به گزارش خبرگزاریها، در پاییز سال 1892، برلین به واسطه مجموعهای از نامههای بیامضا در حال همهمه و شایعه بود. این نامهها که برای برخی از مقامات بلندپایه سلطنتی از جمله قیصر ویلهلم دوم و امپراتریس آگوسته ویکتوریا ارسال شده بود، محتوای جنجالی و رسواییبرانگیزی داشتند. روزنامه **نیویورک تایمز** نوشته است: «این نامهها اغلب شامل طرحها و تصویرهای غیرمؤدبانه بود که با دقت بسیار بالا طراحی شده بودند.»
این باجگیر ناشناس تهدید کرده بود که نام برخی شخصیتهای مشهور را که به یک عیاشی گروهی در شکارگاه گرونهوالد، محل اقامت قیصر، حضور داشتند، فاش خواهد کرد. این رویداد معروف به «ماجرای کوتزه» لقب گرفت و به آبرو و اعتبار خاندان هوهنتسولرن آسیب زد و حادثهای مرگبار به بار آورد.
**معرفی ویلهلم دوم**
قیصر ویلهلم دوم (1859-1941) آخرین امپراتور آلمان و پادشاه پروس، از خاندان هوهنتسولرن بود. او از سال 1888 تا کنارهگیریاش در سال 1918 سلطنت کرد و به خاطر خودبزرگبینیاش شهرت داشت و اغلب سوژه تمسخر در رسانهها بود. نویسنده و تحلیلگر، دبلیو. ای. کوپ، در مقالهای اشاره کرده است که شتابزدگی و نمایشگری وی باعث میشود تا وی اظهاراتی کند که بعداً از آنها پشیمان شود.
کیفیت اظهارات بیپروای وی به قدری بود که پیش از ایجاد جنجالهای بینالمللی، وی در داخل کشور نیز به بدنامی شهرت یافته بود.
**مهمانی رازآلود**
بر اساس گزارشهای تاریخی، در سال 1891 خواهر قیصر، شاهدخت شارلوت، 15 نفر از اشرافزادگان را به شکارگاه گرونهوالد دعوت کرد. این مهمانی که شامل نوشیدنیهای سنگین و رفتارهای غیرمعمول بود، دستخوش جنجالهایی شد. از میان حضار، میتوان به شاهزاده آریبرت فون آنهالت و شاهزاده فریدریش کارل هسه اشاره کرد.
کنتس فون هوهنائو نیز بهعنوان یکی از قربانیان این ماجرا مورد بینش باجگیر قرار گرفت و به وی القاب توهینآمیزی نسبت داده شد. ادعاهایی مبنی بر ارتباطات غیرمتعارفش با قیصر وجود داشت که باعث انتشار این جنجالها در رسانهها شد. در این میان، رئیس تشریفات امپراتور، لِبرِشت فون کوتزه، و همسرش نیز در کانون توجه قرار گرفتند.
در این نامهها، تصاویری از شخصیتهای دولتی و سلطنتی به صورت تحقیرآمیز به نمایش درآمده بود. قیصر با جلب کمک یک کارآگاه خصوصی و پلیس برلین به دنبال شناسایی باجگیر بود، اما هیچ فرد مظنونی شناسایی نشد.
**درگیری مرگبار**
شرکتکنندگان در این مهمانی برای پیدا کردن خائنین به یکدیگر حمله کردند. بارون فون شرادر کوتزه را متهم به ارسال نامهها کرد و او بهدلیل شباهت خط حقیقی به خط باجگیر توسط پلیس بازداشت شد. با این حال، دادگاه نظامی نتوانست شواهدی برای محکومیت وی پیدا کند و در نهایت، او آزاد گردید.در یک حادثه جنجالی، کوتزه پس از دریافت یک تخممرغ عید پاک و پیشنهادی برای بازگشت به شغل سابقش، تصمیم به دفاع از حیثیت خود گرفت. او کسانی را که او را متهم به باجگیری کرده بودند، به مبارزه دعوت کرد. در نخستین دوئل خود، او تنها از جراحات جزئی رنج برد، اما در سال ۱۸۹۶ در رویارویی با شرادر، او را به شدت در ناحیه شکم هدف گلوله قرار داد که منجر به مرگ شرادر شد.
### پیامدهای ماجرای کوتزه
این رسوایی به شدت بر اعتبار قیصر ویلهلم دوم و دربار او تاثیر گذاشت. ایزابل وی. هال، استاد تاریخ در دانشگاه کرنل، اظهار داشت که ماجرای کوتزه چهار سال به طول انجامید و شامل سه دادگاه نظامی و دو دوئل شد، که یکی از آنها جانسوز بود.
روزنامه محافظهکار آلمانی *رایشسبوتِه* به عنوان یک حامی سنتی سلطنت، نوشت که این ماجرا بیش از آنچه سالها فعالیت فکری سلطنتطلبان تلاش کرده بود، ضربهای جدی به روحیه سلطنتطلبی وارد کرد. از سوی دیگر، حامیان قیصر با خوشحالی به تحولات اشاره کرده و آگوست ببل، رهبر حزب سوسیالدموکرات، در پارلمان آلمان با تمسخر گفت: «با هر چه بیشتر نابود شدن آنها، موقعیت ما بهتر میشود.»
در حالی که هویت باجگیر هرگز بهطور قطعی مشخص نشد، برخی تاریخنگاران، خواهر قیصر، شاهدخت شارلوت را بهعنوان مظنون اصلی این ماجرا معرفی کردهاند.
منبع: www.history.com
