**سرخط خبر: مردان چگونه با فقدان کنار میآیند؟**
نویسنده: زینب کامرانی
برخی مردان در مواجهه با فقدان احساس میکنند ماندن در سکوت به معنای غرق شدن در ناامیدی است. بر اساس گزارشی از نیویورک تایمز، حرکت به سمت جلو، حتی به شکل موقت، میتواند حس کنترل را در زندگی آنها بازگرداند.
این مقاله به چگونگی برخورد مردان با فقدان و بحرانهای ناشی از آن میپردازد. فقدان فقط به مرگ محدود نمیشود، بلکه میتواند شامل از دست دادن شریک زندگی، دوست نزدیک، شغل یا حتی عدم توانایی در داشتن یک زندگی عادی باشد. روانشناسان تأکید میکنند که این تجارب میتوانند هویت فرد را تحت تأثیر قرار دهند و او را وادار به ارزیابی مجدد روابط و معنی زندگیاش کنند.
نتایج تحقیقاتی از دانشگاه هاروارد در مورد تکامل انسانی، پس از بیش از 80 سال کار، نشان میدهد که وجود روابط قوی به عنوان مهمترین عامل تعیینکننده سلامت روان و جسم شناخته میشود. از دست دادن این ارتباطات میتواند مردان را با توجه به ضعف شبکههای اجتماعی در مقایسه با زنان، در معرض اختلالات روانی شدید قرار دهد.
**تفاوتهای بیولوژیکی و روانشناختی در سوگ**
تفاوتهای میان مردان و زنان در مواجهه با فقدان صرفاً فرهنگی نیست، بلکه به اختلافات بیولوژیکی و عصبی نیز برمیگردد. تحقیقات نشان میدهد افزایش سطح تستوسترون در مردان میتواند به سرکوب احساسات و گرایش به رفتارهای عملی منجر شود، در حالی که استروژن در زنان بیان احساسات و جستجوی حمایت را تسهیل میکند. تکنیکهای تصویربرداری مغزی نشان میدهند مردان در مواجهه با غم نواحی عملی مغز را فعال میکنند، در حالی که زنان نواحی مرتبط با پردازش عاطفی.
**استراتژیهای مردان برای مدیریت فقدان**
مطالعات مرکز ملی اطلاعات بیوتکنولوژی و انجمن روانشناسی امریکا نشان میدهد الگوهای مقابلهای مردان با فقدان در سه نوع اصلی دستهبندی میشوند. مردان معمولاً به روشهای عملی مانند حل مسائل و شرکت در فعالیتهای بدنی روی میآورند تا به گشودگی عاطفی یا جستجوی حمایت روی آورند. این رفتارها به تصورات اجتماعی و عوامل بیولوژیکی مرتبط است.
در این زمینه، برخی مردان ممکن است خود را در کار و مسئولیتها غرق کنند تا از رویارویی با غم خود فرار کنند. تحقیقاتی در مجله روانشناسی سلامت شغلی نشان میدهد این روش جزو مکانیسمهای معمول برای اجتناب از مواجهه با احساسات است. همچنین، فعالیتهای بدنی و ماجراجویی میتوانند حس کنترل را به آنها بازگردانند. به عنوان مثال، تام لاکی، مردی از بریتانیا که همسرش را از دست داد، با شروع به فعالیتهای جسورانه مانند بالا رفتن از آسمانخراشها به دنبال بازگشت به زندگی و حس اعتماد به نفس خود برآمد.جان شیلدز، پس از از دست دادن همسرش، برای مقابله با احساس غم و اندوه، به سفر و ماجراجوییهای مداوم روی آورد. این در حالی است که برخی دیگر با استفاده از رویکردهای ساختاریافته و هدفمند، به فعالیت بدنی روی میآورند. به عنوان مثال، تام اسمیت، بازیکن سابق کریکت، که همسرش را بر اثر سرطان از دست داد، به ورزش منظم و حمایتهای روانی از سازمانهای تخصصی روی آورد و به این نکته اشاره کرد که حمایت حرفهای و ابراز احساسات موجب شده تا بتواند تعادل و استقامت خود را دوباره به دست آورد.
برخی مردان با سکوت عاطفی مواجه هستند، به این معنا که از به اشتراک گذاشتن احساسات خود یا جستجوی حمایت心理 خودداری میکنند، تا از انگ ضعف جلوگیری کنند. تحقیقات مرتبط، وجود چنین رفتاری را ناشی از مفاهیم کلیشهای مردانگی میدانند. اما اندرو، که پدر دو فرزند و اهل بریتانیا است و همسرش را ناگهان از دست داده، تصمیم گرفت یاد همسرش را از طریق فعالیتهای مشترک با فرزندانش گرامی بدارد. این اقدام نشانهای از تلاش او برای شکست سکوت عاطفی است.
تحقیقات پزشکی نشان میدهد که اندوه شدید، به ویژه پس از فقدان همسر، میتواند مشکلات جدی سلامتی ایجاد کند. یکی از این مشکلات، سندرم قلب شکسته است، که ضعف موقت عضله قلب را به دنبال دارد. این وضعیت که میتواند در افرادی بدون سابقه بیماری قلبی بروز کند، ناشی از فشارهای عاطفی است. همچنین، افزایش هورمونهای استرس از جمله کورتیزول و آدرنالین، خطر ابتلا به فشار خون بالا و مشکلات قلبی را افزایش میدهد. پژوهشها نشان میدهند که فقدان همسر با افزایش ۲۳ درصدی خطر مرگ زودرس هم مرتبط است.
از سوی دیگر، مطالعهای در دانشگاه هاروارد به تأثیر مثبت وجود یک شبکه حمایتی از دوستان و خانواده اشاره کرده است. مردانی که ارتباطات اجتماعی قویتری دارند، به مدت طولانیتری زنده میمانند و از سلامت بهتری برخوردارند. بنیاد سلامت روان بریتانیا نیز تأکید کرده است که صحبت کردن درباره احساسات با یک فرد مورد اعتماد، میتواند به روند بهبودی کمک کند و اثرات منفی اندوه را کاهش دهد. باوجود این مزایا، تحقیقات مستمر درباره رفتار مردان در رویارویی با فقدان هنوز ادامه دارد.انجمن روانشناسی آمریکا اعلام کرده است که بسیاری از مردان به دلیل فشارهای اجتماعی و فرهنگی، ابراز احساسات و درخواست حمایت را دشوار میدانند. این موضوع میتواند به شدت بر سلامت جسمی و روانی آنها تأثیر بگذارد.
بدین ترتیب، شروع مسیر بهبودی نیازمند پذیرش درد و جستجوی کمک از اطرافیان، دوستان یا متخصصان است، نه انکار درد و سکوت در برابر آن. غم و اندوهی که نادیده گرفته میشود، میتواند خطرات فیزیکی جدی بهدنبال داشته باشد و به سیستمهای مانند قلب، عصبی و ایمنی آسیب برساند و احتمال بروز مشکلات جدی و حتی مرگ زودرس را افزایش دهد.
منبع: الجزیره
