به گزارش خبرآنلاین، اطلاعات شرکت کنترل کیفیت هوای تهران نشان میدهد که در بازه زمانی بهمنماه، ساکنان پایتخت ۱۰ روز را تحت شرایط هوای ناسالم برای گروههای حساس و یک روز را در وضعیت ناسالم برای تمامی گروهها گذراندند. در تاریخ ۲۸ بهمنماه جزئیاتی در این خصوص منتشر نشده است.
بر اساس گزارشی از ایسنا، آلودهترین روز این ماه به تاریخ ۶ بهمن با شاخص آلودگی ۱۵۵، در شرایط ناسالم ثبت شد. در مقابل، روز ۱۶ بهمن با شاخص ۵۶، بهترین کیفیت هوایی را به ارمغان آورد. در این مدت، اصلیترین آلاینده هوای تهران ذرات معلق با اندازه کمتر از ۲.۵ میکرون تشخیص داده شد.
در آمار بهمنماه سال گذشته، تهران دارای ۱۲ روز هوای قابل قبول و ۱۶ روز هوای ناسالم برای گروههای حساس و دو روز هوای ناسالم برای همه بود. آلودهترین روز سال گذشته، ۱۲ بهمن بود که شاخص آلودگی به عدد ۱۵۷ رسید. بهترین روز نیز ۱۹ بهمن با شاخص ۶۶ ثبت شد.
در بهمنماه ۱۴۰۲، تهرانیها به مدت یک روز هوای پاک، ۱۸ روز هوای قابل قبول و ۱۱ روز هوای ناسالم برای گروههای حساس تنفس کردند. بیشینه و کمینه شاخص آلودگی برای ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون در این مدت به ترتیب ۴۷ و ۱۳۰ بود.
در مقایسه با سالهای گذشته، بهمنماه سال ۱۴۰۱، هوای پایتخت شش روز آلوده به شمار رفت که در سال ۱۴۰۰ این عدد صفر بود. همچنین، در سال ۱۴۰۱ تعداد روزهای هوای قابل قبول نسبت به سال پیشین یکسان بود.
تحلیلهای انجامشده درباره کیفیت هوا در سال ۱۴۰۰ نشان میدهد که در این سال، ۱۶ روز هوای قابل قبول و ۱۴ روز هوای ناسالم برای گروههای حساس ثبت شد. در سال ۱۳۹۹ نیز این اعداد به ترتیب ۱۹ و ۱۱ روز بودند.
در سال ۹۸، تهران دو روز هوای پاک، ۱۹ روز هوای قابل قبول و ۹ روز هوای ناسالم برای گروههای حساس را تجربه کرد. همچنین، بهمنماه ۹۷ نیز آمار مشابهی از آلودگی ثبت شده است.
ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون به عنوان یکی از اصلیترین عوامل آلودگی هوا در این ماهها شناسایی شدهاند.بر پایه تحقیقات علمی انجام شده، هر نوع آلاینده یک حداکثر استاندارد مشخص دارد. در روزهای سرد پایتخت، ذرات معلق با قطر ۲.۵ میکرون یا کمتر به عنوان آلاینده اصلی هوا در تهران شناخته میشوند. این ذرات ریز که به نام ذرات fine نیز معروفند، تقریبا یک سوم قطر موی انسان هستند. ترکیب شیمیایی این ذرات به عوامل مختلفی مثل موقعیت جغرافیایی، زمان و وضعیت آب و هوا بستگی دارد و منابع انتشار آن شامل انواع فعالیتهای احتراقی نظیر خودروهای موتوری، نیروگاهها، سوزاندن چوب و همچنین فرآیندهای صنعتی است. این آلایندهها هم بهطور مستقیم از منابع مختلف برونریز میشوند و هم به شکل آلاینده ثانویه در جو تولید میشوند.
به طور کلی، عمده منابع تولید این ذرات معلق شامل احتراق سوخت، سوزاندن زغالسنگ و چوب، خودروهای دیزلی بدون فیلتر دوده، فعالیتهای صنعتی و کشاورزی و خروجیهای وسایل نقلیه هستند. این ذرات به ویژه در ماههای سرد سال کیفیت هوای تهران را تحت تاثیر قرار میدهند. تحقیقات علمی متعدد نشان میدهد که قرار گرفتن در معرض این نوع آلایندهها، عوارض جدی به ویژه در افراد با بیماریهای قلبی و ریوی ایجاد میکند. از جمله این عوارض، مرگ زودرس، بروز حملات قلبی غیرکشنده، ضربان نامنظم قلب، سرطان ریه، تشدید آسم و افزایش مشکلات تنفسی است.
شاخص کیفیت هوا (AQI) به شش طبقه اصلی تقسیم میشود. طبق این تقسیمبندی، عدد ۰ تا ۵۰ نشاندهنده هوا پاک، ۵۱ تا ۱۰۰ هوا قابل قبول، ۱۰۱ تا ۱۵۰ هوا ناسالم برای گروههای حساس، ۱۵۱ تا ۲۰۰ هوا ناسالم برای همه افراد، ۲۰۱ تا ۳۰۰ هوا بسیار ناسالم و ۳۰۱ تا ۵۰۰ شرایط خطرناک است.
در شرایط هوای پاک که با رنگ سبز نمایان میشود، کیفیت هوا مناسب و خطر خاصی برای سلامت انسان وجود ندارد. هوای سالم که به رنگ زرد مشخص میشود، کیفیت قابل قبولی دارد و غلظت آلایندهها پایینتر از حد مضر است. اما در وضعیت هوای ناسالم برای گروههای حساس که با رنگ نارنجی مشخص میشود، AQI بین ۱۰۱ تا ۱۵۰ قرار دارد و این گروهها به میزان بیشتری تحت تاثیر آلودگی قرار میگیرند.
هوای ناسالم که به رنگ قرمز اشاره میشود، تمام افراد جامعه را در معرض خطرات ناشی از آلودگی قرار میدهد و به ویژه گروههای حساس ممکن است عوارض شدیدتری را تجربه کنند. در شرایط بسیار ناسالم که با رنگ بنفش نمایش داده میشود و AQI بین ۲۰۱ تا ۳۰۰ است، خطر عوارض جدی برای سلامت افراد افزایش مییابد.
