به گزارش خبردونی، ناصرالدینشاه قاجار در روز دوشنبه ۱۵ ذیقعده ۱۲۸۷ (۱۷ بهمن ۱۲۴۹) به سفر به سلطانآباد پرداخت. وی در خاطراتش از سفر سه فرسخی به این شهر خبر داد و اشاره کرد که روز به دلیل مه و تاریکی دید کمی وجود داشت. شاه قاجار بعد از سوار شدن به کالسکه و صرف ناهار در سلطانآباد، راه را ادامه داد.
وی درباره وضعیت جادهها گفت که قسمتی از مسیر صاف و قابل عبور برای کالسکه بود، اما بخشی از آنها در سرازیری قرار داشت. او همچنین توصیف کرد که زمین یخزده و لغزنده بود و در این میان، تعدادی شتر و قاطر نیز به زمین افتاده بودند. با این حال، هوای گرم باعث راحتی سفر شد.
به گفته ناصرالدینشاه، نزدیک سلطانآباد، باغات و درختان بسیار به چشم میخورد و تصویر زیبایی از مناظر طبیعی ارائه میداد. او همچنین از برف تازهای که در سفر مشاهده کرده بود، ابراز خوشحالی کرد.
در شهر، او با شخصیتهایی همچون حاجی سیدمحمدباقر و حاجی سیدمحسن علما ملاقات کرد و به حضور مشیرالدوله و یحییخان اشاره نمود. ناهار را در یک ساختمان دولتی صرف کردند و در ادامه، به سرمای شدید هوا اشاره کرد که بر روی موها و ریشهای مردم اثر گذاشته بود.
در پایان شب، یحییخان و دیگران به خانه او آمدند و شب را با خواندن روزنامه گذراندند. همچنین هوشنگمیرزا، حاکم گلپایگان، و محمدامینمیرزا، مستوفیالممالک موقت، نیز به جمع آنان پیوستند.
این گزارش از خاطرات ناصرالدینشاه قاجار از روزهای پایانی سال ۱۲۸۷ هجری قمری است و به وضوح شرایط جوی و اجتماعی آن زمان را به تصویر میکشد.
