**دولت انور ابراهیم در انتخابات محلی مالزی با چالشهایی جدی مواجه شد**
دولت وحدت ملی مالزی به رهبری انور ابراهیم از زمان تشکیل آن در نوامبر ۲۰۲۲، یکی از دشوارترین ائتلافهای سیاسی را تجربه کرده است. این ائتلاف شامل احزاب مختلف از جمله پاکاتان هاراپان و «جبهه ملی» است، که در سطح فدرال همکاری نسبتا پایداری داشته، اما در عمل با چالشهای جدی در سطح ایالتی مواجه شده است. در انتخابات اخیر جوهور و نگری سمبیلان، ناکامیهای پیدرپی دولت انور ابراهیم نگرانیهای جدی را بابت آینده سیاسی وی به وجود آورد.
به منظور درک این وضعیت، لازم است به زمینه تاریخی دولت وحدت اشاره شود. انور ابراهیم توانست پس از انتخابات عمومی ۲۰۲۲ که به بنبست پارلمانی انجامید، با حمایت «جبهه ملی» و احزاب شرق مالزی دولت را تشکیل دهد. این ائتلاف عمدتا بر اساس ضرورت سیاسی و نه توافقات ایدئولوژیک پدید آمد. در مقابل، پاکاتان هاراپان با شعارهای اصلاحات و مبارزه با فساد به قدرت رسید، در حالی که «جبهه ملی» نماینده ساختارهای قدرت قدیمی بود.
در انتخابات جوهور، «جبهه ملی» تحت رهبری اون حفیظ غازی موفق به کسب ۴۸ کرسی از ۵۶ کرسی مجلس ایالتی شد. در مقابل، پاکاتان هاراپان تنها به ۸ کرسی بسنده کرد که کاهش قابل توجهی به شمار میآید. این انتخابات نشاندهنده قدرت قابل توجه «جبهه ملی» در ایالتهای جنوبی بود و نشان داد که این حزب توانایی رقابت با پاکاتان هاراپان را دارد.
حدود سه هفته بعد، در انتخابات نگری سمبیلان، پاکاتان هاراپان حتی با شرایط دشوارتری مواجه شد. «جبهه ملی» و پریکتان ناسیونال مجموعاً ۲۵ کرسی از ۳۶ کرسی را به دست آوردند، در حالی که پاکاتان هاراپان تنها ۱۱ کرسی کسب کرد و نتوانست کنترل دولت ایالتی را حفظ کند.
عوامل مختلفی موجب این شکستها شده است. یکی از مهمترین دلایل، رقابت مستقیم بین شرکای ائتلاف در سطح ایالتی است. این مسئله باعث کاهش اعتماد متقابل و ایجاد شکاف درون ائتلاف شده است. دومین عامل، کاهش حمایت غیرمالاییها از حزب اقدام دموکراتیک بهعنوان یکی از ارکان اصلی حمایت پاکاتان هاراپان است.تحلیلهای اخیر نشان میدهد که گروهی از رأیدهندگان غیرمالایی به دلیل نارضایتی از اصلاحات و احساس بیتوجهی به مسائل خود، به سمت «جبهه ملی» و احزاب محلی گرایش پیدا کردهاند. این روند میتواند برای ائتلاف پاکاتان هاراپان خطرناک باشد، چرا که پایگاه شهری و غیرمالایی آن از ارکان اصلی قدرت این دولت محسوب میشود. برخی ناظران به احتمال خروج حزب اقدام دموکراتیک از دولت وحدت اشاره کردهاند، هرچند تحلیلها احتمال وقوع این اتفاق را در کوتاهمدت کم میدانند.
عامل دیگری که به موفقیتهای «جبهه ملی» و پریکتان ناسیونال کمک کرده، توانایی آنان در بسیج هویت مالایی-اسلامی است. در انتخابات نگری سمبیلان، این ائتلاف توانست آرای مالاییها را متمرکز کند و پاکاتان هاراپان را در مناطق رقابتی مغلوب سازد. این موضوع نشاندهنده بازگشت سیاست هویتمحور در مالزی است که پاکاتان هاراپان نتوانسته بهطور کامل با آن مقابله کند. همچنین، انتقادها از کندی اجرای وعدههای اصلاحی انور ابراهیم، از جمله در زمینه مبارزه با فساد و بهبود وضعیت اقتصادی، بر نارضایتی پایگاه اصلاحطلب افزوده است. رأیدهندگان شهری و جوان، که قبلاً پایگاه اصلی این ائتلاف بودند، اکنون نشانههایی از سرخوردگی نشان میدهند که در نتایج انتخاباتی منعکس شده است.
شکستهای محلی میتواند عواقب جدی برای دولت انور ابراهیم داشته باشد. در حالی که اکثریت پارلمانی فدرال همچنان پابرجاست و حتی در غیاب «جبهه ملی» نیز پاکاتان هاراپان میتواند با حمایت احزاب بورنئو اکثریت ساده را حفظ کند، فشارها برای برگزاری انتخابات زودهنگام افزایش یافته است. «جبهه ملی» اکنون با استفاده از نتایج ایالتی توانسته موقعیت بهتری برای چانهزنی پیدا کند و ممکن است در آینده نزدیک فشار بیشتری برای انحلال پارلمان وارد کند. انور ابراهیم پیشتر اعلام کرده بود که در صورت تشدید شکافها، برگزاری انتخابات زودهنگام را در نظر خواهد گرفت. این نتایج همچنین فشار داخلی بر حزب اقدام دموکراتیک را افزایش داده و به بحث درباره بازنگری در استراتژی و ادامه همکاری در دولت وحدت دامن زده است.
پاکاتان هاراپان اکنون با چالش بازسازی اعتماد پایگاه غیرمالایی و اصلاحطلب خود مواجه است. حزب اقدام دموکراتیک، که حامی اصلی جامعه چینیها بوده، در جوهور و نگری سمبیلان با ضربات سختی روبهرو شده و ناگزیر است برای احیای اعتماد رأیدهندگانش تلاش کند. برخی تحلیلگران بر این باورند که نارضایتی از کندی اصلاحات و احساس نادیده گرفته شدن، بخشی از رأیدهندگان غیرمالایی را به سمت گزینههای دیگر سوق داده است. از سوی دیگر، «جبهه ملی» با تکیه بر ساختار سازمانی قدرتمند و پیامهای هویتمحور، موفق به احیای پایگاه سنتی خود شده و موقعیت خود را در ائتلاف فدرال تقویت نموده است.
در سطح کلانتر، این تحولات نمایانگر چالشهای عمیق ائتلافسازی در جامعه چندقومیتی مالزی است. سیاست در مالزی همواره حول محور تعادل قومی و مذهبی شکلگرفته و برقراری هرگونه ائتلاف فراگیر با تنشهای درونی همراه است. دولت انور ابراهیم در تلاش است این تعادل را حفظ کند، اما نتایج انتخابات اخیر نشان میدهند این تلاشها هنوز به موفقیت کامل نرسیده است. در حالی که پایگاه مالایی «جبهه ملی» و پریکتان ناسیونال همچنان قدرتمند باقی مانده، نفوذ پاکاتان هاراپان در این بخش از جامعه به نظر میرسد محدود شده است. در عین حال، پایگاه غیرمالایی این ائتلاف نیز عوارضی از نابسامانی نشان میدهد و این دوگانگی وضعیت ائتلاف را در معرض خطر قرار داده است.
علاوه بر این، نتایج انتخابات ایالتی عواقبی برای آینده سیاسی مالزی خواهد داشت، بهویژه در آستانه انتخابات عمومی که تا فوریه ۲۰۲۸ باید برگزار شود. هرچند فشار برای برگزاری زودهنگام انتخابات فزونی یافته است، اگر «جبهه ملی» بتواند این فشار را ادامه دهد و پاکاتان هاراپان نتواند اعتماد رأیدهندگان را دوباره بهدست آورد، احتمال تغییر معادلات قدرت افزایش مییابد. انور ابراهیم اکنون باید میان حفظ وحدت شکننده ائتلاف فدرال و بازسازی پایگاه رأی خود تعادل برقرار کند، که این امر بسیار چالشبرانگیز است و هرگونه اشتباه میتواند به فروپاشی دولت وحدت منجر شود.
در نهایت، شکستهای اخیر در جوهور و نگری سمبیلان نمایانگر چالشهای عمیق در ائتلافسازی و مدیریت قدرت در مالزی بهشمار میآیند. دولت انور ابراهیم در وضعیتی حساس قرار دارد، چرا که وحدت شکننده ائتلاف فدرال را در شرایطی حفظ کند که پایگاه رأی خود را در ایالتها از دست میدهد. آینده سیاسی مالزی بهطور قابلملاحظهای به توانایی انور در مدیریت این تضادها، بازسازی اعتماد رأیدهندگان و ارائه اصلاحات معنادار وابسته است. بدون تغییرات بنیادین در استراتژی و رویکرد، خطر تضعیف بیشتر موقعیت پاکاتان هاراپان پیش روی این ائتلاف در آستانه انتخابات عمومی بعدی وجود دارد. این وضعیت آزمونی مهم برای آینده دموکراسی ائتلافی و ثبات سیاسی در مالزی بهشمار میآید و نتایج آن میتواند مسیر سیاست این کشور را برای سالهای آینده تعیین کند.
