**بحران انرژی، صنعت فولاد ایران را تحت فشار قرار داده است**
به گزارش خبرنگار خبرگزاری خوزستان، صنعت فولاد ایران که سابقاً در مسیر رشد اقتصادی و کسب رتبههای بینالمللی قرار داشت، اکنون با بحران جدی و محدودیتهای عمدهای در تأمین انرژی، به ویژه برق و گاز، مواجه شده است. این وضعیت نگرانکننده، این صنعت مؤثر را به مرز تعطیلی کشانده است. آمارها نشان میدهند که در حالی که سهم صنعت فولاد از کل مصرف برق کشور حدود ۷ درصد است، بیش از ۶۰ درصد از محدودیتهای انرژی در زمان کمبود به این صنعت تعلق میگیرد. تحلیلگران بر این باورند که این مشکلات سالانه حداقل ۳۰ درصد از ظرفیت تولید فولاد کشور را تحت تأثیر قرار میدهد.
عواقب این قطعیهای مکرر فراتر از کاهش تولید ساده است. خطوط تولید فولاد که به گرمای مداوم انرژی نیاز دارند، با قطعهای ناگهانی، آسیبهای فنی جدی میبینند. این وضعیت منجر به افزایش هزینههای تعمیر و نگهداری و تسریع استهلاک تجهیزات میشود و همچنین کیفیت محصولات و تولید را تحت تأثیر قرار میدهد. در نهایت، این مسائل هزینههای تولید را افزایش میدهند و توان رقابت تولیدکنندگان ایرانی را در بازارهای داخلی و جهانی کاهش میدهند.
کاهش تولید فولاد همچنین به افت صادرات و کاهش ارزآوری منجر میشود. ایران که به سختی جایگاه خود را در بین تولیدکنندگان برتر فولاد دنیا حفظ کرده، اکنون در خطر از دست دادن این موقعیت است. دست رفتن سهم بازارهای بینالمللی، هزینهای فراتر از چالشهای کنونی خواهد داشت.
بحران در صنعت فولاد زمانی جدیتر میشود که به نقش کلیدی این صنعت در اقتصاد کشور توجه کنیم. فولاد حدود ۶ درصد از تولید ناخالص داخلی را شامل میشود و به طور مستقیم و غیرمستقیم با صنایع مختلفی همچون معدن، حمل و نقل و ساختمان مرتبط است. هر گونه اختلال در تولید فولاد تأثیرات منفی بر این صنایع خواهد گذاشت و موجب کاهش اشتغال و آسیب به بازار سرمایه خواهد شد.
مدیریت بحران انرژی باید به گونهای باشد که به صنایع مولد آسیب نرساند. لازم است برنامهریزیهای هوشمندانه و سرمایهگذاری در زیرساختهای تولید انرژی صورت گیرد. همچنین بهینهسازی مصرف انرژی در بخشهای غیرمولد و ایجاد مشوق برای افزایش بهرهوری در صنعت فولاد ضروری است.
همچنین، صنعت فولاد با چالشهای دیگری از جمله قیمتگذاری دستوری و نوسانات ارزی مواجه است که بر کاهش سودآوری و عدم قطعیت فضای کسبوکار تأثیر میگذارد و مانع جذب سرمایهگذاری میشود. ترکیب این چالشها با بحران انرژی، فشار مضاعفی به این صنعت وارد کرده است.
با توجه به اهمیت تولید در اقتصاد مقاومتی و لزوم حمایت از صنایع فعال، نیاز است که در سیاستهای تخصیص انرژی به ویژه برای صنایع کلیدی مانند فولاد بازنگری صورت گیرد. حفظ این صنعت به معنای تأمین اشتغال و ارزآوری و حفظ اعتبار ایران در بازارهای جهانی است. کارشناسان هشدار میدهند که هزینه بیعملی امروز به زودی بار سنگینی بر دوش اقتصاد کشور خواهد گذاشت و زمان برای نجات این بخش حیاتی در حال سپری شدن است.
