به گزارش خبردونی، رسول صدرعاملی، خبرنگار ۲۴ ساله روزنامه اطلاعات که در پرواز انقلاب حضور داشت، گزارشی از فضای داخل این پرواز تهیه کرده که در تاریخ ۱۲ بهمن ۵۷ منتشر شد. او در این گزارش به زمان پرواز اشاره کرده و نوشته است: «ساعت ۱.۱۵، هواپیما به آمادهسازی برای پرواز پرداخت و سرمیهماندار از مسافران درخواست کرد تا از هرگونه شعار در طول پرواز خودداری کنند.»
همچنین خبرنگاران خارجی که در پرواز حاضر بودند، به جد یا شوخی بر روی سینه خود علامت صلیب میکشیدند. پیش از این که امام خمینی پیامی مبنی بر خطر این سفر برای آنها ارسال کند، تعداد خبرنگاران به ۶۰۰ نفر رسیده بود اما بعد از دریافت پیام، به ۱۵۰ نفر کاهش یافت.
در ساعت ۲.۱۰ بامداد، امام خمینی به طبقه دوم هواپیمای جت ۷۴۷ رفتند و تا زمان نماز صبح به استراحت پرداختند. پس از نماز، مسافران ایرانی نیز به جمع خواندن نماز پرداخته و چند خبرنگار اجازه یافتند عکس بگیرند.
در این پرواز، چهرههای شناختهشدهای از جمله دکتر یزدی، بنیصدر و صادق طباطبایی حضور داشتند. داریوش فروهر نیز در طول پرواز با کسی صحبتی نکرد و به خواب نرفت.
زمانی که هواپیما به نزدیکی فرودگاه مهرآباد رسید، مسافران با وجود هشدار میهمانداران شروع به گفتن «الله اکبر» کردند. در ابتدا، فرایند فرود با مشکل مواجه شد و هواپیما دوباره اوج گرفت. این امر موجب نگرانی مسافران، به ویژه خبرنگاران خارجی شد. در نهایت، پس از حدود ۱۰ دقیقه، هواپیما موفق به فرود در مهرآباد گردید و مسافران زیر صداهای شادی اللهاکبر گفتند.
با باز شدن درهای هواپیما، دو روحانی به استقبال آمدند اما آیتالله خمینی پس از خبرنگاران و دیگر همراهان به فرودگاه وارد شدند. دانشجویان ایرانی که از سراسر جهان آمده بودند، برای اجرای سرودی آماده شده بودند، اما به خاطر محدودیت تعداد همراهان، این برنامه به اجرا درنیامد.
در بخش احساسات مسافران نیز دکتر یزدی احساساتی شامل شادی، افتخار و نگرانی را بیان کرد و گفت: «احساس میکنم که پس از ۱۸ سال دوری از وطن به کشور خود برمیگردم و این احساس غرور و افتخار ناشی از آگاهی و فداکاری مردم است.»به گزارش خبرگزاریها، پیروزیهای کنونی ایران نتیجه زحمات و فداکاریهای بسیار است که در تاریخ این سرزمین به ثبت رسیده است. این موفقیتها حس افتخار و عظمت را در دل مردم به وجود آورده و توجه جهانیان را به خود جلب کرده است. این انقلاب، که در نوع خود بینظیر و منحصر به فرد است، تمامی ملل را تحت تأثیر قرار داده و احساس اعتماد و اطمینان را در جامعه تقویت کرده است. با این حال، نگرانیها نیز وجود دارد؛ هر چند که استبداد به پایان رسیده اما آثار و فرهنگ آن هنوز در جامعه ریشه دوانده و نیازمند زمان برای تغییر است.
صادق قطبزاده، پس از دو دهه دوری از کشور، از حضور در کنار امام خمینی ابراز خرسندی کرده و این حضور را به مراتب مهمتر از ورود به ایران دانسته است. او همچنین بر اهمیت حضور امام در میان مردم تأکید کرد.
در همین حال، حاج احمد خمینی، پسر بنیانگذار جمهوری اسلامی، با بیان اینکه لحظات کنونی برای او غیرقابل توصیف است، اذعان داشت که نمیتواند احساسات خود را به کلمات منتقل کند.
صادق طباطبایی نیز با یادآوری شیرینترین لحظات زندگیاش، ابراز امیدواری کرد که بازگشت به جمع مردم قهرمان و پیشرو، شبیه پرواز به سوی آزادی باشد.
حجتالاسلام حسن لاهوتی، روحانی مبارز، نیز خاطرنشان کرد که در شرایط احساسی کنونی، کلمات قادر به بیان عمق احساساتش نیستند و با ابراز امیدواری به بهرهبرداری مردم ایران و مسلمانان از نهضت امام خمینی، خواستار رفع مشکلات استعمار شد.
