به گزارش خبرآنلاین، گراند هتل، این بنای تاریخی و تماشایی واقع در قلب لالهزار، در آتش سوخت و خاطرات زیادی را با خود برد. این مکان که محل گردهمایی افراد مشهور و اهل ادب بود، اکنون به خاکستر تبدیل شده است. این واقعه تلخ به روشنی نشان میدهد که تاریخ بدون حافظه، بیمعناست و نهادها باید نسبت به نگهداری چنین مکانهایی احساس مسئولیت بیشتری داشته باشند.
بر اساس خبری از کانال تلگرامی «چند ثانیه»، معاون میراث فرهنگی تهران اعلام کرد که علت و میزان خسارت تا به حال مشخص نیست. با این حال، هر کسی که از سالنهای گراند هتل بازدید کرده باشد، میداند که تأخیر در ارائه اطلاعات نشان از بیتدبیری و ضعف در مدیریت است. چگونه ممکن است بنایی با این قدمت تاریخی بدون سیستمهای حفاظتی و نظارت کافی رها شود تا طعمه آتش گردد؟
آتشسوزی گراند هتل زنگ خطری برای ماست که تصور میکنیم میراث فرهنگی بهطور خودکار حفاظت میشود. این ساختمان یادآور دوران طلایی تهران بود و اگرچه در حال حاضر به فراموشی سپرده شده، بیتوجهی و مدیریت ضعیف آن را به نابودی کشانده است. آیا مقامات به سرعت به سایر بناهای تاریخی رسیدگی خواهند کرد، یا باید همچنان منتظر فاجعههای مشابه باشیم؟
حفاظت از آثار تاریخی تنها یک موضوع زیباییشناسی نیست؛ بلکه به هویت، حافظه جمعی و مسئولیت تاریخی نیز مرتبط میشود. اگر در حال حاضر به این مسئله ورود نکنیم، ممکن است نه تنها این بناها، بلکه ارتباط ما با گذشته و آینده تاریخیمان نیز تحت تأثیر قرار گیرد. آتش گراند هتل، نمادی از ناامیدی و بیتوجهی است و هر شعله آن به نوعی فریاد اعتراض محسوب میشود.
