به گزارش خبرگزاری فرادید، پس از قتل ناصرالدینشاه در سال ۱۲۷۵ خورشیدی، مسعودمیرزا، برادر بزرگتر مظفرالدینمیرزا، نتوانست به مقام سلطنت برسد. در حالی که ولیعهد شناختهشده، مظفرالدینمیرزا، در تبریز حضور داشت، تاج سلطنت به او داده شد.
برای درک این انتخاب، باید به دوران کودکی این دو پسر بازگشت. ظلالسلطان، بزرگترین پسر ناصرالدینشاه و تنها سه سال از مظفرالدینمیرزا بزرگتر بود؛ با این حال، مادر او، عفتالسلطنه، از خاندان قاجار نبود. برعکس، مادر مظفرالدینمیرزا، شکوهالسلطنه، نوه فتحعلیشاه بود که بهوضوح در تصمیم دربار تأثیرگذار بوده است.
برخی منابع به این نکته اشاره میکنند که عفتالسلطنه همسر رسمی ناصرالدینشاه نبود، اما این موضوع بهتنهایی سبب کنار گذاشتن ظلالسلطان از ولیعهدی نشده است. مظفرالدینمیرزا از سال ۱۸۶۱ میلادی به عنوان ولیعهد تعیین و به حکومت آذربایجان منصوب شد و این مقام را تا زمان رسیدن به سلطنت حفظ کرد.
ظلالسلطان هرگز از سلطنت محروم نشد و تحت حاکمیتهای مختلفی نظیر مازندران و فارس، به حاکم اصفهان تبدیل شد. او نفوذ زیادی در این منطقه بهدست آورد و حتی تلاشهای جدی برای بهدست آوردن مقام ولیعهدی انجام داد، اما هیچکدام به نتیجه نرسید. ناصرالدینشاه در نهایت قدرت ظلالسلطان را تحت کنترل گرفت و بخش بزرگی از ولایات زیر فرمان او را از او گرفت.
پس از ترور ناصرالدینشاه، ولیعهد جدیدی منصوب نشد و مظفرالدینشاه به سلطنت رسید. ظلالسلطان، با وجود سابقهاش در قدرت و ادعای جانشینی، نتوانست تغییری در این روند ایجاد کند. او پس از مرگ پدرش به مظفرالدینشاه نامه نوشت و اعلام آمادگی برای تبعیت کرد، اما همین موضوع نشاندهنده ناتوانی او در کسب تاج سلطنت بود.
در نهایت، انتخاب ولیعهد در دربار قاجار به تأثیرات خانوادگی و تبار بستگی داشت؛ بهطوریکه مادر مظفرالدینمیرزا از خاندان قاجار بود و همین عامل اصلی تعیینکننده در انتخاب ولیعهدی بود. ظلالسلطان علیرغم تمامی تلاشهایش، نتوانست به تاج سلطنت دست یابد.
