون داخلی نظیر شریعتمداری نیز مورد بررسی قرار گرفت. این در حالی بود که مقامات جمهوری اسلامی تصمیم به احضار او جهت کسب اطلاعات بیشتر داشتند.
با نزدیک شدن به عملیات گسترده علیه عراق، هیجانات و پیشنهادات خطرناک قطبزاده برای ترور شخصیتهای کلیدی نظام، مانند فرمانده نیروی زمینی و حتی حضرت امام، شدت یافته و آن را به مقامات رده بالا گزارش داده بودند.
سابقه فعالیتهای او و تصمیمات خطرناک اخیر، دلیل اصلی صدور حکم اعدام وی عنوان شد و در نهایت مسیر او به زندگیاش پایان بخشید.در یک اقدام امنیتی، آقای صادق قطبزاده به علت اتهامات جدی دستگیر شد. مقامات معتقد بودند که دستگیری وی در آن زمان ضروری بود، زیرا احتمال وقوع حادثهای غیرقابل پیشبینی در ارتباط با طرح ترور حضرت امام وجود داشت. پس از بازداشت، قطبزاده ابتدا تمامی اتهامات را رد کرد، اما پس از آگاهی از اطلاعات موجود، به برخی اتهامات خود اعتراف کرد. براساس ارزیابیها، میزان اعترافات وی تنها بخشی از واقعیتها را شامل میشود. بر اساس این اعترافات، وی به انجام دو جرم عمده متهم شده که میتواند مجازات هر یک از آنها طبق شریعت اسلامی اعدام باشد.
جرم اول که به آن اشاره شده، طراحی توطئه برای براندازی جمهوری اسلامی است. وی در این طرح اقداماتی نظیر تقسیم پول میان افراد و برقراری ارتباط با کشورهای خارجی و گروههای مخالف داخلی را انجام داده است. دفاعیات وی مبنی بر اینکه هدفش تغییر مسئولان کشور بوده، مورد قبول دادگاه واقع نشد، زیرا این ادعا بهراحتی قابل مطرح کردن است و میتواند به عنوان بهانهای برای کودتا محسوب شود.
جرم دوم مطرح شده، طراحی توطئه برای ترور مسئولین رده اول کشور بهویژه حضرت امام است. وی برای این اقدام منابع مالی را فراهم کرده و در این زمینه برنامهریزی کرده بود. دفاعیات وی مبنی بر اینکه قصد مخالفت با ترور امام را داشت، نیز پذیرفته نشد، چرا که شواهد نشاندهنده اراده قاطع او برای عملی کردن این طرح بود.
با توجه به تمام مستندات و اظهارات مطرحشده، آقای قطبزاده به عنوان باغی شناخته شده و به اعدام محکوم گردید. ریاست دادگاه انقلاب ارتش، محمدی ریشهری، مسئولیت این تصمیم را بر عهده داشته است.
