**خبرگزاری خبرآنلاین – ترجمه از الجزیره – محمد عارف معزی:**
درگیریهای مسلحانه، تأخیر در شناسایی بیماران و بیاعتمادی در بخشی از جوامع محلی، تلاشهای موجود برای کنترل شیوع ویروس ابولا در شرق جمهوری دموکراتیک کنگو را با چالشهای جدی روبهرو کرده است.
در بونیا، کنگو، دکتر «ریچارد لوکودو» پس از فوت سه نفر از اعضای تیم پزشکی یک بیمارستان که به تازگی یک بیمار را درمان کرده بودند، به این احتمال مشکوک شد که ویروس ابولا در نوعی شیوع، پیش از اعلام رسمی، در حال انتشار است. این بیمار در اوایل آوریل به بیمارستان عمومی مونگبوالو مراجعه کرده بود، چند هفته قبل از اینکه مقامات کنگو شیوع ابولا را اعلام کنند.
لوکودو گفت: «ما در بیمارستان متوجه شدیم که این بیمار در دوم آوریل بستری شده و قرار بود در هفتم آوریل عمل جراحی شود». او همچنین افزود: «تقریباً یک ماه بعد شاهد مرگ دستیار جراح، متخصص بیهوشی و یکی از اعضای تیم مراقبتهای بعد از عمل بودیم.»
مرگ این سه نفر به عنوان اولین نشانههای شیوع بیماری در نظر گرفته میشود، که حالا به مرگبارترین اپیدمی ابولا در تاریخ کنگو تبدیل شده است. بالغ بر ۴۹۰۰ مورد ابتلا و بیش از ۲۳۰۰ مرگ طی سه ماه پس از اعلام رسمی ثبت شده است که این آمار توسط مقامات بهداشتی و نهادهای بینالمللی تأیید شده است.
تلفات این شیوع به رکورد قبلی جمهوری دموکراتیک کنگو که در طی اپیدمی ابولا در سالهای ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰ به وقوع پیوسته بود، تجاوز کرده است. شیوع کنونی ناشی از یک گونه نادر به نام «بوندیبوجیو» است که برای نخستینبار در سال ۲۰۰۷ در اوگاندا شناسایی شد و در حال حاضر هیچ واکسن یا درمان تایید شدهای برای آن وجود ندارد.
کارکنان بهداشت به شناسایی زودهنگام موارد و انجام اقدامات پیشگیرانه متکی هستند. سازمان جهانی بهداشت نیز اعلام کرده که این بیماری اولین بار در استان ایتوری شناسایی شده و بعدها به مناطق دیگر سرایت کرده است. این سازمان بهویژه بر تأثیر منفی درگیریهای مسلحانه، جابهجایی جمعیت و تأخیر در شناسایی موارد ابتلا بر روند کنترل بیماری تأکید کرده است.
ساکنان مناطق درگیر با از دست دادن عزیزان، واقعیت تلخی از این ارقام و آمار را تجربه میکنند. «فوراحا ژیزل»، یکی از این ساکنان که عمویش را به دلیل ابتلا به ابولا از دست داده، گفت: «فقط خدا میتواند ما را از این فاجعه نجات دهد.» او همچنین اظهار داشت: «مقابله با ناامنی، حکمرانی ضعیف و فقر بسیار دشوار است و میترسم ما هم قربانی این اپیدمی شویم.»
مقامات بهداشتی تأکید کردهاند که انتقال ویروس پیش از اعلام رسمی شیوع آغاز شده و زمانی که تشخیص داده شد، بیماری در میان جوامع محلی گسترش یافته بود. سازمان جهانی بهداشت اذعان کرده که کانالهای انتقال پیش از استقرار کامل تیمهای واکنش به شیوع شکل گرفته بودند.
از سال ۱۹۷۶ تاکنون، جمهوری دموکراتیک کنگو با چندین شیوع ابولا مواجه بوده و تجربیات گستردهای در مقابله با این بیماری به دست آورده است.**مبارزه با ابولا در ایتوری؛ چالشها و موانع**
کارکنان بخش بهداشت و درمان در استان ایتوری جمهوری دموکراتیک کنگو اعلام کردند که تجربه کافی برای مقابله با بیماری ابولا کافی نیست. آنها بیان کردند که درگیریهای مسلحانه، شرایط جغرافیایی دشوار، تأخیر در شناسایی موارد ابتلا و همچنین بیاعتمادی برخی از جوامع محلی روند مقابله با این بحران را دچار مشکل کرده است.
مقامات این کشور نیز تأکید کردند که تأخیر در شناسایی موارد ابتلا به این ویروس، به گسترش آن کمک کرده است. پروفسور «پیر آکیلیمَلی»، رئیس عملیات مقابله با ابولا در این کشور، در مصاحبه با الجزیره گفت که ظرفیت آزمایشگاهی در استان ایتوری از زمان اولیه شیوع significantly افزایش یافته است. وی ادامه داد: «در آغاز کار، هیچ آزمایشگاهی در اختیار نداشتیم، اما اکنون بیش از ۱۲ آزمایشگاه در این استان فعال است.»
او همچنین به تأخیر در تأیید موارد ابتلا در مراحل ابتدایی شیوع اشاره کرد و گفت که وابستگی به آزمایشگاههای خارج از استان یکی از دلایل این تأخیر بوده است.
تیمهای مقابله با ابولا در ایتوری در شرایطی فعالیت میکنند که این منطقه سالهاست با درگیریهای مسلحانه مواجه است. گروههای مسلح برای کنترل مناطق غنی از منابع معدنی در حال جنگ هستند، که این مسئله دسترسی به جوامع محلی را سخت کرده است.
مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای آفریقا اعلام کرده است که از اقدامات مقابله با شیوع ابولا از طریق نظارت، پایش، فعالیتهای آزمایشگاهی و همکاری با جوامع محلی حمایت میکند. دکتر «جاستوس انسیو»، مدیر میدانی عملیات مقابله با ابولا در جمهوری دموکراتیک کنگو، به الجزیره گفت: «شرایط در ایتوری چندان مساعد نیست و این استان تحت وضعیت محاصره قرار دارد. ما با امکانات موجود، تلاش میکنیم همبستگی خود را با جوامع محلی نشان دهیم.»
همچنین دکتر «تیرنو بالده»، مدیر عملیات سازمان جهانی بهداشت در زمینه بیماری ویروسی بوندیبوجیو، اعتقاد دارد که جابهجاییهای کنترلنشده میان مناطق آلوده به گسترش ویروس کمک کرده است.
کارکنان بهداشت و درمان در ایتوری بر این باورند که متوقف کردن ابولا تنها یک چالش پزشکی نیست، بلکه باید با ناامنی، درگیریها و محدودیتهای دسترسی به مناطق مختلف نیز مقابله کنند. دکتر «چارلز کاشیندی»، رئیس بیمارستان نیاکونده، با اشاره به مشکلات ناشی از تیراندازیها گفت: «هنگامی که مشکلاتی پیش میآید، هیچکس نمیتواند در موقعیت خود باقی بماند.»
