به گزارش خبرآنلاین، پژوهشگران در نشریه «متابولیسم سلولی» اعلام کردند که در شرایط کماکسیژن مانند ارتفاعات، گلبولهای قرمز خون قادرند تا متابولیسم خود را به سوی جذب گلوکز از خون تغییر دهند و به نوعی به عنوان «اسفنجهای گلوکز» عمل کنند.
براساس این گزارش، قابلیت بیشتر این گلبولها برای حمل قند در ارتفاعات بالاتر به آنها انرژی بیشتری میدهد تا اکسیژن را به صورت مؤثرتری در بدن منتقل کنند و این موضوع به کاهش سطح قند خون نیز منجر میشود.
بر اساس تحقیقات پیشین، موشهایی که هوای کماکسیژن تنفس میکنند، دارای سطح گلوکز خون پایینتری هستند که نشاندهنده سرعت بالای مصرف گلوکز در این حیوانات و کاهش خطر ابتلا به دیابت است.
یولاندا مارتی-ماتئوس، نویسنده این مطالعه از مؤسسات گلدستون در سانفرانسیسکو، اظهار داشت که پس از تغذیه موشها با قند، این ماده به سرعت از خون آنها ناپدید شد و هیچیک از اعضای بدن نمیتوانست توضیح دهد که این فرآیند چگونه رخ میدهد.
پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که گلبولهای قرمز خون به عنوان «محل ذخیره گلوکز» عمل میکنند، معنایی که به هر چیزی که قادر به جذب و مصرف گلوکز از جریان خون باشد، اطلاق میشود.
در شرایط کمبود اکسیژن، موشها نه تنها تعداد بیشتری از گلبولهای قرمز خون تولید کردند، بلکه این سلولها قابلیت جذب بیشتری از گلوکز نسبت به گلبولهای قرمز تولید شده در شرایط طبیعی داشتند.
تحقیقات همچنین شامل داروی تجربی به نام HypoxyStat بود که با ایجاد هموگلوبینی در گلبولهای قرمز که به اکسیژن متصل میشود، اثرات کمبود اکسیژن را شبیهسازی میکند.
به گفته پژوهشگران، این دارو توانست قند خون بالا در موشهای دیابتی را به طور کامل معکوس کند و بهتر از داروهای موجود عمل نماید. این یافتهها امکان تفکر در مورد روشهای نوین درمان دیابت را، با تکیه بر جذب گلبولهای قرمز در فرآیند جذب گلوکز، فراهم میآورد.
