### توسعه حسگری پیشرفته برای تشخیص بیماریهای لثه
به گزارش خبرآنلاین، تشخیص بیماریهای لثه هنوز به معاینههای دندانپزشکی و معاینات بصری وابسته است و اغلب مشکلات لثه تنها پس از بروز آسیب جدی شناسایی میشوند.
بر اساس خبری از ایسنا، پژوهشگران دانشگاه تگزاس ای اند ام در تلاشند تا رویکرد مراقبت از این بیماری را از واکنشی به پیشگیرانه تغییر دهند. آنها یک حسگر زیستی قابل چسبیدن به بافت تولید کردهاند که میتواند نشانگرهای التهابی در دهان را با دقت بالا شناسایی کند.
دکتر چنگلین وو، دانشیار مهندسی عمران و محیط زیست، از حسگری چندلایه رونمایی کرده است که توانایی فعالیت در محیط مرطوب دهان را دارد و هنگام صحبت و غذا خوردن نیز به راحتی متصل میماند. لایه حسگر این پچ به پروتئین TNF-α که یکی از نشانگرهای اصلی التهاب در بدن است، تمرکز دارد.
این حسگر از گرافین-مکسین ساخته شده و میتواند پروتئین مورد نظر را با دقت بالا شناسایی کند. هنگامی که این پروتئین به حسگر متصل میشود، تغییرات بار الکتریکی قابل اندازهگیری میشوند. دکتر وو توضیح داد که این حسگر قادر است غلظتهای بسیار پایین پروتئینهای التهابی را شناسایی کند.
بهطور خاص، این حسگر میتواند از میان نشانگرهای زیستی ناخواسته، شناسایی دقیقی انجام دهد. لایه هیدروژلی که برچسب را محاصره کرده، به فیلتر کردن مولکولهای غیرضروری کمک میکند.
همکاران دکتر وو در دانشگاه ایالتی میشیگان، طراحی منفذهای کوچکی را بر عهده داشتهاند که تنها به نشانگرهای بیولوژیکی کوچکتر اجازه عبور میدهند و این امر به دقت تشخیص کمک میکند.
دکتر شائوتینگ لین، دانشیار مهندسی مکانیک، نیز به ایجاد هیدروژل قابل چسبیدن به بافت و هیدروژل نفوذپذیر انتخابی کمک کرده است. او اشاره کرد که چسبندگی قوی این هیدروژل به تقویت دقت حسگر کمک میکند.
این گروه از پژوهشگران، به آزمایش این حسگر غیرتهاجمی در همکاری با دکتر جفری سیریلو، استاد پزشکی پرداختهاند. سیریلو با اشاره به تجربیات خود در کار با بیماران و مدلهای حیوانی، به اهمیت استفاده از خوکچههای هندی در این پژوهش تأکید کرد.
نهایتاً، دکتر حاجیمه ساساکی، دانشیار دندانپزشکی دانشگاه میشیگان، بر اهمیت شناسایی TNF-α در حوزه دندانپزشکی و اطلاعات مرتبط با بیماریهای لثه تأکید کرد.تحقیقات جدید نشان میدهد که مشکلات دهان و دندان میتوانند به عوارض جدی مانند بیماریهای لثه و از دست رفتن دندان منجر شوند و در صورتی که اقدام مناسبی انجام نشود، شدت این مشکلات افزایش خواهد یافت. شناسایی زودهنگام عفونتها قبل از ظهور علائم میتواند به تغییر روشهای مراقبت از بهداشت دهان از رویکرد واکنشی به رویکرد پیشگیرانه کمک کند.
در این مطالعه، از حیوانات به عنوان مدلهایی برای نشان دادن اثربخشی این مفهوم استفاده شده است. مراحل بعدی شامل انجام آزمایشهای بالینی در مراحل بعدی روی حیوانات و نهایتاً انسانها خواهد بود.
با توجه به تنوع مواد به کار رفته، تحقیقات آتی میتوانند این نوع حسگرهای زیستی را به سایر بخشهای بدن و نشانگرهای بیولوژیکی مختلف نیز گسترش دهند.
نتایج این پژوهش در نشریه معتبر «Science Advances» منتشر شده است.
