وبسایت خبری
خبردونی

افراد تنها باید توجه ویژه‌ای به «کمبود ویتامین» داشته باشند/ تنهایی و استرس ناشی از آن تهدیدی جدی است

افرادِ تنها مراقب «کمبود ویتامین» باشند/ استرسی که مسببش تنهایی است

### تغییرات اجتماعی و تأثیر آن بر سلامت جسم

به گزارش خبرآنلاین، تحقیقات جدید نشان می‌دهند که تغییرات در سبک زندگی، از جمله زندگی‌های تک‌نفره، می‌تواند نه تنها یک تجربه اجتماعی باشد، بلکه پیامدهای جدی برای سلامت جسمی افراد داشته باشد.

### چرایی کمبود ویتامین در افراد تنها

طبق گزارش همشهری، این مطالعه‌ها نشان داده‌اند که افرادی که بیشتر به تنهایی غذا می‌خورند، نسبت به کسانی که وعده‌های غذایی خود را در جمع مصرف می‌کنند، در معرض خطر بیشتری برای دریافت ناکافی مواد مغذی قرار دارند. این موضوع ناشی از چندین تغییر رفتاری و روانی است که اغلب با تنهایی همراه است، از جمله کاهش تمایل به آشپزی و توجه به تنوع غذایی.

به گفته زهرا اولادی، کارشناس تغذیه، یکی از ابعاد مهم ناشی از تنها غذا خوردن، کاهش تنوع غذایی است. او توضیح می‌دهد که تهیه یک وعده سالم با مواد غذایی متنوع برای فردی که به تنهایی غذا می‌خورد، می‌تواند دشوار باشد. برخی افراد حتی تمایلی به چیدمان میز برای خود ندارند و به خوردن غذا از قابلمه ترجیح می‌دهند. وی افزود که در شرایط بدون همراه، تمایل به تهیه غذاهای آماده و تکراری افزایش می‌یابد و این عمل می‌تواند منجر به کمبود مواد مغذی ضروری شود.

### مشکلات تغذیه‌ای در سالمندان و جوانان

اولادی همچنین تأکید کرد که این موضوع در سالمندان به دلیل تغییرات طبیعی بدن و کاهش حس گرسنگی، اهمیت ویژه‌تری پیدا می‌کند. با این حال، افراد جوان و میانسال تنها نیز از این چالش‌ها مستثنی نیستند.

### تنهایی و اثرات روانی آن

این مشکل تنها به غذا خوردن ختم نمی‌شود. روان‌شناسان بر این باورند که صرف غذا دارای کارکرد اجتماعی و روانی مهمی است. انجام مکالمات در حین وعده غذایی، داشتن روال منظم و تجربه فعالیت‌های مشترک می‌تواند به حفظ ارتباطات اجتماعی و افزایش لذت از غذا کمک کند.### تأثیر تنهایی بر سلامت و تغذیه

دکتر فرشته شریفی، روانشناس سلامت، در گفت‌وگویی با خبرنگار همشهری، به بررسی رابطه تنهایی و تغذیه پرداخت و بیان کرد که تنها بودن به‌تنهایی موجب کمبود مواد مغذی نمی‌شود. او توضیح داد که اثرات منفی معمولاً به رفتارهای فرد و استرس ناشی از احساس تنهایی مربوط می‌شود.

این متخصص اظهار داشت که مهم‌ترین عامل در تنها زندگی کردن، انزوای اجتماعی و احساس تنهایی مزمن است. او به این نکته اشاره کرد که افراد ممکن است به تنهایی زندگی کنند اما احساس تنهایی نکنند، در حالی که برخی دیگر حتی در کنار خانواده نیز احساس تنهایی عمیق را تجربه می‌کنند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که این نوع احساسات می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی، افسردگی، زوال شناختی و مرگ زودرس را افزایش دهد.

### تأثیرات روان‌شناختی زندگی تک‌نفره

دکتر شریفی افزود که غذا خوردن یک فعالیت اجتماعی است و هنگامی که افراد در کنار هم غذا می‌خورند، ترشح دوپامین در مغز افزایش می‌یابد که احساس لذت و اشتها را بهبود می‌بخشد. در مقابل، زندگی در تنهایی می‌تواند کاهش انگیزه و افت کیفیت تغذیه را به همراه داشته باشد.

او همچنین تصریح کرد که احساس تنهایی می‌تواند ترشح هورمون کورتیزول را افزایش دهد. اگر سطح این هورمون برای مدت طولانی بالا بماند، می‌تواند منجر به تغییر در اشتها و مشکلات خواب شود و افراد را به مصرف غذاهای پرچرب و پرقند سوق دهد.

### وضعیت سلامتی و تنهایی

این روانشناس در ادامه گفت که انسان‌ها ذاتاً موجوداتی اجتماعی هستند و احساس امنیت و تعلق، روی کیفیت تغذیه، خواب و سیستم ایمنی تأثیر دارد. اما احساس طردشدگی ناشی از تنهایی مزمن، می‌تواند بدن را در حالت آماده‌باش نگه دارد و بر عملکرد دستگاه گوارش تأثیر منفی بگذارد.

شریفی در پایان به این نکته اشاره کرد که همه افراد به یک شکل تحت تأثیر این عوامل قرار نمی‌گیرند و افرادی که بر روی سلامت روان خود کار می‌کنند، کمتر با احساس تنهایی مزمن مواجه هستند. این وضعیت همچنین نیاز به آموزش و پرورش حرمت نفس از دوران کودکی دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *