به گزارش خبرآنلاین، بیماری پارکینسون زمانی شکل میگیرد که سلولهای مغزی تولیدکننده دوپامین دچار آسیب و از بین میروند. دوپامین، که به عنوان یک پیامرسان شیمیایی عمل میکند، در تنظیم حرکات روان و هماهنگ کمک میکند. بنابراین، کاهش سطح دوپامین میتواند به سختتر شدن حرکات منجر شود.
به نقل از ایسنا، تاکنون هیچ روش مؤثری برای پیشگیری کامل از پارکینسون شناسایی نشده است؛ اما پژوهشهای متعدد نشان میدهند که برخی عادتهای روزانه ممکن است خطر ابتلا به این بیماری را کاهش دهند و همچنین به سلامت مغز با افزایش سن کمک کنند.
دانشمندان بر این باورند که ابتلا به پارکینسون معمولاً نتیجه ترکیبی از سن، عوامل ژنتیکی و تأثیرات محیطی است. بیشتر موارد این بیماری بهطور مستقیم از والدین به فرزندان منتقل نمیشود و پژوهشگران بر این عقیدهاند که هیچ ماده غذایی یا مکملی به تنهایی نمیتواند مانع از ابتلا به بیماری شود.
یکی از عوامل سبک زندگی با پتانسیل بالا، فعالیت بدنی است. یک مطالعه وسیع که بیش از ۴۰۰ هزار نفر را تحت بررسی قرار داد و نتایج آن در مجله «نورولوژی» منتشر شد، نشان داد افرادی که فعالیت بدنی بالایی داشتند، با خطر کمتری برای ابتلا به پارکینسون مواجه بودند.
ورزش منظم میتواند از طریق بهبود گردش خون و حمایت از سلامت سلولهای عصبی به مغز کمک کند. فعالیتهایی همچون پیادهروی، دوچرخهسواری، شنا و تمرینات قدرتی سلامت قلب، قدرت عضلات، تعادل و خلقوخو را نیز بهبود میبخشند.
رژیم غذایی نیز نقش مهمی دارد. پژوهش منتشر شده در «مجله اروپایی نورولوژی» نشان میدهد که پیروی از رژیم غذایی مدیترانهای با کاهش خطر ظهور علائم اولیه پارکینسون در سالمندان مرتبط است. این الگو بر مصرف میوهها، سبزیجات، حبوبات، غلات کامل، مغزها، روغن زیتون و ماهی تأکید دارد.
علاوه بر این، قهوه نیز به عنوان موضوعی مورد توجه قرار گرفته است. تحقیقی که در سال ۲۰۲۰ در مجله «نوترینتس» منتشر شد، نشان داد که مصرف منظم کافئین با کاهش خطر ابتلا به پارکینسون در ارتباط است؛ با این حال این یافته تأیید نمیکند که کافئین بهطور مستقیم از ابتلا به این بیماری جلوگیری میکند.
افراد به هیچ عنوان نباید صرفاً برای پیشگیری از پارکینسون، به مصرف بیش از حد قهوه روی آورند، زیرا کافئین ممکن است عواملی چون اختلال خواب و اضطراب را در برخی افراد افزایش دهد.
در ادامه، ویتامین «دی» نیز مورد بررسی قرار گرفته و شواهد نشان میدهند که سطح پایین این ویتامین در بیماران مبتلا به پارکینسون رایج است. تا الآن شواهد قوی برای اثبات اینکه مصرف مکمل ویتامین «دی» میتواند به پیشگیری از این بیماری کمک کند، وجود ندارد.
محیط خواب نیز از دیگر زمینههای مورد مطالعه است. برخی اختلالات خواب ممکن است سالها پیش از بروز علائم حرکتی پارکینسون نمایان شوند، اما هنوز مشخص نیست که بهبود کیفیت خواب میتواند از بروز بیماری جلوگیری کند.
همچنین، قرارگیری در معرض مواد شیمیایی و آفتکشها میتواند به خطر ابتلا به پارکینسون بیفزاید. بنابراین، رعایت مقررات ایمنی در محیط کار و کاهش تماس با این مواد شیمیایی توصیه میشود.
در نهایت، حفظ سلامت سر از آسیبهای احتمالی، اقدام دیگری است که میتواند خطر ابتلا به اختلالات مربوط به مغز را کاهش دهد. استفاده از کلاه ایمنی به عنوان یک اقدام پیشگیرانه به جهت محافظت از سر، توصیه میشود.اهمیت تجهیزات ایمنی هنگام دوچرخهسواری، ورزش و فعالیتهای خطرناک انکارناپذیر است.
تحقیقات نشان میدهد که مراقبت از سلامت قلب و عروق ممکن است به بهبود عملکرد مغز نیز کمک کند. کنترل فشار خون، دیابت و کلسترول به همراه ترک سیگار میتواند احتمال ابتلا به بیماریهای مغزی همچون سکته و زوال عقل را کاهش دهد و به حفظ سلامتی بدن و مغز در طول زمان یاری رساند.
دانشمندان همچنین به مطالعه التهاب، سیستم گوارش و میلیاردها باکتری موجود در روده میپردازند. این تحقیقات ممکن است در آینده اطلاعات جدیدی درباره بیماری پارکینسون فراهم کند، اما شواهد کنونی برای توصیه به مصرف رژیمهای غذایی خاص و پروبیوتیکها جهت جلوگیری از این بیماری هنوز کافی نیست.
به گزارش ساینس، در حال حاضر هیچ اقدام خاصی در سبک زندگی نمیتواند به طور قطعی از ابتلا به پارکینسون پیشگیری کند. با این حال، حفظ فعالیت بدنی، رژیم غذایی متعادل و پر از مواد غذایی گیاهی، خواب کافی و محافظت از سر به همراه کاهش تماس با مواد شیمیایی مضر، اقداماتی منطقی برای ارتقاء سلامت عمومی محسوب میشوند. پژوهشگران همچنان به دنبال روشهای مؤثرتر برای پیشگیری از این بیماری پیچیده هستند.
