**انتخابات شوراها در ایران؛ چالشها و ناکامیها**
به گزارش خبرآنلاین، روزنامه اطلاعات به بررسی مشکلات و چالشهای انتخابات شوراهای اسلامی در ایران پرداخت. نخستین انتخابات این نهادها در سال ۱۳۵۸ با مشارکت اندک مردم و اعتراضات به دلیل ابهام قوانین برگزار شد که منجر به انحلال شوراها گردید. پس از گذشت ۱۹ سال، این انتخابات در ۷ اسفند ۱۳۷۷ دوباره برگزار شد و از آن زمان به همین وضعیت ادامه یافته است.
دولت وقت با شعار اصلاحات، تلاش کرد تا به وعدههای انتخاباتی خود عمل کند و به همین دلیل انتخابات شوراها را بدون بررسی عمیق دلایل شکستهای گذشته در زمان کوتاهی برگزار کرد. این اقدام، شوراهایی را به وجود آورد که به دلیل فقدان قوانین مدون و کارشناسی شده، هنوز در شش دورهی خود موفق به تعریف جایگاه مشخصی در مدیریت شهری و روستایی نشدهاند.
محمدرضا صمیمی، مدیرکل دفتر امور شوراهای اسلامی، در گفتگو با ایسنا بیان کرد که بسیاری از تخلفات شوراها ناشی از عدم آگاهی اعضا به قوانین است. او همچنین اشاره کرد که در دوره ششم، ۲۱ شورای شهر منحل و ۱۰۰ عضو شورا سلب عضویت شدهاند. این اظهارات نشاندهنده مشکلات جدی در ساختار قانونی فعالیت شوراها و ناکارآمدی آنها در تحقق حقوق شهروندان است.
نظارت شوراها بر عملکرد شهرداریها بیشتر بر اساس روابط غیررسمی و مصلحتهای شخصی بوده و به همین دلیل، اعضای شوراها حتی در احقاق حقوق خود ناتوان ماندهاند. یک عضو شورای شهر تهران از ناکامی در پیگیری تحویل ونهای جدید پس از سه سال سخن گفت و اعلام کرد که پاسخگویی و همکاری مدیران شهرداری به حدی ضعیف است که بسیاری از مسائل بدون پاسخ باقی میماند.
به نظر میرسد که شوراها نه تنها در ایفای نقش خود در دفاع از شهروندان ناکام بودهاند، بلکه خود نیز به دلیل نقصهای قانونی در احقاق حقوق اعضای خود ناتوان ماندهاند. در همین حال، مدیریت شهری نیز از شوراها نارضایتی دارد و آنان را به عنوان مانع بر سر راه اجرای پروژهها میشناسد.
در شرایط کنونی، سؤال این است که آیا بهتر نیست قبل از آغاز دوره هفتم شوراها، تغییرات اساسی در قوانین و شرح وظایف این نهادها اعمال شود؟ عدم اصلاح مشکلات ساختاری و فقدان ضمانت اجرایی برای نظارت اعضای شورا ممکن است به اتلاف وقت و هزینه منجر شود و نتیجهای جز تشریفات اداری بی حاصل نداشته باشد.
