به گزارش خبرآنلاین، نشریه تحلیلی **نیویورکر** در تحلیلی عمیق به قلم **ایشان تارور، تحلیلگر برجسته روابط بینالملل**، ابعاد نئواستعماری سیاستهای خارجی دولت آمریکا را بررسی کرده است.
تارور در این گزارش خاطرنشان میکند که کمتر شخصیتی مانند **آلخاندرو بتانکورت لوپز، تاجر جنجالی ونزوئلایی**، نشاندهنده فساد و بیاخلاقی در دکترین جدید آمریکاست. بتانکورت، که به عنوان یکی از کاسبان سیاسی در دوران **هوگو چاوز** شناخته میشود، به خاطر اختلاس یک میلیارد دلاری از شرکت ملی نفت ونزوئلا و پولشویی تحت تعقیب قرار داشت. با این حال، به واسطه مداخله مستقیم مقامات کاخ سفید، پرونده استرداد وی به پایان رسید و او توانست در توافقی کلیدی به عنوان شریک اصلی عمل کند که **دونالد ترامپ** آن را بزرگترین توافق نفتی تاریخ معرفی کرده است.
طبق سند منتشرشده از کاخ سفید، این توافق بین ترامپ و **دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت ونزوئلا**، کنترل ۶۵ میلیارد بشکه ذخایر نفتی ونزوئلا را به مدت صد سال به ایالات متحده واگذار میکند. این در حالی است که پس از اقدام نظامی ترامپ برای بازداشت **نیکلاس مادورو**، مشخص شد که هدف اصلی تسلط بر منابع انرژی این کشور بوده است.
شرکت بتانکورت در باربادوس به عنوان یکی از مجریان اصلی این امتیازات نفتی با کمک دفتر سرمایهگذاری استراتژیک پنتاگون عمل میکند. اگرچه رودریگز این توافق را گامی برای بازسازی صنعت نفت آسیبدیده دانسته و ترامپ آن را افتخاری بزرگ برای کاهش قیمت بنزین توصیف کرده، بازارهای جهانی انرژی به شدت نسبت به این وضعیت واکنش منفی نشان دادهاند.
ترامپ در رویکرد خود در ونزوئلا، اساساً سیاستی منفعتطلبانه و معاملاتی را در پیش گرفته و بیتوجه به حاکمیت قانون و نیازهای مردم عمل کرده است. **ریکاردو هوسمان، اقتصاددان ونزوئلایی**، ضمن انتقاد از این رویکرد، تأکید کرد که آمریکا به جای تلاش برای احیای دموکراسی، به غارت داراییها و ایجاد توافقات غیرقانونی پرداخته است.
این وضعیت انتقادات شدیدی را از سوی گروههای سیاسی مختلف ونزوئلا ایجاد کرده است. **رافائل رامیرز، وزیر انرژی سابق**، این معامله را نوعی وطنفروشی توصیف کرده است. **خوزه آمالیو گراترول**، نماینده حزب سیاسی ماریا کورینا ماچادو، بر این نکته تأکید کرد که این توافق پس از برقراری دولت قانونی آینده باطل خواهد شد. همچنین **تونی فرنگی مئواد، تحلیلگر سیاسی**، گفت که رویکرد ترامپ هیچ نفعی برای مردم ونزوئلا به همراه نخواهد داشت.
کاخ سفید این رویکرد تهاجمی را «دکترین دانرو» نامیده و مدعی است که به تضعیف نفوذ روسیه و چین در منطقه کمک نموده است. با این حال، **امدت اونر**، دیپلمات سابق، میگوید که توافق کنونی مشابه قراردادهای مبهم قبلی با پکن و مسکو بوده و هدف ترامپ تنها حفظ وضعیت موجود برای تأمین منافع شخصی خود است.
به گفته **ماریانو د آلبو، حقوقدان ونزوئلایی**، عدم شفافیت در این توافق ممکن است ونزوئلا را با فساد بیشتری روبهرو کند وناامیدی بیشتری برای مردم عادی در پی داشته باشد.
عواقب جدی در صحنه جهانی و کاهش نظم بینالمللی
تحرکات قاطعانه دونالد ترامپ، یادآور رویکردهای نوین امپریالیسمی است که واکنشهای شدیدی را نه تنها در آمریکای لاتین، بلکه در سطح جهانی به دنبال داشته است. اعضای دموکرات مجلس نمایندگان ایالات متحده، این نوع اقدامات را به عنوان نوعی غارتگری توصیف کردهاند و رئیسجمهور برزیل، لوئیز ایناسیو لولا دا سیلوا از نارضایتی عمومی از سیاستهای قهری آمریکا بهرهبرداری کرده است تا جایگاه خود را تقویت کند.
استراتژیهای کاخ سفید، که بر اساس منطق قدرت بنا شده، در زمینههای مختلف با ناکامیهایی مواجه شده است:
۱. ناتوانی در کنترل ایران به رغم فشارهای نظامی و اقتصادی ممتد.
۲. افزایش تنشها در جنگ تجاری با کانادا و برانگیختن احساسات ملیگرایانه ضدآمریکایی، که به پیروزی قاطع لیبرالها در انتخابات منطقهای منجر گردیده است.
۳. تضعیف روابط با همپیمانان سنتی؛ به گونهای که دانیل حنان، یکی از چهرههای برجسته محافظهکار بریتانیا، اظهار داشت ترامپ در حال تخریب جنبش جهانی محافظهکاری است و نشان داده که بودن در گروه دشمنان آمریکا به مراتب بهتر از دوستی با آن است.
چارلز کوپچان، کارشناس برجسته شورای روابط خارجی آمریکا در نهایت بیان کرد که ترامپ به جای برقراری یک حوزه نفوذ جذاب، یک ساختار تحمیلی و ویرانگر ایجاد کرده که کشورهای متعددی از آن فاصله میگیرند و پیامدهای این ماجراجوییهای نئواستعماری برای آمریکا دستکم تا چند دهه ادامه خواهد داشت.
منبع: نشریه نیویورکر
