به گزارش خبردونی، مجتبی زارعی، نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی، در یادداشتی خطاب به رئیسجمهور تاکید کرد که دولت جمهوری اسلامی نمیتواند در موضوع پوشش سکولار باشد. وی از رئیسجمهور خواست تا نسبت به وضع کنونی در مواجهه با عریانیزاسیون بیتوجهی نکند و مدال «دولت خدمتگزار» را تحتالشعاع خاطرات دوران پهلوی قرار ندهد.
زارعی در این یادداشت، صمیمانه به دکتر پزشکیان، رئیسجمهور، سلام داده و از شجاعت او در مقابل تهدیدات داخلی و خارجی تقدیر کرد. او به یادآوری اظهارات رئیسجمهور درباره قانون پوشش انسانی و اسلامی پرداخت و اشاره کرد که این موضوع بعد از ابلاغ، در موعدی به کمتوجهی داخلی و طمع خارجی دچار شد.
متن این یادداشت حاکی از نگرانیهای زارعی درخصوص نادیده گرفتن قوانین قبل در این زمینه و سکوت دولت در برابر تشویقهای خارجی به برهنگی است. او همچنین به نقش وزارت کشور در هماهنگی و نظارت بر اجرای سیاستهای فرهنگی اشاره کرد و انتقاداتی نسبت به عملکرد آن در این راستا مطرح نمود.
زارعی همچنین به ویژگیهای اسلامی و اجتماعی پوشش اشاره کرده و بر این نکته تاکید کرد که نوع پوشش در خانواده رئیسجمهور میتواند به عنوان نمونهای موفق مورد توجه قرار گیرد. وی پرسشهایی را در خصوص بیتوجهی به حملات سکولاریستی و دفاع از کرامت زنان و دختران مطرح کرد و از رئیسجمهور خواست تا در برابر این چالشها موضعی جدی اتخاذ کند.در بررسی تاریخ تمدن ایران، مشاهده میشود که در هیچیک از اسناد تاریخی به مقوله برهنگی اشارهای نشده است. همچنان، میزان برهنگی در غرب در طی قرون مختلف تحت تأثیر روابط اجتماعی و سقوط ارزشهای انسانی متفاوت بوده و به نظر میرسد که عرفیسازی پوشش در ایران نیز نتوانسته است حجاب را از بین ببرد. تنها در دورهی سلطنت پهلوی، حکومت وابسته به بیگانگان به نعیق سعی در پیشبرد برهنگی و تهاجم فرهنگی داشت.
در دهه ۸۰، نهاد ریاستجمهوری اسنادی از وزارت دربار در قالب کتابی تحت عنوان “پهلویسم یا شبهمدرنیسم در ایران” منتشر کرد که نشاندهنده تشویق و تهدید مقامات دولتی به منظور اجرای پروژه عریانسازی بود. این موضوع اهمیت مقابله با عریانسازی فرهنگی را در افکار عمومی و تاریخ مورد توجه قرار میدهد و ارتباطی را با دولتها ایجاد میکند که در عرصه پوشش عملکردی نداشتهاند.
در حال حاضر، با وجود اینکه سکولاریسم غالب در عرصه جهانی از طریق انقلاب اسلامی با بحران مواجه شده، اما دشمن همچنان تلاش میکند تا از طریق فرهنگ و پوشش عرفی به نفوذ خود ادامه دهد. به همین دلیل امام خمینی در مورد عریانسازی و بیحجابی، آن را “حرام سیاسی” دانسته و بر این نکته تأکید کردهاند که برهنگی میتواند بنیان خانوادهها را آسیبپذیر کرده و زمینهساز بازگشت سکولاریسم شود.
از رئیسجمهور خواسته شده که ضمن توجه به شرایط جنگ، پیامی قوی برای انضباط دینی و فرهنگی در لباس و پوشش صادر کند و اطمینان حاصل کند که نمایندگان دولت در سطوح مختلف با این موضوع موافق و همسو هستند. اگر این افراد با اصول جمهوری اسلامی در تضاد باشند، باید از سمتهای خود برکنار شوند.
جمهوری اسلامی که میراثی از شهیدان و نشانه حیات روح انسانی در عصر مدرن است، به اقدامات فعال و همدلانه رئیسجمهور نیاز دارد تا از سکوت منفعل به سیاستگذاری فعال و فرهنگی/اجتماعی منتقل شود. انتظار میرود که دولت در این زمینه به عنوان حامی عرفیگرایی و سکولاریسم شناخته نشود و مردم با حساسیت نسبت به این مسئله، در کنار دولت برای مقابله با چالشهای پیشرو قرار بگیرند.
در پایان، برای موفقیتهای بیشتر رئیسجمهور در پیشبرد اهداف ایران و اسلامی به درگاه خداوند بزرگ دعا شده است.
