**نیلوفر مولایی:**
امیرحسین ثابتی، نماینده تهران و مشاور ارشد سعید جلیلی، در توئیتر خود نوشت که دولت سایهای که جلیلی به آن اشاره دارد، به معنای دولت سایه برای کل حاکمیت است، نه فقط قوه مجریه. این اظهارات برخی تحلیلگران را به این نتیجه رسانده است که تندروها قصد دارند بر قوای سهگانه تسلط یابند و به نوعی تمام ارکان حاکمیت را به دست بگیرند.
با این وجود، شکست جلیلی در انتخابات تیرماه ۱۴۰۳ از مسعود پزشکیان، به همراهی محمدباقر قالیباف و غلامحسین محسنی اژهای با دولت سیزدهم انجامید. این همگرایی، به ویژه پس از تنشهای نظامی و اقتصادی و شهادت رهبر انقلاب، به تندروها این اجازه را نداد که برنامههای خود را پیش ببرند. این گروه معتقدند که مسائل فراتر از انتقادات به شخصیتها است و آنها در پی تسلط بر تمامی ارکان حاکمیت هستند.
اکثریت تندروها که از جلیلی حمایت میکنند، از زمان آغاز جنگ نظامی آمریکا و اسرائیل در اسفند ۱۴۰۴، به انتقاد از هر تصمیم مرتبط با نظام و شورای عالی امنیت ملی پرداختهاند. در عوض، آنها به جای حفظ وحدت، به دوقطبیسازی دامن میزنند.
از جمله تحولات اخیر، امضای تفاهم ۶۰ روزه میان ایران و آمریکا توسط پزشکیان، که پس از دیدار قالیباف با جیدی ونس، معاون اول ترامپ بود، تصویب شد. این تصمیم مورد تأیید رهبر انقلاب و فرماندهان نظامی قرار گرفت، اما تندروها با برگزاری تجمعات شبانه، به انتقادات تندی علیه مسئولان کشور پرداختند.
تصمیم شورای عالی امنیت ملی درباره عدم بازگشایی صحن علنی مجلس نیز مورد انتقاد تندروها قرار گرفت که آن را به عنوان خیانت قالیباف تلقی کردند.
در بحث پرونده فساد چای دبش و محکومیت دو وزیر دولت سیزدهم، تندروها به شدت واکنش نشان دادند. آنها در سال گذشته تلاش کردند تا این وزرا را از اتهامات مبرا کنند و هر بار که پرونده به داگاه میرسید، به رئیس قوه قضائیه فشار وارد میآوردند. از این رو، مخالفت غلامحسین محسنی اژهای با دولت و حفظ وحدت قوا منجر به خشم تندروها شد.
با توجه به این وضعیت، به نظر میرسد که انتقادات و فشارها بر علیه figures چون پزشکیان، قالیباف و اژهای به یک روند سیستماتیک تبدیل شده است.
