به گزارش خبرآنلاین، روزنامه خراسان در گزارشی به اهمیت گروههای اجتماعی در شکلگیری سرمایه اجتماعی و امید عمومی پرداخته است. این گروهها بخش عمدهای از توانایی تعامل ملی را در خود دارند و جلب اعتمادشان نیازمند درک عمیق از دغدغهها و سبک زندگی آنهاست. در حقیقت، حکمرانی فرهنگی زمانی به موفقیت میرسد که با تمامی مخاطبان ارتباط برقرار کند و به شنیدن نظرات کسانی نیز توجه کند که هنوز در فضای سیاسی فعال هستند.
این مسئله در خصوص رسانه ملی از اهمیت ویژهای برخوردار است. رسانهای که با عنوان «ملی» شناخته میشود، باید صدای اقشار مختلف جامعه را منعکس کند. تولید برنامه برای طیف وفادار هرچند ضروری است، اما به تنهایی برای دستیابی به مرجعیت رسانهای کافی نیست.
رسانه ملی نیاز دارد تا تنوع روایتها، چهرهها و موضوعات را با هدف جذب شهروندان با سلیقههای مختلف ارائه دهد. نشان دادن مشکلات واقعی جامعه، شنیدن سوالات چالشبرانگیز و احترام به تفاوتهای بین نسلی میتواند به افزایش دامنه نفوذ رسانه و توانایی اقناع آن کمک کند.
توجه به «صداهای میانی» نهتنها به معنای انحراف از اصول نیست، بلکه راهی برای گسترش دایره مخاطبان آنهاست. شیوه بیان حقیقت به اندازه خود آن حقیقت در پذیرش اجتماعی آن مؤثر است. حکمرانی فرهنگی، هنر تبدیل ارزشهای مشترک به تجربهای قابل قبول و محسوس است. در این راستا، افرادی که هنوز به روایت رسمی پیوستهاند، نه حاشیه، بلکه بخشی از مهمترین میدانهای گفتوگو و سرمایهگذاری فرهنگی محسوب میشوند. رسانه و حکمران آگاه باید پیش از آنکه این صداها را از دور دنبال کنند، با آنها گفتوگو برقرار کنند تا احساس تعلق بین تمامی افراد زیر یک سقف تقویت شود.
