به گزارش خبرآنلاین، ۳۰ دیماه، یادآور رویداد ناگواری به نام پلاسکو است؛ روزی که ۱۶ طبقه این ساختمان تجاری قدیمی، در آتش سوخت و در ساعت ۱۱:۳۳ صبح روز پنجشنبه، به طرز وحشتناکی تخریب شد و به تلی از خاک و آوار تبدیل گشت. تیتر «ساختمان پلاسکو فرو ریخت» جایگزین اخبار حریق در این ساختمان شد.
ایسنا به نقل از منابع خود خبر داد که این حادثه، که آسیب جدی به قلب تهران وارد کرد، جان ۱۶ آتشنشان و ۵ نفر از کسبه را گرفت و خسارات قابل توجهی ایجاد کرد. همچنین، حوالی ۳۰۰ تا ۴۰۰ نفر به لطف تلاشهای آتشنشانی از درون ساختمان خارج شدند و از وقوع یک فاجعه انسانی جلوگیری به عمل آمد.
اگرچه اکنون نزدیک به ۹ سال از این فاجعه میگذرد، اما نگرانیها درباره وجود ساختمانهای ناایمن ادامه دارد. از بازار بزرگ تهران تا بیمارستانها، سازههای قدیمی و مشکلات مستند با مجوزها، همه اینها هشدارهایی از یک واقعیت تلخ هستند؛ تا زمانی که فساد و بیقانونی در عرصه ساخت و ساز وجود داشته باشد، خطر فاجعههای مشابه همواره وجود دارد.
سؤال جدیتر این است که آیا پلاسکو آخرین ساختمان ناایمن بود؟ متروپل در سال ۱۴۰۱، آیا آخرین مورد بوده است؟ پاسخ به این پرسش نگرانکننده به نظر میرسد.
مهدی بابایی، رئیس کمیته ایمنی شورای شهر تهران، در اشاره به حادثه پلاسکو گفت: این ساختمان با عمر نزدیک به پنج دهه، در حالی فعالیت میکرد که فاقد سیستم اطفاء و اعلام حریق بود و استفاده از لوازم گرمایشی غیراستاندارد در آن رایج بود. این شرایط منجر به وقوع آتشسوزی شد.
وی همچنین افزود: این فاجعه یک زنگ خطر برای ایمنی شهری بود و نشان داد که روشهای گذشته دیگر کارایی ندارند. در دورههای پیش، شهرداری صرفاً به اخطار اکتفا میکرد و اقداماتی جهت الزام مالکان به ایمنسازی انجام نمیداد.
بابایی ادامه داد که تا حدود چهار سال بعد از این حادثه، هیچ اقدام خاصی در زمینه تعیین تکلیف ساختمانهای ناایمن صورت نگرفت. با شروع دوره ششم مدیریت شهری، با درس گرفتن از این حادثه، نهایتاً اقداماتی از جمله الزام مالکان به ایمنسازی آغاز شد.
به گفته وی، قوه قضائیه نیز در این زمینه ورود کرده است و در نتیجه این اقدامات، حدود ۶۰ درصد از ساختمانهای بحرانی ایمنسازی شدهاند و از لیست خطرناکها خارج شدهاند. همچنین، در سالهای اخیر، با اتخاذ رویکرد پیشگیرانه، شاهد کاهش آمار حریق در تهران بودهایم.
با این حال، بسیاری از ساختمانهای جدید که با ظاهری لوکس ساخته شدهاند، همچنان نگرانیهایی را درباره ایمنی ایجاد میکنند و این سؤالات همچنان بیپاسخ باقی میمانند.### نگرانیها در مورد ایمنی ساختمانهای پایتخت
در تهران، سوالات زیادی درباره وضعیت ایمنی زیرزمینها و ساختمانها مطرح است. آیا سیستمهای اعلام حریق در این بناها وجود دارد؟ راههای فرار اضطراری چگونه است و بهروزترین زمان بازرسیها چه زمانی بودهاند؟ همچنین، آیا تأییدیههای ایمنی برای این ساختمانها موجود است و آیا مالکان در مورد دستورهای ایمنی توجه کافی دارند؟
اگرچه ممکن است زلزلهای در شرف وقوع نباشد، اما وقوع یک زمینلرزه میتواند تبعات جدی برای ساختمانهای ناایمن پایتخت داشته باشد. در این میان، سوالاتی در مورد مقاومت ساختمانها و تأثیر جرقههای آتش بر ساختار آنها مطرح است.
#### مراکز تجاری ناامن در تهران
برخی از پاساژها و سراهای تهران، از جمله میلاد قائم، مهستان و رضوی، به عنوان ساختمانهای ناایمن شناسایی شدهاند. این مراکز طی اعلامیههای رسمی از نهادهای ذیربط در لیست ساختمانهای پرخطر قرار دارند و هنوز اقدامات مؤثری برای ایمنسازی آنها انجام نشده است. در زیر سرای آزادی، حفاریهای غیرمجاز با سابقه یک دهه، به تازگی کشف شده است، که میتواند به استحکام این بنا آسیب بزند.
#### ایمنی در اولویت
با وجود ۱۱ پاساژ و سرا در بازار تهران، تلاشها برای ایمنسازی آنها به حد کافی قابل توجه نبوده است. علی نصیری، رئیس سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران، تأکید میکند که ایمنی باید بر اختلافات حقوقی ترجیح داده شود. وی خاطرنشان کرد که اگر این مشکلات حقوقی جان انسانها را به خطر بیاندازد، اولویت باید حفظ جان مردم باشد.
#### نیاز به اقدامات فوری
علینژاد، معاون پیشگیری آتشنشانی منطقه بازار، آمار ناامیدکنندهای از وضعیت ایمنی بازار تهران ارائه داده و اعلام کرده که از ۱۳۵۷ مکان بررسی شده، ۸۲۷ مورد پرخطر شناسایی شدند. به گفته جلال ملکی، سخنگوی آتشنشانی تهران، تعدادی از ساختمانها به عنوان ساختمانهای بحرانی شناسایی شدهاند و به مالکان آنها هشدارهایی صادر شده است.
#### وضعیت مراکز درمانی بحرانی
شایان ذکر است که مراکز درمانی تهران نیز باید از نظر ایمنی مورد بررسی قرار گیرند. حوادثی چون آتشسوزی در کلینیک سینا اطهر و بیمارستان دی، نشاندهنده ضرورت توجه به این حوزه است. وضعیت ایمنی این مراکز میتواند در زمان بحرانهای احتمالی، جان بیماران و کادر درمانی را تهدید کند.**تهران – مرداد ۱۴۰۲؛ حوادث آتشسوزی در بیمارستانها**
در مرداد ۱۴۰۲، یک آتشسوزی در بخش مراقبتهای ویژه یکی از بیمارستانهای تهران رخ داد که خوشبختانه به هیچ آسیب جانی منجر نشد. این حادثه تنها یکی از چندین حادثه مشابه است که در بیمارستانهای مختلف پایتخت از جمله بیمارستان شهدای تجریش در آذر ۱۴۰۲، بیمارستان گاندی در بهمن ۱۴۰۲ و بیمارستان امام حسین در اردیبهشت ۱۴۰۳ به وقوع پیوسته است. تحقیقات نشان میدهد که عدم رعایت استانداردهای ایمنی و مشکلات مربوط به سازهها، علت اصلی این حوادث بوده است.
**یک حادثه دلخراش دیگر در درمانگاه مشریه**
اخیراً حادثهای دلخراش در درمانگاه مشریه به وقوع پیوست که متأسفانه منجر به مرگ سه نفر از جمله یک کودک و مجروح شدن ۱۸ نفر شد. این در حالی است که هنوز تعداد زیادی از مراکز درمانی و بیمارستانهای تهران اقدام مؤثری در راستای بهبود ایمنی ساختمانهای خود انجام ندادهاند.
**آگاهسازی و پیشگیری از حوادث**
مردم از مسئولان انتظار دارند که اقداماتی جدی برای جلوگیری از فاجعههای مشابه انجام دهند. به آنها یادآوری شده که باید مجوزهای ساخت و ساز به صورت شفاف و قابل پیگیری باشد و گزارشهای ایمنی بهطور عمومی انتشار یابد. انتقادات بر این اساس مطرح میشود که در برخی مکانها، نقص در سیستمهای نظارتی و کمبود شفافیت وجود دارد که میتواند به بروز حوادث منجر شود.
**ضرورت توجه به ایمنی**
سالگرد فروریختن ساختمان پلاسکو تنها یک یادآوری تاریخی نیست، بلکه به عنوان فرصتی برای جلوگیری از فجایع آینده به شمار میآید. اگر امروز توجهی به هشدارهای موجود نشود، ممکن است فردا باید نامهای جدیدی را در صدر اخبار ببینیم و بار دیگر از خود بپرسیم که چرا هیچ اقدامی انجام نشده است.
پیشگیری از حوادث به مراتب کمهزینهتر از درمان آنهاست. تهران، به عنوان شهری که بر روی گسل قرار دارد، باید از سهلانگاری و بیمسئولیتی در سازههای خود دوری کند. این موضوع نه تنها برای تهران بلکه برای تمامی نقاط کشور صادق است و لازم است که به این مسئله با جدیت بیشتری پرداخته شود تا دیگر شاهد حوادث تلخی مانند پلاسکو و متروپل نباشیم.
**23321**
