نیروی دریایی آمریکا به درخواست رئیسجمهور پیشین دونالد ترامپ، بررسیهای فنی و عملیاتی را آغاز کرده است تا شانس تغییر محل قرارگیری برج فرماندهی و کنترل (جزیره) در ناوهای هواپیمابر آینده کلاس جرالد فورد را ارزیابی کند. در حال حاضر، این جزیره در انتهای عرشه ناوها قرار دارد، اما ایده انتقال آن به سمت جلو مطرح شده است.
این تصمیم به دلیل تمایل ترامپ برای تغییر ساختار این ناوها به سبکی مشابه ناوهای تاریخی دوره جنگ جهانی دوم، همچون USS Lexington و USS Yorktown، اتخاذ شده است. همچنین، نیروی دریایی تحت دستوری دیگر موظف شده است که سیستمهای پرتاب الکترومغناطیسی هواپیما (EMALS) و آسانسورهای تسلیحاتی در ناو USS Doris Miller را با منجنیقهای بخار و سیستمهای هیدرولیک جایگزین کنند.
بررسیهای گذشته نشان داده که جابهجایی این سازه بزرگ میتواند هزینههای چند میلیارد دلاری و تأخیرات قابل ملاحظهای در ساخت ناوها به دنبال داشته باشد. هر یک از این ناوها ارزش تقریبی ۲۲ میلیارد دلار دارند.
برای درک بهتر ابعاد فنی این تغییر، نگاهی به دلایل انتخاب طراحی اولیه کلاس فورد ضروری است. جزیره طراحی شده در ناو یواساس جرالد فورد ۳۰ درصد کوچکتر از کلاس نیمیتز بوده و با ۴۲.۷ متر فاصله بیشتر به سمت بیرون عرشه قرار دارد. این موقعیت سبب ایجاد فضای کاری وسیعتری برای عملیات پروازی شده است.
طراحان سه دلیل برای انتخاب این مکان برای جزیره ارائه کردهاند: افزایش ظرفیت پارکینگ نزدیک منجنیقها، کاهش مسافت جابهجایی جنگندهها پیش از پرتاب و دور کردن تداخل هوای ناشی از جزیره از منطقههای فرود و بازیابی هواپیماها.
در صورت انتقال جزیره ۴۲ متر به جلو، اگرچه مساحت کل عرشه پرواز کمتر نمیشود، اما وزن قابل توجهی از سازه و تجهیزات به بخش حساستری منتقل خواهد شد. در ناوهای کلاس فورد، جنگندهها در فضای جلوی جزیره میتوانند پارک کرده و پس از سوختگیری و مسلح شدن، به سمت منجنیقها هدایت شوند بدون اینکه نیاز به دور زدن آن داشته باشند.
بهعلاوه، با طراحی فعلی، ناوها توانستهاند از تداخل عملیات پرتاب و فرود هواپیماها جلوگیری کنند و به این ترتیب، عملیاتها به طور مؤثرتری صورت میگیرد.### تغییرات جدید در ناوهای هواپیمابر آمریکا تحت رهبری ترامپ
با توجه به اطلاعات جدید، به نظر میرسد تغییراتی بنیادی در ناوهای هواپیمابر کلاس جرالد فورد در حال انجام است. جزیره این ناوها به دلیل نیاز به بهبود عملکرد پرواز و فرود، به سمت عقب منتقل شده است. این مکانیابی جدید به نحوی طراحی شده که جریان باد و اختلالاتی که میتواند بر روی پروازهای نزدیک به عرشه اختلال ایجاد کند، به حداقل برسد. این تغییرات هدفمند به کاهش تأثیرات منفی بر روی جتهای جنگی در زمان فرود کمک خواهد کرد.
تغییر جابجایی جزیره تنها به طراحی ظاهری محدود نمیشود. بلکه نیازمند انجام محاسبات پیچیده مرتبط با دینامیک سیالات و اندازهگیریهای مختلف است. در شرایطی که فرودهای ناوهای هواپیمابر به طور فشرده و سریع انجام میشود، حتی تغییرات کوچک میتواند اثرات زیادی بر روی عملکرد کلی ناو داشته باشد.
### فرآیند تغییر جزیره و چالشهای آن
جابجایی جزیره در واقع فراتر از نصب مجدد آن است و فرآیندهای پیچیدهتری را شامل میشود. جزیره شامل سازههای متعددی نظیر پل فرماندهی و تجهیزات ارتباطی است که همگی به موارد زیر وابستهاند: تأمین برق، مسیرهای داده، و سیستمهای تهویه. این تغییرات نیازمند طراحی مجاری جدید و مسیرهای کابلکشی از داخل ناو است که خود نیازمند توجه ویژه به محاسبات بارگذاری و پایداری ناو خواهد بود.
### چالشهای مربوط به جابجایی آنتنها
علاوه بر جابجایی جزیره، جابهجایی آنتنها و دیگر تجهیزات ارتباطی نیز باید مدنظر قرار گیرد. تغییر موقعیت این تجهیزات میتواند به اختلال در ارتباطات و ناوبری منجر شود و به این ترتیب، نیاز به بهبود شرایط تهویه و خروجیهای گازی نیز وجود دارد.
در نهایت میتوان گفت که درخواست برای تغییر مکان جزیره در ناوهای هواپیمابر کلاس جرالد فورد، نه تنها یک تغییر خواهد بود، بلکه نیاز به یک بازنگری جامع و علمی در طراحی ناو دارد. این موضوع نشان میدهد که تصمیمات اینچنینی تحت تأثیر تحلیلهای عمیق قرار دارد و نمیتوان آنها را تنها بر اساس میلهای شخصی اتخاذ کرد.هزینههای اضافی ناشی از تغییر در طراحی جزیرهها ممکن است میلیونها دلار به سازندگان تحمیل کند. این تغییرات میتوانند به بیاعتباری نقشههای نهایی، مسیرهای کابل و آرایشهای تهویه منجر شوند. با توجه به هزینه ۲۲ میلیارد دلار برای ساخت هر ناو جدید کلاس فورد، هر نوع تغییر اندک در طراحی میتواند میلیاردها دلار هزینه اضافی به همراه داشته باشد. علاوه بر این، پروژههای ساخت ناو با چالشهای کمبود نیروی کار و مشکلات در بازگرداندن خطوط تولید منجنیقهای بخار مواجه هستند. در نهایت، برخلاف خواستههای ترامپ، هنوز دلیل فنی برای انتقال جزیره به سمت جلو ارائه نشده است.
منبع: armyrecognition
