به گزارش خبرآنلاین از گاردین، طرحی داوطلبانه در حال حاضر در ۱۰ زندان انگلستان به مرحله آزمایش درآمده و انتظار میرود این برنامه به ۲۰ زندان دیگر نیز گسترش یابد. بر اساس تخمینها، حدود ۳۷۵۰ زندانی، معادل یک چهارم جمعیت مجرمین جنسی، برای دریافت این درمان کاندید شدهاند.
این روش درمانی شامل استفاده از طیفی از داروهایی است که قادر به کاهش میل و تحریک جنسی هستند. برخی از این داروها در گروه مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین و دیگران از نوع داروهای ضدآندروژن بوده که با کاهش تأثیر هورمونهای جنسی به کاهش میل جنسی کمک میکنند.
حامیان این طرح بر این باورند که برای برخی از مجرمان، کنترل افکار و خواستههای جنسی مشکلساز میتواند بخشی از پروسه بازپروری باشد و احتمال وقوع دوباره جرم را کاهش دهد. برخی از زندانیانی که قبلاً در این برنامه شرکت کردهاند، تغییرات مشهودی در وضعیت خود را گزارش کردهاند.
با این حال، این ابتکار با چالشهای اخلاقی و پزشکی مهمی روبرو است. منتقدان تاکید میکنند که رضایت زندانیان باید به صورت کاملاً آزادانه باشد و دریافت دارو نباید به آزادی مشروط یا امتیازات دیگر وابسته باشد، زیرا ممکن است در چنین مواردی رضایت واقعی نباشد.
علاوه بر این، سؤالاتی درباره عوارض جانبی این داروها، اثربخشی طولانیمدت آنها و ادامه درمان پس از آزادی از زندان مطرح است.
این برنامه در شرایطی معرفی شده که تعداد مجرمین جنسی در زندانهای انگلستان و ولز در حال افزایش است. دولت امیدوار است که ترکیب این روشهای درمانی با برنامههای بازپروری به کاهش تکرار جرم و فشار بر سیستم زندانی کمک کند.
با این وجود، کارشناسان تصریح میکنند که دارو به تنهایی نمیتواند راهحل نهایی باشد و نیاز است که درمان روانشناختی و حمایتهای تخصصی نیز بهطور همزمان ادامه یابد.
منبع: **theguardian**
