به گزارش خبرآنلاین، حمیدرضا جلاییپور در یادداشتی در روزنامه اعتماد به تشییع پیکر رهبر شهید سیدعلی خامنهای پرداخته است که در شرایط جنگی با حضور میلیونی مردم و در مدت شش روز برگزار شد.
این یادداشت به بررسی چرایی چنین تشییع کمنظیری میپردازد و به جنبههای مختلف آن توجه دارد.
سیدعلی خامنهای در نهم اسفند ١۴٠۴ به دنبال حمله هوایی آمریکا و اسرائیل به شهادت رسید و مراسم تشییع او چهار ماه بعد، از 12 تیرماه ١۴٠۵ آغاز شد که بزرگترین بخش آن در تهران با شرکت میلیونها نفر از مردم بود. در این مراسم، که در مصلای تهران و خیابانهای اصلی شهر برگزار شد، رسانههای حکومتی شمار شرکتکنندگان را بین 40 تا 43 میلیون نفر اعلام کردند، در حالی که آمار منابع خارجی حتی بیشتر از 15 میلیون نفر اعلام شد.
جلاییپور در این یادداشت به تجربیات خود از تظاهرات میلیونی در تهران اشاره میکند و میگوید تعداد حاضرین در این تشییع از دیگر مناسبتهای تاریخی بیشتر بود.
تحلیلگر به پنج دلیل اصلی برای این جمعیت انبوه اشاره دارد. نخست، حمله ناگهانی به محل زندگی و کار رهبر سبب خشم عمومی شد. دوم، جایگاه سیدعلی خامنهای به عنوان رهبر مذهبی و حامی فلسطین موجی از سوگواری را در میان مسلمانان کشورهای دیگر به همراه داشت. همچنین، شهادت او در تضاد با تبلیغات منفی دشمنان قرار گرفت و سبب افزایش همبستگی در میان مردم شد.
جلاییپور تأکید میکند که این رخدادها نشاندهنده واکنش مردم در خط مقدم جنگ و تنشهای سیاسی و اجتماعی است و باید در آینده به دقت بیشتری مورد تحقیق و بررسی قرار گیرد.در پی حمله اخیر، خبرهای رسیده نشان میدهد که رهبر کشور در محل کارش حضور داشته و اعضای خانوادهاش شامل دختر، عروس، داماد و نوهاش بهطرز نیامویدنی به شهادت رسیدهاند. در حالیکه دشمن به پنجاه هزار نقطه از ایران حمله کرد، نزدیکان و وابستگان رهبر از کشور خارج نشدند، که این مسئله مظلومیت ایشان را بیشتر نمود. بهگفته شاهدان، تشییع بینظیر مردم، بهنوعی ادای احترام به این مظلومیت بود و شرایط را برای برانگیختن احساسات عمومی فراهم کرد.
یکی دیگر از عوامل جلب توجه عمومی این بود که در دفاع از مردم فلسطین، بسیاری از مسلمانان در داخل و خارج از کشور، علیرغم عدم تمایل به پرداخت هزینههای سنگین، بهوضوح دیدند که رهبر ایران صادقانه آماده هزینهکردن است. به همین دلیل، مشارکت در تشییع رهبر، نشانهای از احترام به شخصیتی شد که در دفاع از مردم فلسطین تلاش کرده است. بهاین باور میرسد که اگر زمان و امکانات اجازه میداد، تشییع میلیونی مشابهی میتوانست در کشورهای دیگری نظیر یمن و لبنان نیز برگزار شود.
از دیگر دلایل موفقیت این مراسم، سازماندهی و برنامهریزی کارآمد ستاد تشییع بود. این ستاد با در نظر گرفتن تجربیات قبلی، از جمله تشییع شهید قاسم سلیمانی، تلاش کرد تا از بروز ازدحام جلوگیری کند. امنیت و آرامش مراسم بهطور کامل برقرار بود، و برنامهریزیهای مناسب، از جمله آغاز مراسم در ساعات اولیه صبح بهمنظور جلوگیری از گرما، نیز در موفقیت این تشییع نقش داشت.
آثار این مراسم بعد از شروع جنگ در نهم اسفند ماه، به چشم میخورد؛ بهطوریکه بسیاری از مردم در کنار مدافعان کشور بهصورت شبانه از وطن خود دفاع کردند. کیفیت حضور تشییعکنندگان، که بهصورت اختیاری و با شور و شوق فراوان شرکت کرده بودند، نشاندهنده قدرت شیعیان در برابر ستمگریهای استکبار است.
با این حال، نگرانیهایی نیز وجود دارد. یکی از این نگرانیها این است که تصمیمسازان حاکمیت، صرفاً بر اساس یک سری از تجمعات میلیونی قضاوت کنند و درک درستی از جامعه ایران بهدست نیاورند، چرا که جمعیت واقعی کشور به مراتب بزرگتر است. نگرانی دوم مربوط به سرمایه اجتماعی بهدست آمده و امکان بهرهوری کارآمد از آن در حل مشکلات کشور است. در حالی که در اعتراضات قبلی، شکافهایی بین حکومت و مردم ایجاد شده بود، تشییع اخیر میتواند به ترمیم این روابط کمک کند.
سرانجام، در جنگ و در طول تشییع، مردم ایران عنوان کردند که پرچم کشور را با افتخار به اهتزاز درآوردند، بگونهای که در تاریخ معاصر بیسابقه بوده است. این مراسم که به مدت شش روز ادامه داشت، به مردم فرصتی داد تا احساسات ملی خود را نشان دهند و از هویت ایرانی خود دفاع کنند.**شرایط ایران در آستانه تحولات آینده**
پس از حمله به ایران، پرچم بر افراشته شد و به تدریج از تعداد پرچمهای دیگر کاسته شد. به روشنی مشخص است که هیچ گروهی در کشور خواهان عدم انتقام از آمران این حمله و رهبران و فرماندهان آنها نیست و نخواهد بود. اصولاً دفاع ایران در برابر مهاجمان، خود نوعی انتقام از متجاوزان به شمار میرود.
اما در این میان، توزیع چهار میلیون پرچم غیر از پرچم ایران توسط گروهی خاص، نشاندهنده نوعی انحصارطلبی رادیکال است که نگرانکننده به نظر میرسد.
وضعیت ایران در ماههای پیشرو به دو حالت تقسیم میشود. این کشور یا بهطور عزتمندانه از پیچ و خم جنگ عبور میکند یا در شرایطی نامطلوب، دشمن متجاوز بار دیگر جنگی دیگر را بر ایران تحمیل خواهد کرد و ایران ناچار به دفاع قهرمانانه و جانانه از کشور خواهد بود. در این روند، مهمترین عامل بازدارنده، همراهی و حمایت 90 میلیون ایرانی است که پرچم ایران نماد وحدت آنها را به نمایش میگذارد و نباید اجازه داد این وحدت ملی تحت تاثیر انحصارگرایی قرار بگیرد.
کد خبر: 17302
