به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، به نقل از ایبنا، در بخشی از کتاب «شبیه صدام» که توسط میخائیل رمضان، معلم عراقی و با ترجمه محمدنبی ابراهمی منتشر شده، آمده است که صدام حسین قبل از ادامه گفتوگو، از سیگار خواسته و به عادت روزانه خود یعنی کشیدن حدود صد نخ سیگار هاوانا اشاره کرده است. او معمولاً در هنگام صحبت به ویژگیهای خود پرداخته نمیوزند، اما این بار با افتخار درباره دوران جوانیاش صحبت کرد. صدام مدعی است که در ۲۸ آوریل ۱۹۳۷ در روستای «الجویش» نزدیک تکریت به دنیا آمده است.
رمضان در این کتاب، که به خاطراتش از سالهای بعبث مرتبط میشود، به جزئیات جالبی از زندگی صدام و تأثیر او بر جامعه اشاره کرده است. او همچنین از دیدارهایی با شخصیتهای شناختهشده همچون حسنی مبارک و یاسر عرفات یاد کرده که در آنها آنان متوجه نمیشوند که وی بدل صدام است. رمضان در نهایت با کمک نیروهای کرد و سازمان سیا به ترکیه و سپس به آمریکا فرار کرد.
در ادامه، اکرم، شوهرخواهر رمضان، به صحبت درباره تاریخ عراق و محبوبیت صدام در میان مردم پرداخت. او اعتقاد داشت که غربیها نمیتوانند درک کنند که صدام چقدر در دل تودهها محبوب است و این محبوبیت ناشی از زور نیست. اکرم، در مورد تحولات مثبت در زندگی خود و خانوادهاش در این دوران، ابراز خوشحالی میکند.
رمضان همچنین از تمرینهایش برای تقلید از رفتار صدام در قصر جمهوری سخن گفته و مربی خود، محمد الجنابی، را در این مسیر معرفی میکند. او به تماشای فیلمهای صدام پرداخته و شیوههای برخورد او با ابراز احساسات برخی افراد را تمرین میکرد.
صدام بهطور خاص تحت تأثیر هیتلر بود و به شدت از او تعریف میکرد. او همیشه اظهار میکرد که هیتلر لایق رهبری جهان بوده و رویکردهای او را ستایش میکرد. این الگوپذیری از هیتلر به نوع رفتارهای صدام در مواجهه با مردم نیز باز میگشت.
رمضان در توصیف اتاقی که تحت نظارت صدام برای تمرین قرار داشت، به “اتاق تاریک” اشاره کرده و توضیح میدهد که چراغهای این اتاق در زمان تمرین خاموش بود و بیشتر به ترس و ارعاب افراد نزدیک صدام برمیگشت. این فضا نشاندهنده فضای وحشتناک حاکم بر زمان صدام بود، جایی که هیچکس در امان نبود.
