در تاریخ ۷ فوریه ۱۹۶۴ (۱۸ بهمن ۱۳۴۲)، پرواز ۱۰۱ «یانکی کلیپر» متعلق به شرکت پاناَم از فرودگاه هیترو در لندن به فرودگاه کندی نیویورک رسید و اینگونه «بیتلمانیا» وارد ایالات متحده شد.
این اولین سفر گروه بیتلز به آمریکا بود. آنها تنها شش روز قبل، با آهنگ «I Want to Hold Your Hand» به صدر جدول آهنگهای پرطرفدار آمریکا رسیدند. در فرودگاه کندی، چهار عضو گروه با استقبال بیش از ۳۰۰۰ هوادار مواجه شدند که هنگام پیاده شدن آنها از هواپیما، شور و هیجان زیادی را ایجاد کردند.
دو روز بعد، پل مککارتنی ۲۱ ساله، رینگو استار ۲۳ ساله، جان لنون ۲۳ ساله و جورج هریسون ۲۰ ساله، نخستین اجرای تلویزیونی خود را در برنامه معروف «اد سالیوان شو» برگزار کردند. با این حال، فریادهای مخاطبان نوجوان حاضر در استودیو شنیدن صدای گروه را دشوار کرده بود. با این وجود، حدود ۷۳ میلیون نفر یعنی تقریباً ۴۰ درصد از جمعیت کشور، این برنامه را تماشا کردند. پس از آن، سالیوان به سرعت دو اجرای دیگر برای بیتلز را در آن ماه رزرو کرد.
نخستین کنسرت عمومی گروه در ایالات متحده در ۱۱ فوریه در ورزشگاه کولیسیم واشینگتن دی.سی. برگزار شد و بیش از ۲۰ هزار نفر در این رویداد حضور داشتند. روز بعد، آنها دو اجرای متوالی در تالار کارنگی نیویورک داشتند که به دلیل شور و شوق هواداران، پلیس ناچار به مسدود کردن خیابانهای اطراف شد. بیتلز در ۲۲ فوریه به انگلستان بازگشتند.
نخستین تور آمریکایی بیتلز تأثیر عمیقی بر فرهنگ ایالات متحده گذاشت. در زمانی که جوانان آمریکایی به دنبال فاصله گرفتن از فضای سختگیرانه دهه ۵۰ بودند، موسیقی شاداب و روحیه خلاقانه بیتلز تبدیل به محرکی برای تغییرات فرهنگی شد. آهنگهای آنها میلیونها نسخه فروش رفت و در آوریل ۱۹۶۴، هر پنج آهنگ پرفروش جدولهای آمریکا، متعلق به بیتلز بود.
با اکران فیلم «A Hard Day’s Night» در اوت ۱۹۶۴، بیتلمانیا به پدیدهای جهانی تبدیل شد. اواخر آن ماه، گروه برای دومین بار به آمریکا بازگشت و در سالنهای کاملاً پر اجرا داشتند.
در سالهای بعد، بیتلز بر ضبط آثار استودیویی تمرکز کردند و آلبومی نظیر «Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band» را در ۱۹۶۷ منتشر کردند که به عنوان یکی از شاهکارهای موسیقی شناخته میشود. موسیقی آنها در طول تغییرات فرهنگی بزرگ دهه ۶۰ همچنان تأثیرگذار باقی ماند و نبوغ آنها در ترانهسرایی به شدت مورد تحسین قرار گرفت. در ۱۹۷۰، بیتلز از هم جدا شدند و میراثی از ۱۸ آلبوم و ۳۰ آهنگ در صدر جدولها به جا گذاشتند.
سپس، هر چهار عضو بیتلز به فعالیتهای انفرادی پرداختند. جون لنون، جنجالیترین عضو گروه، در سال ۱۹۸۰ در نیویورک به قتل رسید. پل مککارتنی در ۱۹۹۷ لقب شوالیه از ملکه دریافت کرد و جورج هریسون در نوامبر ۲۰۰۱ به علت سرطان فوت کرد. رینگو استار نیز در ۲۰۱۸ به دلیل خدماتش به موسیقی، صاحب لقب شوالیه شد.
منبع: www.history.comدر یک رویداد شگفتانگیز اجتماعی، بسیاری از طرفداران به طور هیجانانگیزی در پی ملاقات با اعضای گروه محبوب خود بودند. برخی از این طرفداران که در فاصلهای دور ایستاده بودند، به دلیل شدت احساساتشان، تنها قادر به نظر دوختن و اشک ریختن بودند و به هیچ وجه توانایی نزدیک شدن به آنها را نداشتند. این علاقه و دلدادگی به حدی رسید که برخی روانشناسان اجتماعی از اصطلاح «بیتل مانیا» یاد کردند، که به معنای شیدایی و نوعی اختلال روانی است.
به مرور زمان، این سطح از شیدایی میان جوانان توجه جامعهشناسان را به خود جلب کرد. واکنشهای عاطفی این چنینی نسبت به افرادی که بیشتر به واسطه رسانهها شناخته میشوند، برای محققین شگفتآور بود. به نظر میرسد این نوع عشق و پرستش به شخصیتهای رسانهای نوعی تجلی از حس شیدایی سنتی نسبت به شخصیتهای مذهبی در فرصتی تازه است. در گذشته، این کشیشان بودند که چنین توجهاتی را به خود جلب میکردند و بسیاری از مردم با اشتیاق به دیدار آنان میرفتند، تلاش میکردند با لمس کردن آنها، احساس نزدیکی کنند و اشیاء متعلق به آنها را مقدس میدانستند. خاطرات هیجانانگیز ملاقات با این شخصیتها به عنوان یکی از بهترین لحظات زندگی افراد ثبت میشد.
