**آمار نگرانکننده تلفات جادهای در ایران: ضرورت اصلاح قوانین**
آمار رسمی نشان میدهد که ایران سالانه نزدیک به ۲۰ هزار تلفات جادهای دارد، معادل سقوط یک هواپیمای بزرگ مسافربری در هر هفته. این حقیقت نهتنها به خانوادهای داغدار بلکه به هزینههای انسانی و اقتصادی سنگینی بر جامعه تحمیل میکند.
در کشورهای پیشرفته، جریمهها به گونهای طراحی شدهاند که عواقب مالی جدی برای متخلفان به همراه دارند. به طور مثال، جریمه استفاده از تلفن همراه در حین رانندگی ممکن است معادل یک سوم درآمد هفتگی فرد باشد. این نوع جریمهها برای رانندگان به معنای درد مالی است که آنها را به اتخاذ رفتارهای ایمنتر وا میدارد. در مقابل، در سیستم فعلی ایران، مفهوم «امتیاز منفی» برای رانندگان تقریباً نامشخص و مبهم است.
دوربینهای شهری و بینشهری قادرند سرعت را ثبت کنند، اما متاسفانه به تخلفاتی مانند استفاده از تلفن همراه، که یکی از عوامل اصلی تصادفات عنوان شده، توجه نمیکنند. این مسئله باعث افزایش خطرات جادهای شده و جان مسافران و رانندگان را به خطر میاندازد.
جریمهها در حوزههای دیگر نیز مانند آلودگی هوا، به حدی ناچیز است که بسیاری از رانندگان ترجیح میدهند جریمه را بپردازند تا از خودروی خود استفاده کنند. در چنین شرایطی، قانونشکنی به گزینهای منطقی تبدیل میشود.
همچنین، جامعه به نقطهای رسیده که آماده است جریمههای واقعی و بازدارنده را برای ایجاد ایمنی بپذیرد. خواسته شهروندان واضح و روشن است: ایمنی و حفظ جان. در این راستا، نیاز به اقدام فوری وجود دارد که شامل بازنگری در جدول جریمهها، اجرای سیستم امتیاز منفی کارآمد و بهکارگیری فناوری برای شناسایی تخلفات پرخطر است.
شفافیت در هزینههای جریمه نیز باید مدنظر قرار گیرد تا درآمد حاصل از آن به بهبود زیرساختهای ترافیکی و ارتقاء آموزش عمومی رانندگان اختصاص یابد. زمان آن رسیده که تصمیمگیرندگان به این مطالبه حیاتی پاسخ دهند.
